Iedereen kent het door Lionel Richie, Michael Jackson en Quincy Jones gecomponeerde nummer We Are the World. Ook de videoclip, waarin meer dan veertig popsterren van Stevie Wonder tot Bruce Springsteen en van Bob Dylan tot Ray Charles in een kleine studio het bijna zeven minuten durende lied inzingen, is klassiek.
Maar hoe de hit precies ontstaan is, en de grote druk die op de schouders van Richie en Jones rustte, dat wordt pas echt goed duidelijk in de documentaire The Greatest Night in Pop.
Over de auteur
Gijsbert Kamer is sinds 1992 muziekjournalist. Hij schrijft voor de Volkskrant recensies, interviews en beschouwingen over pop en jazz.
Het idee om een Amerikaans vervolg te geven aan de Britse kersthit Do They Know It’s Christmas? (1984) kwam van zanger en acteur Harry Belafonte, die artiestenmanager Ken Kragen benaderde. Die had in zijn artiestenstal onder anderen Lionel Richie. Richie strikte producer Quincy Jones en zocht vergeefs contact met Stevie Wonder. Dus stelde Jones voor Michael Jackson te vragen.
Drie grote namen samen, maar nog geen liedje. Wel komen er steeds meer toezeggingen van artiesten, ook vanwege het goede doel: hongersnood in Afrika bestrijden. Dat spreekt veel sterren aan. Er is ook al een opnamedatum, 28 januari 1985. Dan zijn veel grote artiesten toch al in Los Angeles voor de uitreiking van de American Music Awards, een tv- show die door Richie wordt gepresenteerd. Daarna kunnen ze allemaal met hem mee naar een geheim gehouden locatie (de A&M Studios) om het liedje op te nemen. Quincy Jones heeft op de deur een briefje gehangen: Check Your Ego at the Door (Laat je ego buiten). En dat is het mooiste van deze docu: sterren als Diana Ross, Paul Simon, Stevie Wonder en Bob Dylan geven zichtbaar gehoor aan dit verzoek.
Diana Ross vraagt halverwege de lange opnamenacht een handtekening aan Daryl Hall, waarna er onder alle sterren een spontane handtekeningenruil plaatsvindt. Iedereen lijkt erg met elkaar begaan, al loopt Waylon Jennings boos weg als Stevie Wonder een stukje in het Swahili wil zingen. Maar de door dirigent Quincy Jones gevreesde situatie van 47 ego’s die allemaal een eigen draai aan het nummer willen geven, blijft uit. Sneu is het wel voor Sheila E., die vooral lijkt te zijn uitgenodigd om Prince binnen te halen, bij wie ze op dat moment drumt. Als ze dat beseft, stapt ze op. Prince komt niet, net zo min als Madonna, die zelfs niet is uitgenodigd, want Ken Kragens eigen Cyndi Lauper krijgt de voorkeur.
De belangrijkste grote rockster van dat moment, Bruce Springsteen, is er wel, en hij heeft minder moeite met zijn zangpartij dan Bob Dylan. Weergaloos zijn de beelden waarin Stevie Wonder zich over een licht wanhopige Dylan ontfermt en hem voordoet hoe het moet. Mooi hoe iedereen elkaar helpt in die nacht, waarin niet alleen het liedje We Are The World, maar ook de videoclip moest worden gedraaid.
The Greatest Night in Pop, te zien op Netflix.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Antwoord op al uw vragen
Updates, wijzigingen en klachten
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden