Joeri Pool, die 66 dagen geleden op de slippen van Geert Wilders als nieuwe volksvertegenwoordiger de Tweede Kamer in kwam en daarvóór lange tijd als beleidsmedewerker voor de fractie werkte, wil zich naar eigen zeggen ‘tomeloos inzetten voor de wederopstanding van ons land en volk’. Die zijn kennelijk gestruikeld en liggen zachtjes kermend op de grond, te wachten totdat iemand ze met tomeloze inzet overeind helpt.
Afgelopen week vulde Pool deze ambitie in door in de grote vergaderzaal van de Tweede Kamer, in debat met minister Ollongren van Defensie, zijn visie op de militaire rol van Nederland in de wereld uit te dragen. Die is overzichtelijk: vroeger hadden we helden die bij Quatre-Bras dapper tegen Napoleon vochten, tegenwoordig hebben we een ‘globalistische elite’ die ons leger aan Europa uitlevert, de regenboogvlag hijst en soldaten onderwerpt aan ‘links-liberale gekte’ en cursussen diversiteit. Voorts hekelde het PVV-Kamerlid de ‘voortdurende provocaties van de Nederlandse regering richting de Russische federatie’, stelde hij dat ‘onze generaals zich blindstaren op het gevaar uit Rusland’ en betreurde hij het dat er ‘grote hoeveelheden materieel en munitie cadeau’ zijn gedaan ‘aan het buitenland’.
Vervolgens werd het debat stilgelegd. Niet om Pool aan zijn oren te trekken wegens het verspreiden van Russisch-gezinde desinformatie, maar om hem te feliciteren; het was zijn eerste formele optreden in de Tweede Kamer. Na hem was zijn collega van de VVD aan de beurt. Die vond het ‘mooi’ dat hij een maidenspeech had mogen aanhoren, want dat is ‘een mooie parlementaire traditie’. Vervolgens ging het debat verder, alsof een vertegenwoordiger van de grootste partij van het land niet zojuist een Tucker Carlson-achtig praatje uit het handboek voor Poetin-propaganda had gehouden.
Een halfjaar geleden zou het verhaal van Pool politiek ongeveer net zo irrelevant zijn geweest als het complotgeleuter uit FvD-kringen. Nu dingt de PVV mee naar een plek op het hoogste niveau in het landsbestuur. Wilders is nog steeds niet opgestaan van de formatietafel en vooralsnog wijst niets erop dat er géén kabinet zal komen met een hoofdrol voor de PVV. Ook na het weglopen (nee, geen weglopen, maar even wegblijven, voorlopig, alleen voor deze fase, misschien, hij is moe, maar straks wellicht niet meer) van Pieter Omtzigt is niets uitgesloten.
Van afvallige PVV’ers die uit de benauwenis van de Tweede Kamerfractie hebben weten te ontsnappen en eindelijk vrijuit mogen praten, krijgen we weleens te horen hoe sektarisch het eraan toe gaat in de fractie van de PVV, waar de rolluiken dicht zijn, Wilders’ woord wet is en een ijzeren fractiediscipline heerst. Als een PVV-Kamerlid spreekt, spreekt er geen volksvertegenwoordiger maar een afgezant van Wilders. Dus is het zaak om nauwlettend te volgen welke teksten PVV-Kamerleden van de grote roerganger meekrijgen.
Pleiten voor de afschaffing van het eigen risico in de zorgverzekering, zoals Fleur Agema jarenlang onvermoeibaar heeft gedaan: mag niet meer. Het is, of wordt, kennelijk onderdeel van de onderhandelingen dat deze wens in de ijskast gaat, knus ingeklemd tussen het verscheuren van tweede paspoorten en het verbieden van de Koran.
Wapenleveranties aan Oekraïne ter discussie stellen en een Russische dictator verdedigen ten tijde van een vuile annexatieoorlog aan de oostgrens van de Europese Unie: mag. Vol op het orgel.
De formerende partijen hebben de afgelopen tijd uit alle macht geprobeerd de indruk te wekken dat Wilders de helft van zijn toch al dunne verkiezingsprogramma aan het inleveren is. Dat hij een buigzaam en professioneel onderhandelaar zou zijn, en beminnelijk bovendien als je het pathologische getwitter wegdenkt – zoals een schorpioen een heel leuk huisdier kan zijn als je zijn stekel wegdenkt. Over ‘de rechtsstaat’ waren ze volgens Omtzigt al uitgepraat. Aan alles wat zich laat vatten onder het kopje ‘Het Russische vriendschapsspeldje van Geert Wilders’ zijn ze klaarblijkelijk nog niet toegekomen.
Source: Volkskrant