Dit artikel is afkomstig uit Het Parool. Elke dag verschijnt een selectie van de beste artikelen uit de kranten en tijdschriften op NU.nl. Daar lees je hier meer over.
Het is niet zijn hobby, uitgebreid over zichzelf praten. Liever luistert hij naar de verhalen van anderen. Bert van Leeuwen (63) vindt een aantal dingen belangrijk: familie, het goed hebben met elkaar en kunnen relativeren. Verder geen poeha, graag.
De neiging in de televisiewereld om dingen belangrijker te maken dan ze zijn, daar heeft hij geen last van. Bert van Leeuwen is ooit in 'dit gekke vak' gerold en vindt zichzelf niet belangrijker dan anderen omdat hij toevallig presentator is. "In zekere zin maken we ook gewoon lucht - het is zo weer weg."
Dat betekent niet dat hij geen plezier heeft in zijn werk, integendeel. Dit jaar is zijn veertigjarig jubileum als presentator bij de EO, en deze woensdag begint het 23ste seizoen van Het familiediner op televisie.
"De schroom heb ik allang van me afgegooid. Ik ga ervoor, en de meeste mensen vinden het juist fijn om hun verhaal te doen. Als je maar onbevooroordeeld bent en bereid om echt te luisteren."
"Ik ben er na meer dan twintig jaar aan gewend geraakt, maar zeker in het begin was ik wel verbaasd dat ik zomaar bij mensen binnen kon stappen en dat ze mij heel persoonlijke dingen toevertrouwden. Ik vergelijk persoonlijke interviews soms met het spel Stratego: je bent op zoek naar de vlag, elke keer gooi je een blokje om en zie je wat daarachter zit. Doorvragen dus, altijd dieper ingaan op wat iemand zegt."
"Een essentieel element aan het programma is dat mensen niet weten dat ik langskom. Als het op de een of andere manier uitlekt, werkt het niet. Dan zit er al een vooringenomenheid, mensen die besluiten te volharden in hun boosheid. En ik begin graag eerst over iets luchtigs: 'Zijn jullie aan het verbouwen?' of: 'Bijt de hond?'"
"Ik laveer tussen twee uitersten: sommige mensen vinden het prachtig dat ik voor de deur sta, anderen zeggen 'wegwezen met je camera'. De meesten zitten daar ergens tussenin, maar mijn uitdaging zit in de weerstand: wat kunnen we bereiken?"
"Ik richt me er vooral op het contact tussen familieleden te herstellen. Soms betekent dat dat we ook even praten zonder draaiende camera's. Ik vind het belangrijk elk verhaal van twee kanten te horen. Qua moreel kompas heb ik geen boekje of regels, ik ga altijd open het gesprek aan, een harde nee is nee, en ik geef makkelijk mijn telefoonnummer aan deelnemers van het programma, zodat ze mij altijd kunnen bellen als ze nog ergens mee zitten. We willen echt iets oplossen en houden ook naderhand contact."
"Als er geweld of misbruik in een familie heeft plaatsgevonden, komt het vaak niet meer goed. Dan trekken wij ons ook terug. Ook moeten mensen wel stabiel en toerekeningsvatbaar zijn. Dat weet je niet altijd van tevoren. Zo hadden we ooit een briefschrijver die heel betrouwbaar overkwam, maar zijn familie bleek te stalken en te bedreigen. Dan houdt het op."
"Mensen zijn ten diepste heel onhandige wezens. Ze zijn boos en zetten de hakken in het zand, maar daaronder schuilen vaak kleine, gekwetste zieltjes. Je familie staat het dichtst bij, daarom kunnen familieleden je het meeste pijn doen."
"We hebben een top 5 met meest gehoorde uitspraken. Hoog op de lijst staat: ik zet niet de eerste stap. Het principe van ruzie is heel universeel. Van jongs af aan leren we dat je niet meteen boos moet worden en je je moet beheersen. Dat kan ervoor zorgen dat je als volwassene dingen te lang slikt en opkropt. Tot de bom een keer barst."
"Ik zeg vaak: als de emoties toenemen, neemt het fatsoen af. Als jou iets al jaren dwars zit waar je nooit iets over hebt gezegd, en de ander maakt jou ineens een verwijt, dan komt alles eruit en ga je misschien te ver. Het is interessant wat er vervolgens gebeurt: slaap je er een nachtje over en ga je het gesprek met elkaar aan, dan hoeft Het familiediner er niet aan te pas te komen. Maar blijft het conflict onuitgesproken bestaan, dan graven mensen zich vaak steeds dieper in in hun eigen gelijk en wordt het steeds moeilijker die eerste stap te zetten."
"Ik ben bij conflicten geneigd ze lekker weg te stoppen en weer door te gaan. Van dat wegstoppen heb ik op zich geen last, ik laat dingen snel van me afglijden. Het scheelt denk ik dat ik niet alles persoonlijk opvat. Ik denk heel rationeel na over conflicten."
"Ik kom uit een gezin met zeven kinderen waar echt wel werd gebekvecht, maar mijn vader was enorm van het relativeren. Als wij met een verontwaardigd verhaal aankwamen, ging hij nooit mee in onze boosheid. Daar heb ik denk ik een tik van meegekregen; noem het genen of opvoeding, of een combinatie van beide."
"We krijgen best vaak reacties van mensen die zeggen: ik zou graag meedoen, maar ik heb juist een leuke familie, zonder ruzie. Dus komend seizoen brengen we om allerlei verschillende redenen families bij elkaar. Dat kan nog steeds ruzie zijn, maar ook omdat mensen elkaar heel lang niet hebben gezien, een deel van de familie ver weg woont, of door ziekte. Als ik dit vertel, is de reactie vaak: All You Need Is Love!, maar het wordt echt anders."
Het familiediner, vanaf woensdag 7 februari bij EO, NPO1, 21.25 uur
Maak binnen 1 minuut een gratis account aan en krijg toegang tot extra artikelen.
Gelieve een geldig e-mailadres in te geven.
Source: Nu.nl algemeen