Met stijgende verbazing heb ik het bericht gelezen, dat de Belastingdienst niet in staat is coronaschulden te innen. Als (voormalig) kleine ondernemer met een eenmanszaak, betaal ik sinds oktober 2022 al maandelijks een fors bedrag om in vijf jaar van zo’n schuld af te komen en ik red het iedere maand allemaal nét. En dan lees je dat er straks 2,5 miljard euro als oninbaar wordt afgeboekt!
Nog gekker wordt het als je bedenkt dat één groot bedrijf voor 432 miljoen euro in het krijt staat en dat zelfs dat bedrag niet geïnd zal worden. Als nu een handvol juristen zich met alleen dit bedrijf bezighouden, dan moet dat toch lukken. Misschien moet ik ook maar stoppen met betalen en met het dwangbevel de kachel aanmaken. Ik maak mij echter geen illusies: bij mij zullen ze toch heel snel op de stoep staan.
Dirk de Jong, Sint Annaparochie
Vooropgesteld, ik heb niet op Pieter Omtzigt gestemd. Toch vind ik dat hem tekortgedaan wordt nadat hij uit de (in)formatiegesprekken is gestapt. In de kritiek op hem blijft namelijk één aspect voortdurend onderbelicht. De geldverslindende, niet onderbouwde plannen van vooral PVV en BBB verklaren mijns inziens zijn ernstige ongerustheid over de financiële situatie. Leuke plannen voorspiegelen is één ding, maar ze moeten wel betaalbaar zijn.
Miriam Vaz Dias, Leeuwarden
De gedachte van briefschrijver Harry van den Dungen uit Mijdrecht dat het voor links beter zou zijn dat er een kabinet-Wilders komt, omdat zo’n kabinet de kans krijgt er een ‘puinhoop’ van te maken, zodat er nieuwe verkiezingen komen en links er dan baat bij heeft, onderschrijf ik niet.
De gedachte alleen al aan een puinhoop als het gaat om het landsbestuur, staat mij enorm tegen. Veel beter is de gedachte van de bekende Italiaanse schrijver Antonio Scurati dat je nooit met een antidemocratische partij een kabinet moet vormen. Het is in mijn ogen een wolf in schaapskleren binnenhalen.
Hoewel er veel dingen anders waren in het Duitsland van begin jaren dertig van de 20ste eeuw, was toentertijd ook een van de gedachten dat de toenmalige NSDAP ook maar eens moest laten zien wat zij er van zou gaan bakken, met als noodlottige uitkomst dat de NSDAP het kabinet overmeesterde, met een uitkomst die we allemaal kennen. Ik zou zeggen: democratische partijen van Nederland, verenigt u!
Willem van Tongeren, Twello
Naar aanleiding van de Brief van de dag: mijn moeder was bijna 91, ze viel voor de zoveelste keer en brak weer iets. In het ziekenhuis stopte ze met eten en drinken. Na drie dagen raakte ze zachtjes weg, ik was erbij. Ondanks de alzheimer wist ze goed wat ze deed: haar moeder had het ook zo gedaan. De dokter vroeg haar telkens: waarom wilt u niet eten? Dan keek ze mij aan en rolde met haar grote bruine ogen... wat een stomme vraag. Gelukkig kreeg ze wel vocht toegediend. Mijn moeder had duidelijk de regie tot aan het eind. Mijn zus en ik waren blij voor haar.
Mechtild Rietveld, Amsterdam
Nu er een begin is gemaakt met het weren van smartphones in het voortgezet onderwijs zou de volgende stap moeten zijn om deze ook te weren tijdens debatten in de Tweede Kamer. Eventuele aantekeningen kunnen ouderwets worden gemaakt met een blocnote en een pen.
En de vervolgstap zou het verbieden van sociale media in de Tweede Kamer moeten zijn. Dus geen oneliners meer, zodat er weer inhoudelijk over belangrijke zaken gesproken kan worden met elkaar.
Merijn Pancras, Den Haag
Sophie van Middelaar stelde in deze krant dat meisjes en jongens dezelfde kansen krijgen in Nederland, maar klopt dat wel? De NOS berichtte vorig jaar nog over onderzoek van VHTO (‘Vrij voorsorteren op later’), waarin wordt geconcludeerd dat een meisje met dezelfde cijfers als een jongen minder vaak het advies krijgt om te kiezen voor een technisch profiel.
Onderzoek van Ipsos in het Verenigd Koninkrijk wijst verder uit dat ouders eerder geneigd zijn met hun zonen te praten over technische banen dan met hun dochters, ook al halen meisjes even goede of betere cijfers dan jongens voor de exacte vakken.
Als vrouw heb je bovendien minder technische rolmodellen dan een man. Ik kende als kind überhaupt geen vrouwelijke ingenieurs of wetenschappers, op Marie Curie na. Als ik geen goede mentor had gehad, was het bij mij, ondanks mijn hoge cijfers, niet opgekomen een technisch profiel te kiezen. Het liefst zou ik zien dat quota niet nodig waren, maar het argument dat quota afgeschaft moeten worden omdat het speelveld al gelijk zou zijn, wijs ik dus af.
Merel Kuijs, promovenda, Zürich
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Antwoord op al uw vragen
Updates, wijzigingen en klachten
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden