Trainer Henk de Jong heeft vooraf een toeristische tip gegeven: ‘Rij even langs het nieuwe stadion. Je weet niet wat je ziet. IJsstadion intikken op de navigatie, dat ligt ernaast.’ Hij doelt op het stadion in aanbouw van Cambuur, met 15 duizend plaatsen, in een buitenwijk van Leeuwarden. De buitenkant nadert voltooiing, als gezicht van de toekomst.
Later op de dag, tijdens Cambuur - Vitesse (3-1) in de kwartfinales van het bekertoernooi, als Cambuur zich als club uit de eerste divisie verdiend plaatst voor de laatste vier, ijsbeert De Jong voor de dug-out in het oude stadion. Met zijn klassieke tribunes, de lichtmasten als kaarsen in het duister en de tribunes met fel meelevend volk en een opvallend spandoek: de mooiste kutclub van Nederland.
Over de auteur
Willem Vissers is ruim 25 jaar voetbalverslaggever voor de Volkskrant. Hij versloeg acht WK’s. In 2022 is hij uitgeroepen tot sportjournalist van het jaar.
De Jong wijst, wandelt en overlegt met de bank. Hij woelt de handen door het haar na een gemiste kans en juicht intens na doelpunten van Milan Smit (2) en Fedde de Jong, treffers die het armetierige Vitesse te veel zijn. Bijna tienduizend supporters staan telkens op en vallen elkaar in de armen, terwijl door de speakers het ‘clublied’ van Anneke Douma klinkt, ’t Woanskip. Cambuur is beter dan het in de eredivisie zieltogende Vitesse. ‘Jalalalalala, SC Cambuur’, zingen al die kelen. ‘We gaan met zijn allen naar de Kuip’. En: ‘Henk de Jong olé olé’.
Straks, vermoedelijk tijdens het volgende seizoen, voltrekt zich de verhuizing. Weg van het Cambuurplein, midden in de stad naast de supermarkt en pal tegenover de huizenrijen, naar het Stadionplein, bij bedrijven en de WTC Expo. Daar is meer ruimte, ook voor sponsors, die nu op de wachtlijst staan. Nee, van De Jong hoeft Cambuur niet per se meteen te promoveren, één seizoen na de degradatie, want dan komt straks alles tegelijk; op de tenen lopen in een splinternieuw huis, en ook om de positie op de ranglijst in de hoogste klasse te handhaven.
Laat Cambuur eerst maar eens de problemen overwinnen, zoals de veel duurder uitgevallen inboedel van het stadion, vanwege gestegen bouwkosten. De gemeente praat over de financiering, maar heeft in feite geen keuze. De grond van het oude stadion is bestemd voor woningbouw.
Volgens supporter Johan, die eigenlijk zijn voornaam al te veel vindt voor in de krant, was vooral de vorige ronde in het bekertoernooi ‘des Cambuurs’. Erbarmelijk voetbal tegen de amateurs van Hercules, maar geknokt en met 4-3 gewonnen. Zo willen ze het zien in Leeuwarden, waar mensen gaan staan als een kans zich aandient en heel hard samen oooeeee schreeuwen na een misser. ‘Vandaag klappen we er weer op’, heeft De Jong aangekondigd, en zo is het maar net.
Het verdriet om het voetbal sijpelt derhalve langzaam weg uit het Noorden; vorig seizoen wonnen Cambuur, FC Groningen en ook FC Emmen thuis van PSV, maar ze degradeerden alle drie. Met Emmen gaat het de laatste weken van kwaad tot erger, terwijl spelmaker Jari Vlak is verkocht aan ADO Den Haag. FC Groningen en Cambuur proberen het verloren terrein op hun eigen tempo te herwinnen, al staan ze slechts zesde en achtste.
Maar ook met FC Groningen, dat donderdag Fortuna ontvangt in een uitverkocht stadion, is iets bijzonders aan de hand. De club, die na een slechte start in de eerste divisie aan een opmarsje begon, trekt gemiddeld meer toeschouwers dan in de eredivisie. In de hoogste klasse was de club vaak middenmoter en het spel gemiddeld gesproken defensief en onaantrekkelijk. Het publiek sloeg soms een wedstrijdje over. Nu is de spanning terug, de sensatie, en de clubliefde borrelt in volle hevigheid op.
FC Groningen wil binnen één jaar terug naar de eredivisie, want daarin hoort de club thuis en daarop is de begroting gebaseerd. Het volk staat massaal achter de club, die geregeld voor meer dan 20 duizend toeschouwers speelt. En dan is daar nog een speciaal aspect, uit nood geboren, maar juist daarom zo mooi. De tijden van dure spelers van overal en nergens lopen op zijn eind.
Donderdag, tegen Fortuna, doen net als in voorgaande weken vermoedelijk zes spelers mee van de eigen opleiding. Routinier Leandro Bacuna is terug na buitenlandse omzwervingen. De andere vijf zijn piepjong en uit de voetbalschool Corpus den Hoorn. Linksback Wouter Prins uit het dorp Bellingwoude, plus vier jongelingen in het aanvallende deel van het elftal. Luciano Valente, Jorg Schreuders en Romano Postema zijn geboren in de stad Groningen, Thom van Bergen komt uit Haren. Ze zijn als het ware afgedaald van de tribunes, waar ze ook al het shirt droegen van FC Groningen, maar toen als supporter. Ze delen hun passie voor de club met de harde kern. Ze geven FC Groningen elan, het nieuwe elan van het Noorden.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Antwoord op al uw vragen
Updates, wijzigingen en klachten
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden