Gerard van Velde ziet een half uurtje voor de 500 meter van Kok dat de titelverdedigster steeds zenuwachtiger wordt. De coach van Team Reggeborgh probeert de spanning te verminderen door uit zijn eigen verleden te putten.
"Weet je, het is vandaag een bijzondere dag", zegt Van Velde tegen Kok. "Want 22 jaar geleden werd ik op 16 februari olympisch kampioen op de 1.000 meter."
Kok is te jong om die legendarische rit van Van Velde bij de Spelen van Salt Lake City bewust te hebben meegemaakt. "Ik was toen één", zegt de Friezin met een lach. "Maar ik heb de race later weleens gezien, hoor. Gerard noemde het vandaag vooral voor de gein. Maar ik dacht wel: laten we deze dag dan proberen bijzonder te houden. Heel mooi dat dat is gelukt."
Kok rijdt in de Calgary Olympic Oval haar beste 500 meter ooit. Met een nieuw Nederlands record van 36,83 is ze veel beter dan de concurrentie. Het verschil met de nummer twee, Min-Sun Kim uit Zuid-Korea, is ruim drie tienden. Een gapend gat in het sprinten.
"Ik was heel gespannen vandaag, maar ook heel erg gefocust", vertelt Kok. "Ik was er ontzettend op gebrand om weer goud te pakken. Vlak voor de start dacht ik: let's go, ik wil deze titel heel graag houden. En vervolgens reed ik eigenlijk een perfecte rit. Ja, je kunt wel zeggen dat ik op het juiste moment gepiekt heb."
Een jaar geleden was het WK-goud van Kok een verrassing. Nederland had nog nooit een wereldkampioene op de 500 meter gehad. Bovendien kende de rijdster uit Nij Beets een zeer moeizame aanloop naar de titelstrijd in Heerenveen.
In Calgary begon Kok vrijdag als de topfavoriet. "Dat maakte het best lastig", vertelt ze. "Vorig jaar verwachtte niemand wat van mij. Dat was vandaag wel anders. Er kwamen voor de race allemaal mensen naar me toe die zeiden dat ik ging winnen. Ik dacht: nou jongens, ik moet eerst nog even rijden. Maar ik liet me er niet gek door maken. Ik heb laten zien dat prima kan omgaan met die druk."
Kok heeft geleerd van haar eerste wereldtitel. Na die gouden race in Thialf kwam er "best veel" op haar af. "Meer aandacht in de media, dat soort dingen." Maar, zo haast ze zich om te zeggen: "Voor de rest ben ik gewoon hetzelfde gebleven."
Daarmee bedoelt ze dat ze naast het ijs nog steeds de bescheiden en altijd vriendelijke twintiger uit Nij Beets is. Maar op de baan weet ze een knopje te vinden waarmee ze verandert in een winnaar.
"Ik kan goed schakelen", vertelt Kok. "Zodra de start van een race dichterbij komt, merk ik dat ik steeds meer adrenaline voel. Dan weet ik dat ik in mijn racemodus zit. En dan wil ik alleen nog maar winnen. De ene keer lukt dat beter dan de andere. Maar vandaag ging het uitstekend."
Daan is in Calgary voor de WK afstanden. Lees hier meer van zijn verhalen.
Een dag voor haar tweede wereldtitel keek Kok in haar hotelkamer naar de wereldrecordrace van Lee Sang-hwa. De Zuid-Koreaanse kwam ruim tien jaar geleden tot 36,36 in Salt Lake City, een legendarische tijd in het schaatsen.
"Lee had toen de laatste binnenbocht, net als ik vandaag", zegt Kok. "Dus ik dacht: even kijken hoe het ook alweer moet."
Lee is voor Kok altijd een voorbeeld geweest. Ook omdat er weinig Nederlandse 500 meter-rijdsters waren om naar op te kijken. "Ik vond de stijl van Lee gewoon heel erg mooi. Ik leer nog steeds van haar door haar ritten terug te kijken."
Kok hoort soms van mensen dat haar stijl wel wat wegheeft van die van Lee. "Maar ik weet niet of ik echt al bij haar in de buurt komt", zegt de Nederlandse. "Zij was wel echt megagoed."
Met twee wereldtitels - één minder dan Lee - lijkt de term "megagoed" inmiddels ook wel van toepassing op Kok. "Misschien wel", zegt ze met een voorzichtige glimlach. "Maar ik denk ook dat ik nog veel kan verbeteren."
Source: Nu.nl algemeen