Woensdag werd eindelijk bekend welk Nederlandstalig nummer bovenaan staat in de Volkskrant Top-100. De jury zette Watskeburt?! van De Jeugd van Tegenwoordig op 1. Onderstaande liedjes zijn te recent uitgekomen en dongen zodoende nog niet mee naar een plek in de Top-100.
Over de auteur
Frank Heinen is schrijver en columnist voor de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Robbie & De Jettens – Doe toch salderen
Dé carnavalshit van 2024, die vooral in koophuizen luidkeels wordt meegezongen. Op de melodie van Sollicitere van de Janse Bagge Bend (en dus ook van Gimme Some Lovin’) worden ‘energietransitie’ en ‘terugverdientijd’ opzwepend bezongen. Enigszins verwarrend wordt het wanneer hiphopcollectief Vandebron er halverwege dwars doorheen begint te rappen. De zin ‘Ik geef niet over, ik doe terugleverkotsen’ blijft lang hangen.
Het Sneeker Mannenkoor – Trije brêgen
Koraal over een stadje dat in verzet komt tegen een wereldmacht. Wanneer een gemeente drie bruggen ‘fictief sluit’ om Google Maps te misleiden en zo de verkeersdrukte in de binnenstad te verminderen, verandert álles. Verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van een overbodig geworden navigatiesysteem. Opera-achtige allure.
Fantasma – (Ruim 1.350 kilo) Sterrenstof
Oranje-buitenspeler van wie altijd dreiging uitgaat bezingt in gecodeerde encrochat-zinnen de geneugten van de smokkel van harddrugs. Alweer een intelligent, opgewekt nummer van de artiest die eerder hits had met Familiefeest, Bij verstek en Geef mij maar Moskou-Stad.
B.B.B. King – Kom terug
Bluesy Spinvis-cover, was de eerste single van het gelijknamige album van King (alias Caroline van der Plas), dat helemaal gaat over een plots vertrokken collega. De plaat bevat verder boeiende variaties op hits van Volumia! (Blijf bij mij), Armand (Ben ik te min) en Meisjeskoor Sweet Sixteen (‘Waarom doe ik alles fout / ben ik warm of koud / dat komt door Pieter, dat komt door Pieter’), maar wordt afgesloten met het schrijnende Alleen naar de kermis van Thijs Boontjes (‘Ik ben alleen naar de kermis en het valt me niet mee / want ik zit nu in m’n eentje in een bakje voor twee’). Wie Kom terug beluistert als feuilleton, hoort een verhaal zonder happy end.
U-niq. feat Mr. Plasterk – Mijn brief
Gelegenheidsformatie over een moeizame samenwerking. Deze tekstueel onnavolgbare afscheidsbrief in liedvorm duurt 27 minuten, maar wie er een beetje kriskras doorheen scrollt, komt al gauw tot de conclusie dat niet ieder afscheid een einde hoeft te betekenen, of andersom, of vice versa. Hoogte- of dieptepunt van deze elegie is het catchy refrein: ‘We zijn niet toegekomen aan een gezamenlijk antwoord op de vraag of er perspectief is voor overeenstemming.’ Kan zomaar de klapper van de festivalzomer worden.
Dorpsmensen – In de ijskast
Op de wijs van In the Navy heeft Dorpsmensen (37 zetels, één bandlid) een knaller van een nummer 1-hit te pakken. De zegeningen van het bekende keukenapparaat worden uitvoerig bezongen: je kunt er van alles in zetten, en dan lijkt het op het oog weg, maar ondertussen blijft het lekker lang goed en je kunt het gewoon pakken zodra je er weer zin in krijgt.
Amnesty – Mensenrechten
R&B-ballad over de risico’s van de verwording van de Nederlandse politiek en de acute dreiging die uitgaat van antidemocratische krachten. Weinig hitpotentie. ‘Altijd weer hetzelfde liedje’, aldus het enige bandlid van Dorpsmensen. En de Minister van Justitie noemt Mensenrechten ‘gewoon niet echt iets voor mij’.
Source: Volkskrant