Het Nederlandse Palestina-beleid doet mij denken aan het oude Romeinse ‘brood en spelen’. De oppermachtige en zwaar bewapende Israëlische gladiatoren worden aan de ene kant door de Nederlandse regering militair geholpen, waardoor zij de Palestijnen– door de Israëli’s ook wel beesten genoemd – in de arena van Gaza op grote schaal verder de dood in kunnen jagen.
Aan de andere kant krijgen de uitgehongerde, zieke en van dorst bezwijkende onschuldige Palestijnen op de publieke tribune, de mensen in Gaza, via Nederlandse militaire luchtoperaties wat voedsel toegeworpen.
Over de auteur
Nikolaos van Dam was ambassadeur van Nederland in Indonesië, Duitsland, Turkije, Egypte en Irak en Syrië-gezant. Als jongere diplomaat was hij werkzaam in Libanon, Jordanië, de Palestijnse Bezette Gebieden en Libië.
Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Daarbovenop wordt de financiering van de Unrwa-hulp aan de uitgehongerde en door ziektes wegkwijnende Palestijnse vluchtelingen klakkeloos stopgezet, op basis van onbewezen Israëlische aantijgingen. De Nederlandse regering en de Tweede Kamer staan erbij en een parlementaire meerderheid kijkt instemmend toe. Een grotere aanfluiting van het omgaan met mensenrechtenschendingen, menselijke waarden en internationaal recht is nauwelijks denkbaar.
Israël beschuldigt de Palestijnen van dingen die het zelf doet, maar dan vele malen erger. Dankzij de Israëlische propaganda zijn er velen in het Westen die dit niet zien, niet willen zien of er niet voor willen uitkomen dat ze het zien, omdat zij zich geïntimideerd voelen door de Israëllobby.
Het betrachten van neutraliteit tussen de Israëlische bezetter en de Palestijnen die deze bezetting (al een halve eeuw of nog veel langer) hebben moeten ondergaan, is volstrekt onterecht. Maar terwijl het betrachten van neutraliteit tussen dader en slachtoffer al fout is, is het steunen van Israël hier nog veel onterechter. Toch blijven vele westerse landen steun geven aan Israël, dat zichzelf graag presenteert als slachtoffer in een vijandige omgeving. Maar het heeft die vijandige omgeving grotendeels te danken aan zijn eigen gewelddadige optreden.
Als men zegt dat Israël ‘het recht van bestaan’ heeft, zijn de oorlogsmisdaden en grove mensenrechtenschendingen van de Israëli’s daarbij dan irrelevant? Volkeren hebben vanzelfsprekend het recht van bestaan, maar hebben hun regimes dat ook, wanneer deze talloze oorlogsmisdaden begaan en grove mensenrechtenschendingen plegen?
Er zijn in de geschiedenis voorbeelden genoeg die aangeven dat zo’n bestaansrecht voor regimes met veel bloed aan de handen niet zomaar geldt. Hun ‘bestaansrecht’ is geen blanco cheque.
Het gebruik van de slogan ‘from the river to the sea, Palestine will be free’ wordt door Israël en zijn aanhangers fel bekritiseerd, als zou deze een bedreiging voor Israël impliceren. Maar Israël zelf heeft als officieel regeringsbeleid dat de Jóden het recht hebben op het gehele gebied tussen de rivier en de zee en heeft deze slogan ook in de praktijk gebracht door middel van grof geweld en etnische zuiveringen tegen de Palestijnen. Hier is dus sprake van een zware bedreiging voor de Palestijnen, niet voor Israël.
De Palestijnen wordt verweten dat zij ‘de Israëlische Joden de zee in willen drijven’ of hen ‘willen vermoorden’ en dat ze ‘Israël willen vernietigen’, maar in werkelijkheid heeft Israël vanaf het begin van zijn bestaan de Palestijnen al grotendeels ‘de woestijn in gedreven’ en is een groot aantal van hen vermoord.
En is het niet meer dan normaal dat Palestijnen een grondige hekel hebben aan hun bezetters? Het zou vreemd zijn als ze die hekel niet zouden hebben, ongeacht of hun bezetters nu Joden zijn of niet.
Israëlische Joden willen niet gediscrimineerd worden, maar wanneer ze als gelijken worden behandeld als het om algemeen geldende criteria gaat op het gebied van de mensenrechten of oorlogsmisdaden, dan wekt dat bij hen grote woede en ergernis op. Dan wordt de Holocaust er vaak bij gehaald en worden degenen die hen bekritiseren geframed als ‘Jodenhaters’, ‘Israëlhaters’ of ‘antisemieten’. Het hebben van Joodse voorouders die zijn vermoord tijdens de Holocaust, is echter geen vrijbrief om zelf ongestraft te kunnen moorden en oorlogsmisdaden te plegen.
Israël en zijn vrienden betogen dat het land recht heeft op ‘zelfverdediging’. De zaak wordt daarbij echter ten onrechte zo voorgesteld als zou de bezetter zich als een soort slachtoffer moeten verdedigen tegen de Palestijnen die zich verzetten tegen die decennialange bezetting. Dit is de omgekeerde wereld, waarbij de Israëlische dader zichzelf ten onrechte een slachtofferrol toebedeelt.
Israëls premier Netanyahu heeft inmiddels aangekondigd Rafah te zullen aanvallen, waar de meeste Palestijnen zijn samengetrokken in de vergeefse hoop nog een laatste veilig heenkomen te vinden. Israëlische beloften van veilige vluchtroutes naar elders zijn niets waard gebleken. Het kan slechts uitlopen op een nieuw bloedbad dat helemaal niets oplost, integendeel.
De beste bescherming voor Israëls veiligheid is niet oorlog maar vrede, maar om die te kunnen bereiken moet Israël zich daar wel naar gedragen.
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Antwoord op al uw vragen
Updates, wijzigingen en klachten
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden