Op het eerste gezicht zijn er weinig goede redenen om de salderingsregeling voor zonnepanelen overeind te houden, niettemin blijkt Nederland er zeer aan gehecht.
Hoewel het voorstel voor afschaffing in de Tweede Kamer een meerderheid haalde, dreigt het nu in de Eerste Kamer alsnog te sneuvelen.
Dat bezitters van zonnepanelen van de regeling houden, is volstrekt voorstelbaar. Nu kunnen ze alle opgewekte energie van hun jaarlijkse gebruik aftrekken. Dat leidt in de praktijk tot een verkapte subsidie, omdat de opgewekte energie meestal veel minder waard is dan de verbruikte energie.
Dat politici ook van de regeling houden is veel minder goed te begrijpen.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
De energiebedrijven betalen het voordeel voor de zonnepanelenbezitters door de energieprijs voor élk huishouden te verhogen. Het netto eindresultaat is dat de Nederlanders die geen zonnepanelen bezitten, de rekening betalen. Een zeer ongewenste situatie, zou je zeggen, zeker voor linkse partijen die inkomens- en vermogensongelijkheid willen bestrijden. Te meer omdat dit voordeel bovenop andere – door de belastingbetaler gefinancierde – voordelen komt: geld lenen voor de aanleg van zonnepanelen is extra goedkoop en op zonnepanelen hoeft ook geen btw te worden betaald.
De salderingsregeling leidt ook tot ongewenst gedrag. Idealiter wordt energie zoveel mogelijk opgewekt op het moment dat het wordt verbruikt. Dat voorkomt verspilling van energie en overbelasting van het stroomnet. Door de salderingsregeling is er geen enkele prikkel om het energiegebruik aan te passen aan het aanbod, geen enkele prikkel om energie op te slaan ook, wat op termijn wel nodig is om de energietransitie tot een succes te maken.
Natuurlijk, investeren in zonnepanelen zal iets minder rendabel worden als de salderingsregeling wordt afgeschaft, maar de terugverdientijd van zonnepanelen is nog steeds niet veel meer dan zeven jaar. Dat betekent dat na zeven jaar alle opgewekte energie in principe gratis is.
Blijkbaar is het voor het voor veel huishoudens moeilijk om een langetermijninvestering op waarde te schatten. Elke professionele investeerder zou zijn handen dichtknijpen bij een investering die in zeven jaar is terugverdiend, veel huishoudens kijken vooral naar het huishoudboekje, de inkomsten en uitgaven op dit moment. Het afschaffen van de salderingsregeling kan op korte termijn pijn doen, zeker in het licht van de gestegen energierekening.
Een ander bezwaar is dat het oneerlijk is voor alle Nederlanders die nog geen zonnepanelen op het dak hebben, maar dat wel van plan zijn. Waarom mogen zij niet van deze lucratieve regeling profiteren? Ook is er angst dat huishoudens die overwegen in zonnepanelen te investeren het vertrouwen verliezen. Als de overheid zomaar van het ene op het andere moment de spelregels kan veranderen, durft niemand nog een langjarige investering te doen.
Bij al deze zorgen wordt vergeten dat geen enkele subsidie gratis is en dat er bij elke vorm van steun aan particulieren een deel van Nederland is dat profiteert en een deel dat de prijs betaalt. Juist bij de energietransitie is het gewenst dat iedereen in gelijke mate meeprofiteert – en dezelfde prijs betaalt. Dat kan alleen als er nu vooral collectieve investeringen worden gedaan, door woningcorporaties bijvoorbeeld, zodat ook huurders eindelijk meeprofiteren. Het is niet nodig om particulieren nog extra te stimuleren. Nederland is met de meeste zonnepanelen per hoofd van de bevolking al wereldkampioen zonne-energie.
Source: Volkskrant