Home

Opinie: Denken we nog wel aan veilige seks?

Ik heb het essay over consensuele non-monogamie (CNM) met (monogame) interesse gelezen. Wat ik opvallend vind, is dat de woorden ‘veilige seks’ niet één keer zijn ­gevallen. Het gaat vooral over hoe mensen omgaan met jaloezie, egocentrisme, vrijheid, en seksueel geluk bij CNM.

Bij mij, een bezorgde verpleegkundige, gaan dan alle alarmbellen af. Want hoe voorkomen deze mensen dat ze geen soa krijgen? Hebben ze ook weet van schaamluis, schurft en genitale wratten? Zijn ze gevaccineerd tegen hpv en hepatitis B? Gebruiken ze prep om hiv te voorkomen? Of mag ik ervan uitgaan dat veilige seks bij CNM inmiddels zo gemeengoed is, dat dit geen issue meer is? Ik wens ze veel plezier, maar als je aan CNM doet, heb je niet alleen over gevoelens verantwoording af te leggen. Je moet er ook alles aan doen om te voorkomen dat je soa’s verspreidt.
Tecla Boonstra, verpleegkundige, Amsterdam

Wat komt het essay van Doortje Smithuijsen over open relaties triest op mij over. Het begint met een soort axioma dat verliefdheid na een paar jaar uit de relatie ­verdwijnt. Mijn vrouw en ik zijn 43 jaar getrouwd, en geen moment is de verliefdheid uit de relatie verdwenen, en geen moment is onze relatie saai. Dat heeft te maken met onze levenslange keuze voor elkaar. Binnen die veiligheid kan een gelukkige relatie bestendig zijn.

Als ik de ander ergens een plezier mee doe en dat zie gebeuren, dan is dat ook mijn plezier. Een relatie waarin het gaat om de kortstondige heftigheid in verliefdheid en waarbij een liefdesrelatie wordt versmald tot een geweldig seksleven; tja, dat is wat mij betreft heel onveilig en inderdaad kortstondig. Als je elkaar door de ­jaren heen ziet ontwikkelen is er steeds weer iets om samen voor te gaan. Tijdens elke levensfase is het weer opnieuw zoeken naar een invulling die beiden gelukkig kan maken.

Een relatie die gericht is op eigen geluk? Dat kan geen duurzame basis hebben in een open relatie. Dat wordt uiteindelijk heel eenzaam. Nee, de ­insteek is dat het geluk van de ander ook jouw geluk kan zijn. Dat zou mijn advies zijn aan de millennials.
Martin Liefhebber, Houten

Een groot artikel in de Volkskrant over carnaval, met Prinses Mina van ­Lampegat in de hoofdrol. Na het ademloos uitlezen van het geweldige artikel, zat ik met één vraag als kleine taalpurist en dialectliefhebber. Is het nou Mina d’n Urste (zoals in de Volkskrant) of Mina de Urste?

Volgens mij het laatste, want ­Prinses Mina is een vrouw, de urste prinses die Mina heet, dus Mina de Urste. In geval van een man, d’n urste prins die Jo heet, wordt dat Jo d’n ­Urste. De carnavalswereld is blijkbaar nog niet gewend aan prinsessen, en het Brabants dialect ook niet. Tussen twee haakjes: denk aan ‘un skon prinses’ en aan ‘unne skonne prins’. Alaaf!
Henry van Biggelaar, Veldhoven

Ik ben het volkomen eens met Netty van Lookeren Campagne over de prijsacties van supermarkten. Ik heb mijn ergernis daarover al diverse keren aan bedrijfsleiders uitgesproken. Gedane beloftes om die bij de leiding aan te kaarten, hebben blijkbaar nooit tot enige ­resultaten geleid.

Misschien is het massaal aanschrijven van de hoofdkantoren een manier om verandering in het beleid te ­forceren?
L.P.A. Kloosterhof, Hoogeveen

Tweede Kamervoorzitter Martin ­Bosma wil elke vergadering openen met een gedicht. Als woensdag aanstaande wordt gedebatteerd over het eindverslag van de informateur, lijkt me het lied Kalverliefde van Robert Long toepasselijk. Het gaat over ­iemand die een verbintenis is ­aangegaan, maar ontdekt dat die niet bij hem past.
Wim de Koning Gans, Den Haag

Opmerkelijk dat nota bene in het ­katern Boeken & Wetenschap het meest probate middel tegen een ­slechte akoestiek in huis onbenoemd blijft: de boekenkast. Literatuur vult als niets anders de ­holle ruimte.
Jacques Koch, Utrecht

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.

Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.

Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.

U bent niet ingelogd

Antwoord op al uw vragen

Updates, wijzigingen en klachten

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden

Source: Volkskrant

Previous

Next