Nauwelijks inhoudelijke gesprekken en gekissebis over de vorm: de politiek bewijst zichzelf vooralsnog geen dienst.
Opnieuw mag een prominente PvdA’er proberen schot te krijgen in de kabinetsformatie. Na het stuklopen van de poging door oud-minister Ronald Plasterk is het nu de beurt aan voormalig senator Kim Putters. Als voorzitter van de Sociaal-Economische Raad, en oud-directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau, is hij bij uitstek een vertegenwoordiger van de vaderlandse overlegcultuur.
Het is opmerkelijk dat verkiezingswinnaar Geert Wilders juist op hem het oog heeft laten vallen. De PVV-voorman, die naar eigen zeggen gelooft in ‘conflict als model om vooruit te komen’, kiest een polderaar om nog eens een rondje langs alle partijen te maken om te horen hoe de vlag erbij hangt. Het tekent het gebrek aan gekwalificeerde mensen in eigen PVV-kring.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Uitgerekend GroenLinks-PvdA gaf geen steun aan de motie van Wilders waarin hun partijgenoot Putters als nieuwe informateur werd aangewezen, zoals haar leden zich eerder al tegen de benoeming van Plasterk uitspraken. Dat illustreert de gepolariseerde verhoudingen waarin deze formatie zich voltrekt. De partijen die aan zet zijn (PVV, VVD, NSC en BBB) gaan weinig zachtzinnig met elkaar om, de overige kijken met argusogen toe of – en hoe – in deze tijden van verharding de politieke impasse te doorbreken valt.
Plasterk was daarover nog optimistisch, maar het debat woensdag over zijn verslag gaf daartoe niet veel aanleiding. De VVD deed ‘een stap naar voren’ en wil het idee van Pieter Omtzigt voor een extraparlementair kabinet mogelijk maken, als Omtzigt zelf meedoet. Maar de NSC-voorman wil hierover op voorhand geen duidelijkheid geven. Een variant kan zijn dat PVV, VVD en BBB een minderheidskabinet overeenkomen, maar ook dan is onduidelijk wat Omtzigt doet.
Putters heeft nu vier weken de tijd om zijn rol als verbinder om te zetten in een concrete aanbeveling. Voor het vertrouwen van de burger in de politiek is dat hard nodig, want lange kabinetsformaties zijn de dood in de pot. Zeker als het gesprek in eerste instantie over de vorm gaat, in plaats van over de inhoud.
Dat nu door Putters moet worden nagegaan wat de partijen eigenlijk onder een extraparlementair kabinet verstaan, mag gerust beschamend heten. Door te beginnen met gesprekken met de vicepresident van de Raad van State, Thom de Graaf, en meervoudig informateur Herman Tjeenk Willink, kiest Putters voorlopig voor de klassieke weg in een kabinetsformatie waarvan inmiddels dag 85 is aangebroken.
Source: Volkskrant