‘Ga in een lijn staan en houd allemaal je mond dicht. Als ik maar één keer merk dat jullie hier komen omdat je dit ziet als een of andere kermisattractie, ben ik echt heel snel klaar. Dit is géén speelkwartier.’
Het is sinds een paar jaar een welkome nieuwe traditie in het Nederlandse tv-landschap: de mentale en fysieke marteling van (zo goed als) Bekende Nederlanders onder het mom van meeslepende televisie ‘zoals we nooit eerder zagen’. Dat zagen we onder meer in de vips-editie van Kamp Van Koningsbrugge, maar toch vooral in de Videoland-serie Special Forces Vips, die inmiddels toe is aan het vierde seizoen.
Over de auteur
Alex Mazereeuw schrijft voor de Volkskrant over film en televisie.
Het idee van dit ‘ultieme’ survivalprogramma is dat twaalf vips ‘de zwaarste test van hun leven ondergaan’, die moet bepalen of ze beschikken over de eigenschappen die special forces nodig hebben. En ja, dat wordt ‘buigen of barsten’, en ‘kraken of breken’.
Die woorden werden direct kracht bijgezet, toen in de Marokkaanse Sahara een gesimuleerde bernbom tot ontploffing werd gebracht, waarna de deelnemers meteen moesten meedoen aan een noodevacuatie (een ‘shock-and-awemethode’, zo bleek).
Maar goed, we zaten dan ook in een ‘loodzwaar traject’, waarin de vips ‘kanten van zichzelf gingen ontdekken die ze nog niet kennen’. Model Kim Feenstra was zichzelf al heel vaak tegengekomen, maar was als mens ‘nooit uitgeleerd’, boer Ayoub wilde kijken of er een nieuw leven was ‘in wie Ayoub nu precies is’, terwijl voormalig judoka Edith Bosch het allemaal heel erg ‘once in a lifetime’ vond.
En once in a lifetime werd het, getuige de vele fysieke en mentale uitdagingen die de deelnemers te wachten stonden. In elke scène werd daarbij benadrukt dat dit bloedserieuze business was: al in de openingsscène zagen we heel dramatisch een skelet in het zand liggen. Dit moest wel vips-marteltelevisie als nooit tevoren worden.
Marteltelevisie van een heel ander kaliber zagen we in de herstart van tv-klassieker Doet-ie ’t of doet-ie ’t niet, dat om onverklaarbare redenen weer tot leven is gewekt op RTL, met volksmenner des vaderlands Ruben Nicolai in de Peter Jan Rens-rol, aangevuld met panelleden Leonie ter Braak, Jelka van Houten en Roué Verveer.
Een korte sfeerimpressie: veel dertien-in-een-dozijnraadspelletjes, veel verborgencameraopdrachten en veel verklede panelleden die Bananasplit-achtige grapjes uithalen. Na dit drijfzand van stompzinnigheid klonk het loodzware traject in de Sahara met de minuut aantrekkelijker.
Nu loop ik zelf best warm voor wat nostalgieporno, maar lang niet elke maaltijd blijkt geschikt om op te warmen in de formatmagnetron. Deze ‘moderne versie’ bleek vooral het zoveelste inwisselbare voorbeeld van ‘schreeuw-klap-lachtelevisie’, waarin elk origineel idee is achtergebleven in de magnetron.
Gelukkig werd in de studio zelf wél gesproken van ‘heel grappige televisie’. Na die woorden kon je eigenlijk niet anders dan alle betrokkenen zo snel mogelijk een retourtje martel-Sahara gunnen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
Voor snelle wijzigingen en bezorging
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden