Zwemmer Caspar Corbeau is half Amerikaans en half Nederlands. Hij zag vooral een toekomst in Nederland en verhuisde in augustus naar Amsterdam. Komende week behoort de schoolslagspecialist tot de kanshebbers op een WK-medaille.
De eerste tatoeage die Caspar Corbeau (22) op zijn lijf liet zetten, kende sierlijke letters, in een taal die hij op dat moment niet sprak. ‘Oranje boven’ staat er op zijn rechteronderarm, ingegeven door de eerste wedstrijd die de zwemmer voor Nederland zwom. ‘Daar bleven ze om de een of andere reden oranje boven zeggen voor een race.’
Corbeau is zoon van een Amerikaanse moeder en een Nederlandse vader en groeide op in Amerika. Sinds zeven jaar komt hij uit voor Nederland in internationale wedstrijden. Afgelopen zomer maakte hij de overstap van Texas naar Amsterdam. De schoolslagspecialist won in december de EK-titel op de 200 meter kortebaan, en was sneller dan zijn nieuwe teamgenoot Arno Kamminga, de tweevoudig olympische zilverenmedaillewinnaar van Tokio.
Over de auteur
Lisette van der Geest is sportverslaggever voor de Volkskrant en schrijft al ruim tien jaar over olympische sporten als schaatsen, tennis, judo, handbal en zeilen.
Zijn huidige coach, Mark Faber, omschrijft hem met: ‘Eén brok potentie, die jongen.’ 2,00 meter lang, schoenmaat 50 – voor de Zomerspelen van Tokio moest hij zijn sportschoenen op een apart rek zoeken, door de niet gangbare maat. Zijn lengte maakt dat hij lang kan glijden onder water, met relatief weinig moeite maakt hij makkelijk snelheid. Bovendien is hij sterk. Zijn opmars gaat snel: aankomende WK, die voor de langebaanzwemmers op 11 februari in Doha beginnen, is Corbeau een van de kanshebbers op een podiumplaats op de 100- en 200 meter schoolslag.
Toen Corbeau 16 jaar was, zei zijn vader: wat denk je van zwemmen voor Nederland? In weinig landen is zwemmen zo groot als in Amerika. Voor een internationale wedstrijd zijn slechts een paar plekken beschikbaar, met tientallen kanshebbers. Op dat moment behoorde Corbeau niet tot de besten van het land. ‘Ik dacht: als ik voor Nederland kies, kan ik niet alleen zwemmen, maar ook meer van de wereld ontdekken.’
De grootouders van Corbeau verhuisden eind jaren vijftig naar beachtown Santa Cruz in Californië. ‘Om verandering van omgeving, zoals veel mensen, vermoed ik.’ Corbeau groeide op met stroopwafels, hagelslag en speculaas. Hij woonde eerst in Californië, daarna in Oregon, en verhuisde uiteindelijk op zijn 18de naar de universiteit van Texas, om te zwemmen en te studeren. In Nederland kan hij door Kamminga en Tes Schouten werken met schoolslagspecialisten van wereldniveau, maar bewust wachtte hij verhuizen tot na zijn afstuderen.
Na de wereldkampioenschappen in Fukuoka van afgelopen juli sloot hij aan bij de trainingsgroep van Faber in Amsterdam. Van een team met ongeveer veertig zwemmers naar een groep van vier. Er zijn veel veranderingen in het leven van Corbeau, maar die grootte van de groep en het verschil in aandacht noemt hij de grootste veranderingen. ‘Het is anders om onderdeel te zijn van zo’n professioneel team’, zegt hij. ‘Destijds moest ik de aandacht nog delen met 39 anderen, nu krijg ik 25 procent van de aandacht van mijn coach.’ Daarnaast traint hij nu meer op techniek, in plaats van omvang. Dat werpt ook zijn vruchten af.
Het gesprek gaat in het Engels, al spreekt Corbeau inmiddels voldoende Nederlands om met harde ‘g’ te vertellen dat hij zich in zijn moedertaal makkelijker uit, of dat hij in de ‘slagerij’ wel begint in het Nederlands, maar soms alsnog overstapt naar Engels. Thuis werd er nooit Nederlands gesproken. ‘Ik werk nu al bijna twee jaar met Duolingo.’
Hij woont op minder dan tien minuten fietsen van het zwembad. Alles is in Nederland vooral veel kleiner dan in Amerika. ‘Eten, auto’s, huizen. Maar ik hou ervan en heb hier alles wat ik nodig heb.’
Op praktisch gebied mist hij niks. Vrienden en familie mist hij wel. Maar zijn ouders emigreren in juli naar Portugal. Dat verkleint de afstand aanzienlijk. ‘Ze zijn een beetje klaar met Amerika en de huidige politieke situatie. Nederland was de andere optie. Maar ze willen zon.’
In zijn jeugd voelde hij zich meer Amerikaan dan Nederlander. Laat de verhouding 80 om 20 procent zijn. ‘Maar dat probeer ik nu uit te bouwen naar 50 - 50.’ Hoe langer hij hier is, des te Nederlandser hij zich begint te voelen. ‘Mensen hier zijn zo anders dan de mensen in Amerika. Nederlanders zijn veel directer. Dat waardeer ik, het is makkelijker communiceren.’
De inkt op de rechterkant van zijn lijf toont een andere verhouding. Van de vier tatoeages, hebben er twee een link met Nederland: op zijn schouder staat een Hollandse leeuw. Bij zijn elleboog staan olympische ringen en op zijn ribben de Texas longhorn, een rund. Achter de Texas Longhorn zit een speciale reden: die moet je verdienen, vertelt Corbeau. Alleen atleten met grote sportprestaties mogen de beeltenis op hun lijf vereeuwigen. In zijn geval: winst van de estafette wisselslag in de NCAA, de fameuze universiteitencompetitie.
Een symbool van Amerikaans patriottisme is aan hem niet besteed. ‘Ik zou nooit een Amerikaanse vlag of adelaar laten tatoeëren. Tegenwoordig is het daar zo verdeeld. Alles wat als politiek statement gezien kan worden, wil ik niet op mijn lijf zetten.’ Het ‘oranje boven’ staat voor het gevoel dat hij kreeg toen hij voor het eerst aanhaakte bij het Nederlands team. ‘Het kan lastig zijn, buitenstaander zijn. Niks verstaan, de taal niet spreken; maar ik voelde juist een warm welkom.’
In 2019 kreeg hij een mail van de Amerikaanse bond. Of ‘Caspar’ beschikbaar was om uitgezonden te worden naar een internationale wedstrijd? ‘Ik zei: nee, Caspar vertegenwoordigt Nederland al twee jaar.’ Sindsdien hoort hij niks meer. Ja, soms zijn er mensen die hem aansporen voor Amerika uit te komen. ‘Maar ik ga nooit meer terug. Hier krijg ik kansen. Nederland heeft al zoveel voor me mogelijk gemaakt, het zou verkeerd voelen. Los daarvan ben ik blij waar ik zit.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Antwoord op al uw vragen
Updates, wijzigingen en klachten
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden