Israël wil spoedig een militair offensief beginnen in Rafah, de zuidelijkste stad in de Gazastrook, waar momenteel bijna anderhalf miljoen Gazanen verblijven. Wat staat hun te wachten?
‘De situatie is nu al catastrofaal’, zegt Hamish Young, noodhulpcoördinator ter plekke van VN-kinderfonds Unicef. ‘Ik heb geen woorden om te beschrijven hoe het zal zijn als een grootschalige grondoperatie begint. Voor de kinderen wordt het meer dan rampzalig. Ruim achtduizend kinderen in de Gazastrook zijn al omgekomen. Dat aantal zal aanzienlijk toenemen, net als het aantal gewonden.
‘Er zijn nog maar heel weinig functionerende ziekenhuizen, en de ziekenhuizen die open zijn, zijn overvol. Het is nu al bijna onmogelijk om gewonde kinderen naar een hospitaal te vervoeren. Er zullen dus kinderen sterven die zouden overleven met de juiste medische hulp. Er is nog net genoeg voedsel in Rafah, maar niet als de grondoperatie is begonnen.
‘Mensen verlaten Rafah nu al. Dat zijn degenen die ergens heen kunnen. Misschien hebben ze elders familie, of ze hebben vervoer. De mensen die blijven, kunnen nergens anders naartoe. Per definitie zijn zij de meest kwetsbaren, binnen een toch al extreem kwetsbare bevolking.’
Over de auteur
Rob Vreeken is correspondent in Istanbul voor de Volkskrant. Hij schrijft over Turkije, Iran, Israël en de Palestijnse gebieden. Voorheen specialiseerde hij zich op de buitenlandredactie in mensenrechten en het Midden-Oosten.
‘Nee, dat is er niet. Het is belangrijk te weten dat de VN niet meewerken aan onvrijwillige evacuaties. We zullen de gedwongen verplaatsing van burgers zeker niet vergemakkelijken. Mensen moeten hun eigen keuze maken. Burgers moeten worden beschermd en humanitaire hulp moet mogelijk worden gemaakt voor burgers in nood, of ze nu weggaan of niet.’
Young is sinds half november in Gaza. Met een paar korte zinnen omschrijft de Australiër de rampzalige omstandigheden in het gebied. Ruim 17 duizend kinderen zijn gescheiden van hun families. Ondervoeding bij kinderen neemt snel toe, vooral in het noorden van Gaza, waartoe Unicef moeilijk toegang heeft. De watervoorziening is uitgeput. Sanitair en hygiëne schieten tekort.
De blootstelling aan de elementen treft kinderen hard, vooral degenen in tenten of minder dan dat, schamele provisorische onderkomens. Die bieden weinig bescherming als het regent en ’s nachts is het koud. Een van de ‘kleine positieve punten’ noemt Young dat Unicef erin is geslaagd honderdduizenden stuks winterkleding voor kinderen aan te voeren. Een goed voorbeeld van ‘het verschil dat we kunnen maken als we maar ons werk kunnen doen’.
‘Ik denk dat niet bijna elk kind, maar élk kind in Gaza is blootgesteld aan het conflict. Ieder kind heeft gezien hoe familieleden werden gedood. Ieder kind ziet mensen in zijn omgeving wegvallen. De meeste kinderen zijn vaker dan eens ontheemd geweest. En geen kind gaat naar school. Uit ervaring weten we dat dit op de lange termijn een traumatisch effect op kinderen heeft, de ontwrichting van het gezinsleven en het missen van school.’
‘Een absoluut minimum. Er zijn enkele kinderpsychologen, maar niet genoeg om beduidend resultaat te kunnen boeken. Het enige dat kinderen kan helpen psychologisch te herstellen, is een staakt-het-vuren en zo snel mogelijk terugkeren naar het normale gezins- en gemeenschapsleven. In het bijzonder het heropenen van de scholen. Dat is van cruciaal belang.
‘Als dat morgen gebeurt zou dat natuurlijk prachtig zijn, maar toch zullen kinderen de rest van hun leven enorme psychologische littekens met zich meedragen. Dat moeten we onder ogen zien. Onderschat ook niet het trauma van de kinderen in Israël die werden blootgesteld aan de aanslagen op 7 oktober. Hoewel zij waarschijnlijk toegang hebben tot psychosociale begeleiding, zullen ook zij de rest van hun leven psychologische littekens dragen. Geen enkel kind zou ooit moeten doorstaan wat die kinderen in Israël hebben meegemaakt en wat de honderdduizenden kinderen in Gaza meemaken.’
‘We horen hier de beschietingen in en rond Khan Younis. In Rafah zijn sporadisch gevechten. Er vinden regelmatig gerichte luchtaanvallen plaats. Twee dagen geleden was er een zeer grootschalig bombardement op Rafah, als onderdeel van de speciale operaties om twee gijzelaars te bevrijden. Wij als Unicef hebben het voorrecht in een stevig gebouw te wonen, maar het schudde en schokte, alsof we een groot deel van de nacht in een aardbeving zaten.
‘Buiten wonen honderdduizenden mensen in tenten. Je kunt je niet voorstellen hoe het moet zijn om daar te liggen als de bommen om je heen vallen, terwijl je je kinderen probeert te troosten.’
‘Nee. Dit springt er echt uit. In veel conflictgebieden heb ik verschrikkelijke dingen gezien. Maar nee, nog nooit heb ik zo’n slechte situatie voor kinderen meegemaakt.
‘Waar we allemaal wanhopig voor pleiten, is een staakt-het-vuren. Vanuit Unicef blijven we oproepen tot een onmiddellijke gevechtspauze te komen. Dat is de enige oplossing. De kinderen van Gaza en de kinderen van Israël verdienen het niet om deel uit te maken van dit conflict. Er moet een permanente wapenstilstand komen.’
‘Mensen zijn radeloos’
In Noord-Gaza heersen angst en anarchie. Honderdduizenden inwoners proberen te overleven ‘tussen puin en de dood’. ‘De laatste dagen eten we dierenvoer. Wij zijn er ziek van geworden.’
Ondertussen trotseert de Israëlische premier Netanyahu de groeiende buitenlandse druk: Israël gaat de overvolle stad Rafah in de Gazastrook binnenvallen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Antwoord op al uw vragen
Updates, wijzigingen en klachten
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden