Home

AD Dick en Marleen verkochten hun woning aan 32-jarige zoon

Dit artikel is afkomstig uit het AD. Elke dag verschijnt een selectie van de beste artikelen uit de kranten en tijdschriften op NU.nl. Daar lees je hier meer over.

Ze kon niet langer aanzien hoe het haar 32-jarige zoon Jef ondanks allerlei pogingen maar niet lukte om een huis te krijgen op de oververhitte woningmarkt. "Hij maakte geen schijn van kans", zegt Marleen Zomer. Net als zijn vriendin stond hij al jaren ingeschreven voor een huurwoning in Borculo. Tevergeefs. "Hoger dan plaats twee zijn ze nooit gekomen."

Een koopwoning bleek al helemaal onbegonnen werk. "Ze kwamen er gewoon niet tussen", verzucht Marleen. "Overbieden? Zo ver kwamen ze niet eens", zegt ze. "Ze hebben allebei een baan, maar het bedrag dat ze samen konden lenen, 280.000 euro, was niet genoeg om hier iets te kunnen kopen."

Het handjevol starterswoningen dat vrijkwam was te klein voor de grote vraag. En dus kwam Jeff niet verder dan zijn slaapkamer, de ongeveer 12 vierkante meter in het huis van zijn ouders. Dat begon te knellen. Alle eventuele toekomstplannen kwamen stil te liggen. "Ze konden niets opbouwen. En niet aan kinderen beginnen. Als je die stap zet dan moet je wel een eigen plek hebben."

Na de zoveelste poging namen Dick en Marleen het heft in eigen hand. "Ik vond het zo zielig om te zien dat ze geen enkele kans maakten en zei tegen mijn man: 'We gaan onze jongen helpen'. We verkopen ons huis aan hem."

Waar ze zelf naar toe moesten, geen idee. De toekomst van zoon Jef kwam op de eerste plaats. "Wij hebben alles over voor onze kinderen."

Nu zijn de rollen omgedraaid. Niet zoon Jeff, maar zijn ouders zitten zonder huis. Want ook hen lukt het niet om iets te vinden, ondanks dat ze al jaren ingeschreven staan voor een huurwoning. Ze zijn op zoek naar een seniorenwoning. De ene keer staan ze op plek zes, dan bungelen ze weer ergens onderaan.

Het is een onwerkelijk tafereel. De zestigers 'logeren' nu tijdelijk in het huis waar ze meer dan dertig jaar hebben gewoond en hun kinderen zagen opgroeien. Het huis is op papier niet meer van hen. Dus is het illegaal om er te blijven wonen. Er wordt naarstig gezocht naar een eigen plek. "We zijn elke dag aan het kijken of er iets vrijkomt."

Marleen belt regelmatig naar de woningcorporatie, maar krijgt telkens te horen dat ze pas kan reageren als er iets vrijkomt. Ze moet de website in de gaten houden, meer kan ze niet doen.

"We doen eigenlijk precies wat de regering van ons vraagt. We maken plaats voor de volgende generatie en dan zitten we zelf met lege handen, dat is frustrerend." De zestigers hopen snel iets te vinden, maar overwegen noodgedwongen uit te wijken naar een chalet op een vakantiepark. "En ook dat zal dan weer tijdelijk zijn." Toch staat het stel achter de beslissing. "Ons leven zit er al voor een gedeelte op. Nu kan Jeff verder."

Maak binnen 1 minuut een gratis account aan en krijg toegang tot extra artikelen.

Gelieve een geldig e-mailadres in te geven.

Source: Nu.nl algemeen

Previous

Next