In een stuk van Volkskrant-verslaggever Laurens Verhagen las ik dat Elon Musk zich al tijden ergert aan de tergend trage ‘output’ van de mens. Zo beklaagde hij zich tijdens een presentatie van een van zijn bedrijven, Neuralink, over hoe omslachtig de menselijke spraak eigenlijk is.
Een concept in je hersenen omzetten naar de juiste woorden, die je vervolgens ook nog eens in de goede volgorde moet uitspreken, waarna de luisteraar die woorden eerst moet begrijpen voor hij ze eindelijk kan omzetten naar het bedoelde concept.
Het zou veel handiger zijn die informatie gewoon direct over te stralen tussen twee breinen, aldus Musk. En dus werkt Neuralink aan een product dat zoiets mogelijk moet maken.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
In eerste instantie is zo’n chip bedoeld om verlamde patiënten die niet meer kunnen praten, via hun gedachten weer te laten communiceren met hun omgeving. Maar op termijn moet de chip een waar massaproduct worden waarmee ieders gedachten te lezen zijn.
Het lijkt me fascinerend om zonder filter in andermans hersenpan te mogen gluren. Als ik m’n ogen dichtdoe, zijn de beelden die ik zie vaak veel mooier en ik neem aan dat dat voor iedereen geldt.
Die chip zal onze wereld op spectaculaire wijze veranderen. Zo hebben we straks nooit meer ongemakkelijke stiltes in restaurants en vergeet niemand ooit nog zijn dromen. Want het implantaat stuurt je nachtelijke hersensignalen standaard langs een generatief AI-model, zodat je droomfilm direct na het douchen klaarstaat.
Er zitten helaas ook nadelen aan elkaars gedachten kunnen inzien. Zo krijgen puberjongens een gigantisch probleem, wordt het zwijgrecht nutteloos en kun je nooit meer een leugentje om bestwil verkondigen om die straatverkoper van Unicef af te schudden.
Ook maalt niemand nog om de vrijheid van meningsuiting. Alles draait om de vrijheid van meningsvorming. Moet Marc Overmars bijvoorbeeld al ontslagen worden zodra hij dénkt aan een dickpic? En hoe vergaat het die Amsterdamse hoogleraar die tijdens een college stiekem denkt: eigenlijk heb ik wel begrip voor Israël?
‘Niets is van jezelf, behalve de paar kubieke centimeters in je schedel’, schreef George Orwell in 1984, een roman die al vaker door de werkelijkheid werd ingehaald. In die wereld bleek enkel de binnenkant van je schedel veilig voor de ‘Gedachtepolitie’, maar hoe zit dat straks bij ons? Deze week werd namelijk bekend dat Neuralink voor het eerst met succes een implantaat in de hersenen van een mens plaatste.
Musk is iemand over wie zijn biograaf schreef dat zijn ‘neurale netwerken moeite hebben met menselijke gevoelens’. Hij flirt openlijk met antisemitische en racistische theorieën en gebruikt zoveel ketamine dat bestuurders van zijn bedrijven er recent hun zorgen over uitten in The Wall Street Journal.
Even keken we de andere kant op, en hop, de helft van alle satellieten in de ruimte was opeens van Elon Musk. Zou het echt verstandig zijn iemand die Twitter in anderhalf jaar tijd omtoverde tot een echoput van complottheorieën ook zomaar hoeder te maken van onze cognitieve vrijheid?
‘We moeten niet dezelfde fout maken als in de begindagen van het commerciële internet’, zei hoogleraar AI Pim Haselager eerder in de Volkskrant. Hij doelde op die nauwelijks gereguleerde periode waarin we onze privacy terloops weggaven aan techbedrijven, en pleitte daarom voor de komst van neurorechten als uitbreiding op de mensenrechten.
Ik weet niet wat u denkt, maar mij lijkt dat geen slechte gedachte.
Source: Volkskrant