Wekelijks duikt Volkskrant-redacteur Olaf Tempelman in een internationaal fenomeen. Deze week: het is een illusie van steracteur Alec Baldwin, verdacht van dood door schuld, dat hij na zijn proces zijn oude leven kan hervatten.
Wie zich de Amerikaanse oud-vicepresident Dick Cheney nog kan herinneren, kent hem als de architect van de Irak-invasie die slecht uitpakte. Toch was ‘Irak’ een onbelangrijk woord geweest in Cheney’s biografie als hij in februari 2006 op kwarteljacht in Texas nog beroerder had geschoten dan hij deed – dan had de hele wereld Cheney nu gekend als de vicepresident die na wat pullen bier een mens doodschoot in plaats van een kwartel. Cheney’s slachtoffer werd zwaargewond in een helikopter naar het ziekenhuis gevlogen, en overleefde het.
Steracteur Alec Baldwin (65) miste zulk geluk van de dommen. Op 21 oktober 2021 richtte hij een geweer op de set van de westernfilm Rust in New Mexico richting de camera en haalde de trekker over. Cameravrouw Halyna Hutchins werd zwaargewond in een helikopter naar het ziekenhuis gevlogen. Zij overleed enkele uren later.
Of Baldwin had kunnen weten dat het geweer was geladen, of hij bewust of per ongeluk de trekker overhaalde en of hij nuchter of beneveld was, zijn vragen die de komende maanden zo niet beantwoord zullen worden, dan toch véél aandacht zullen krijgen. Nu al is er volop aandacht voor de vraag of het wel zo toevallig was dat juist een acteur die bekend stond als ongehoorzaam, driftig en roekeloos dit schot loste.
Aanvankelijk was een aanklacht tegen Baldwin wegens ‘dood door schuld’ geseponeerd, tot schok van de familie van het slachtoffer. Op 19 januari werd bekend dat hij wegens nieuw bewijs alsnog wordt vervolgd. Vorige week liet Baldwin weten dat hij een snel proces wil, zodat hij daarna verder kan met zijn leven. Donderdag ging het al van start. Baldwin pleitte onschuldig.
Zijn advocaten willen ‘een eerlijke en snelle afhandeling van de aanklachten om publieke laster en achterdocht tot een minimum te beperken’. Het kan niet anders of zij weten ook wel dat dit een illusie is. Hoeveel mensen wereldwijd ook films met Baldwin hebben gezien – hij moet erop rekenen dat zijn naam met die van zijn slachtoffer verbonden zal blijven als die van Ted Kennedy met Mary Jo Kopechne en die van Oscar Pistorius met Reeva Steenkamp. Er wáren geen beroemdheden die een leven namen en vervolgens verder konden met hun leven – alsof er niets gebeurd was.
Als Mary Jo Kopechne in juli 1969 levend uit de auto was gekomen die een benevelde Ted Kennedy bij de brug bij het eilandje Chappaquiddick het water in had gestuurd, dan was de derde Kennedy-broer in de jaren zeventig kansrijk geweest voor het presidentschap van de VS. Ted Kennedy is nu 15 jaar dood. Google verbindt zijn naam meteen met ‘Chappaquiddick’.
Vóór februari 2013 stond de naam Oscar Pistorius voor een sensationeel snelle Zuid-Afrikaanse paralympiër. Sindsdien is Pistorius de gedrogeerde schutter die zijn vriendin dodelijk heeft verwond. Aanvankelijk veroordeelde de rechter hem voor dood door schuld, later alsnog voor moord.
Bij dood door schuld hadden de daders, anders dan bij doodslag of moord, niet de opzet iemand van het leven te beroven. Maar als beroemdheden zonder opzet iemand van het leven beroven, gaat de buitenwereld zich steevast afvragen waarom dat juist hen overkwam. Als mensen al niet tot de conclusie komen dat het geenszins toeval was, dan kunnen ze het suggereren.
Als Ted Kennedy geen drinker, rokkenjager en echtbreker was geweest, had hij niet ’s nachts met de secretaresse van zijn vermoorde broer Robert over de weg geslingerd. Weinig mensen die Alec Baldwin volgen, zijn vergeten dat hij in 2011 uit het vliegtuig werd gezet omdat hij agressief weigerde zijn telefoon op te bergen. Zo iemand kan op een filmset zomaar een trekker overhalen. Als Dick Cheney’s jachtgenoot was overleden, was betoogd dat de kwarteljager even slecht zicht had als de architect van de Irak-oorlog.
Source: Volkskrant