Misschien wel de moeilijkste test in de geschiedenis van Wie is de Mol?, noemde presentator Rik van de Westelaken deze beproeving aan het einde van de uitzending.
Niet eerder moesten deelnemers een test doen zonder vragen op hun scherm: die hadden ze moeten onthouden tijdens een wandeling. Dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan.
'Een schrale troost', noemde Rik het. Voelt het ook zo?
"Nee! Ik kan helemaal niet tegen dat soort boodschappen, dus ook hier niet. Op het moment dat hij het zei wist ik: dit gaat over mij. Want ik wilde ooit naar het buitenland om mijn school af te maken en daarvoor had ik een beurs aangevraagd."
"Vijf mensen kregen die beurs en ik kreeg de mededeling dat ik op acht stond. 'Jij komt er wel', stond onderaan die brief. Nou nee, ik kom er dus niet, dacht ik toen. Dat verzachtende, daar kan ik dus niet zoveel mee. Zeg dan maar gewoon dat ik het 't allerslechtste gedaan heb, want zo is het."
"Ik ben redelijk op weg met het verwerkingsproces, maar ik denk dat dat pas helemaal tot wasdom komt als deze hele serie afgelopen is en ik helemaal weet hoe het zit. Meestal als je zo'n test doet, weet je: oh, dus wat ik dacht klopt niet. Maar ja, ik had drie keer ja, zes keer nee, 5, 12, 21 uit mijn hoofd geleerd. Toen kwam ik bij de test en stond er alleen 23 en 116 of zoiets en ik dacht: hé, maar dit had toch vijf moeten zijn?"
Kees van der Spek zei meteen: 'Zij was de laatste van wie ik het verwachtte.' De rest sloot zich daarbij aan. Waarom waren zij zo zeker van jou?
"Ik had een spreadsheet in mijn boekje. Ja echt. Kolommetjes met vragen die in de test voorbij zouden kunnen komen en negen lege plekken waar de namen van medekandidaten in zouden komen. Dat had ik twee weken van tevoren gemaakt. Dan hoefde ik alleen maar in te vullen wie wat had."
"Ik had echt een fenomenaal overzicht en zo kon ik het ook allemaal redelijk makkelijk uit mijn hoofd leren. Daarnaast had ik nog een kladboekje voor overdag, zodat het allemaal netjes zou blijven in dat spreadsheetboek. Het werkte heel goed, dacht ik."
Jij had een bondje met Fons Hendriks.
"Dat zei hij, ja. Ik had eigenlijk met niemand bondjes. Maar Fons kwam weleens vissen en dan zei hij weleens wat. Echt heel veel om het lijf heeft het niet gehad. Er was dus ook geen sprake van vertrouwen, nee. Ik vertrouwde eigenlijk niemand, behalve Justin (Mooijer, red.), maar die viel al snel af."
"Babs (Schutte, red.) wilde bij terugkomst meteen een bondje. Het was ongeveer de tweede zin die ze naar me uitsprak. Maar ik wist niet zo goed wat ik daaraan had, want zij was als eerste afgevallen. Ik heb haar nog echt heel veel dingen verteld, gewoon uit de goedheid van mijn hart. Ja, ik ben een beter mens dan ik dacht."
Je medekandidaten vonden jou flink verdacht. Wat zijn momenten bij het terugkijken dat je dacht: ik snap dat wel?
"Dat snapte ik daar ter plekke beter dan tijdens de uitzendingen op televisie. Bij aanvang dacht iedereen toch: het is nu twee keer een man geweest, dus het zal nu wel een vrouw zijn. Onzin, maar zo denk je. Daarbij ben ik een redelijk toegankelijke, vriendelijke allemansvriendin."
"Ik ben bloedfanatiek, wat ook een spel kan zijn. Daarbij had ik natuurlijk dat spreadsheetboek wat hilarisch was, daar vond men ook iets van. 'Zij zit er zo bovenop, dat is eigenlijk bijna too much.' Ik denk dat het dat soort dingen waren. Want als ik mezelf in die spelletjes zie, zie ik alleen maar iemand die enorm haar best doet. Dat vind ik helemaal niet zo verdacht."
"Je kunt overal iets achter zoeken. Ik had een groen vest aan en dat vormde volgens kijkers een 'M' van Mol. En zelf heb ik ook nog gedacht: Jurre (Geluk, red.) was vorig jaar de Mol en die had een snor. Dus ik heb nog gegoogeld hoelang Fons zijn snorretje al heeft. Zo had ik bij iedereen wel iets."
Jij was een uitstekende Mol geweest, als ik het zo hoor.
"Ik wilde het niet. Het leek mij helemaal niet gezellig. Het is best heel eenzaam en dat vind ik gewoon niet zo leuk. Ik ging voor de lol. En ik ging om te winnen. Maar een volgende keer wil ik het wel hoor."
Source: Nu.nl algemeen