Als minister en premier schaarde hij zich nog pal achter Israël, maar in de jaren negentig kwam wat hij zelf ‘de bekering’ noemde. Van Agt bezocht in 1999 de illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever en was diep ontdaan door het onrecht dat hij daar aantrof. ‘Ik besefte: dit land is bezet en dat is al dertig jaar zo’, zei hij daarover in een interview in 2009. ‘Het was een schok om tegelijkertijd te beseffen dat ik het nooit eerder had begrepen.’
Vanaf dat moment zette Van Agt zich met hart en ziel in voor de Palestijnse zaak. Hij schreef tal van opiniestukken waarin hij het Nederlandse Midden-Oostenbeleid bekritiseerde en de Israëlische schendingen van het internationaal recht aan de kaak stelde. Er verschenen ook twee boeken van zijn hand: Een schreeuw om recht , in 2009, en Palestina in doodsnood, dat tien jaar later uitkwam.
Over de auteur
Marjolein van de Water is verslaggever van de Volkskrant en schrijft over asiel, migratie, religie en de multiculturele samenleving. Eerder was ze correspondent in Latijns-Amerika en chef van de buitenlandredactie.
In 2009 richtte Van Agt The Rights Forum op. Tot 2015 was hij voorzitter van de organisatie, die zich inzet voor de rechten van Palestijnen, daarna werd hij erevoorzitter. ‘Van Agt heeft zeker invloed gehad op de beeldvorming over de Palestijnse zaak in Nederland’, aldus Gerard Jonkman, de huidige voorzitter van The Rights Forum. ‘Door zijn aanzien kreeg onze boodschap meer gewicht en aandacht.’
Dat blijkt ook uit de reacties die sinds het overlijden binnenstromen bij The Rights Forum. ‘Veel mensen vertellen dat ze door hem anders naar de Palestijnen zijn gaan kijken’, aldus Jonkman. ‘Of dat ze zich dankzij Van Agt in de geschiedenis zijn gaan verdiepen.’
‘Hij was de meest prominente Nederlander die zich hardmaakte voor de Palestijnen’, zegt ook Esther van der Most, directeur van Plant een Olijfboom, een stichting die het Palestijns verzet tegen landconfisquatie ondersteunt door op de Westoever gesponsorde olijfbomen te planten. ‘Van Agt leefde vanuit zijn hart’, aldus Van der Most, die de oud-premier persoonlijk kende. ‘De verhalen uit de bezette gebieden raakten hem.’
Toen Van Agt 90 jaar oud werd, riep een vrijwilliger van de stichting mensen op om als cadeau een olijfboom voor hem te kopen. ‘We hoopten op negentig bomen, het werden er 360’, aldus Van der Most. ‘Het planten van een boom is een daad van geloof in het leven’, zei Van Agt daar zelf over. ‘Een daad van vertrouwen in de toekomst, een daad van liefde jegens de toekomstige generaties.’
Volgens Van der Most was Van Agt optimistisch van aard. ‘’Houd moed’, zei hij altijd als ik hem tegenkwam’, vertelt ze. ‘Hij inspireerde tot het einde toe jongere generaties om door te gaan met de strijd voor rechtvaardigheid voor de Palestijnen.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Antwoord op al uw vragen
Updates, wijzigingen en klachten
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden