Home

Als Sheila Sitalsings oproep een collectieve band schept met andere mensen, geeft dat, hoop ik, lucht

Mijn hartelijke felicitaties voor Sheila Sitalsing met het eredoctoraat van de Universiteit voor Humanistiek. De beknopte inhoud van haar rede is een waarschuwing, en terecht. Vindt niet normaal wat níét normaal is.

Ik merk bij mezelf dat er een soort fatalisme ontstaat. Je schrikt hevig van de verkiezingsuitslag, je ziet met enge verwondering wat er daarna gebeurt. Je volgt wat je ziet en hoort (weinig) over de formatiebesprekingen. Hoe makkelijk Geert Wilders weg komt met de vreselijke uitlatingen en plannen die ‘in de koelkast worden opgeslagen’.

En dan gaat het nóg verder. De nieuwe Kamervoorzitter, één van de belangrijkste functies in ons staatsbestel, die ook vreselijke standpunten en uitlatingen heeft verkondigd , wordt toch gekozen.

Linkse partijen zijn verworden tot foute boosdoeners.

In mijn stad, Helmond, waar één op de drie mensen voor de PVV heeft gestemd, laat nu al een enkel gemeenteraadslid een ander geluid horen in de lokale krant.

En dan, en dan, wat kan ik er nog aan doen? En daar begint bij mij het onmachtgevoel, het fatalisme. Daarom ben ik zo blij met de oproep van Sheila Sitalsing om het abnormale níét normaal te noemen, waar en hoe dan ook. En als dat een collectieve band schept met andere mensen, geeft dat, hoop ik, lucht.
Maartje van der Neut, Helmond

Geachte mevrouw Sitalsing, dank u voor uw betoog! Een hart onder de riem.
Max Kleijngeld, Tilburg

De rede van Sheila Sitalsing is mij uit het hart gegrepen. Over grondrechten hoort men niet te discussiëren. Dit is een aantasting van de democratie. Een gekozen voorzitter van de Tweede Kamer zoals die is gekozen, is een aanfluiting voor ons parlement. Deze zaken zijn niet normaal maar abnormaal. We horen ons hier met hand en tand tegen te verzetten.
Jannie Lukasse Fongers, Wognum

Weliswaar is Sheila Sitalsing de titel van ‘Slimste Mens’ van Nederland net misgelopen, maar het verlenen van een eredoctoraat vanwege de maatschappelijke betekenis van haar werken en het sturen van het publieke debat maakt dit ruimschoots goed. Je zou hier de titel ‘Beste Mens’ aan kunnen verbinden.
Martien Wesselman, Roelofarendsveen

Ter aanvulling van de indrukwekkende rede van Sheila Sitalsing zou ik het abnormale in deze wereld graag willen aanhalen. Dat is een hele waslijst, en het zijn onze medemensen waarvan de grondrechten met voeten getreden worden. Dat is op dit moment de nieuwe normaal.

We sluiten nog net niet onze ogen, maar we halen wel onze schouders op en zeggen tegen elkaar: wat moet je ermee? Het is de mens eigen om onaangenaamheden naar de rand te schuiven om vrijheid in het midden over te houden. Maar het is een misvatting dat dit ons ook niet op den duur zal treffen.

Daarom is de rede van Sheila Sitalsing zo belangrijk. Om ons bij de les te houden, moeten we beseffen dat we ook nog normbesef hebben, dat we dit niet opportunistisch aan de kant kunnen schuiven.
Jan Riesthuis, Culemborg

Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl

Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.

U bent niet ingelogd

Antwoord op al uw vragen

Updates, wijzigingen en klachten

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden

Source: Volkskrant

Previous

Next