"Mijn zoon heeft me nodig en mijn man en ik zijn al samen sinds ik voor het eerst olympisch kampioene werd in 2008. Het is dankzij hun steun dat ik al die jaren heb kunnen doen wat ik wilde doen. En ik voel de verplichting om nu iets anders te doen", zegt Fraser-Pryce.
De excentrieke Jamaicaanse groeide in haar loopbaan uit tot een grootheid in het sprinten. Ze werd maar liefst tien keer wereldkampioen en pakte acht olympische medailles. Drie daarvan waren gouden plakken.
Ze won goud op de 100 meter in Peking (2008) en in Londen (2012). Op de Spelen in Tokio werd ze in 2021 met de Jamaicaanse ploeg eerste op de estafette. In 2017 beviel ze van zoon Zyon Price, waarna ze terugkeerde op topniveau.
Fraser-Pryce komt op de Spelen in Parijs nog in actie. Ze wil daar haar "grenzen verleggen". "Ik wil finishen op mijn eigen voorwaarden", zegt ze.
Fraser-Pryce gold in de gloriejaren van Daphne Schippers als grote concurrent van de Nederlandse. De twee vochten op de 100 meter menig mooi gevecht uit. Zo bleef Fraser-Pryce Schippers nét voor in de finale van de 100 meter op de WK in Peking in 2015.
Schippers won later dat WK wel goud op de 200 meter. De Nederlandse kondigde in september vorig jaar haar afscheid aan. De meervoudig wereldkampioene en winnaar van olympisch zilver kampte met slepende rugproblemen.
"Het is mooi om te zien dat je een nieuwe weg inslaat. Heel veel succes met waar je je aandacht ook op gaat richten", reageerde Fraser-Pryce destijds op het afscheid van Schippers.
Source: Nu.nl sport