In de tegenvallende topper tekende Feyenoord door de 0-0 tegen FC Twente bij wijze van spreken de overgave in de titelstrijd, door opnieuw op 12 punten achterstand van PSV te komen, met nog slechts vijftien duels te spelen. Feyenoord hield FC Twente op vijf punten afstand in de strijd om de tweede plaats, die eveneens rechtstreeks toegang biedt tot de Champions League.
Vervelend was de wedstrijd als kijkspel. En het was zo mooi begonnen, met een melancholisch tintje. Om 14.18 uur op een zonnige zondag in de Kuip steekt József Kiprich namelijk zijn duim op naar het publiek, in ruil voor golven van dankbaarheid.
De held van weleer, onlosmakelijk verbonden aan de landstitel van 1993, is even terug in zijn voormalige tempel van succes. Het leven trekt zo te zien niet onopgemerkt voorbij aan de 60-jarige Hongaar, de Tovenaar van Tatabánya, zijn bijnaam die levensgroot is gekalkt op een spandoek. Mede door een val van de trap loopt hij met krukken en zit een louterende ereronde niet meer in de benen.
In zekere zin past dat bij hem, dat gebaar. Even de duim omhoog en het is klaar met de poespas. Hij was de spits die destijds met zo weinig mogelijk rennen (puf puf) talloze doelpunten maakte in het cult-elftal van toen.
Over de auteur
Willem Vissers is ruim 25 jaar voetbalverslaggever voor de Volkskrant. Hij versloeg acht WK’s. In 2022 is hij uitgeroepen tot sportjournalist van het jaar.
Directeur Dennis te Kloese huldigt hem aan de rand van het veld met een vlakke stem, alsof hij de jaarcijfers leest van het aantal verkochte frikandellen in het stadion. Eerder op de zondag, op het trainingscomplex, is Kiprich in de armen gesloten, onder andere door de trainer van toen Willem van Hanegem.
Kiprich is eeuwig populair, als antiheld van toen, met zijn vermoeide indruk en heerlijke oprispingen. Dertig jaar later is daar Santiago Giménez, de jonge Mexicaan. Hij is juist de moderne spits, die in zijn eerste seizoen leerde dat af en toe sprintje trekken, alsof de tijden van Kiprich nog bestonden, niet meer werkt in het voetbal.
Giménez moest leren lopen en nog eens lopen, om mee te kunnen in het veeleisende speltype van trainer Arne Slot. Geen anti-held, maar een potentiële ster. Een spits met berekening, met volzinnen in mooi Engels, met een pleister op de neus voor een betere ademhaling, met een rijk uitgevent leven op sociale media, met een hoofdrol voor zijn vriendin ook.
Een spits voor normaliter twee jaar Feyenoord en dan verkopen met miljoenen winst. Ook hij was kampioen met Feyenoord, in 2023. Ook hij is populair, omdat hij van Rotterdam houdt, omdat hij en zijn vriendin zichtbaar genieten van de stad.
Maar ondanks het astronomische aantal doelpunten (19) draait de scoringsmachine even niet meer zo makkelijk. Zijn twintigste doelpunt laat op zich wachten. Hij werkt hard, deze zondag, en mist kort na rust een makkelijk gegeven strafschop, na een redding van uitblinker Lars Unnerstall.
En hoewel hij in de laatste zeven duels in alle competities slechts één doelpunt maakte, scanderen ze zijn naam, net als die van Kiprich: Santiago Giménez, omdat ze weten wat hij al voor het legioen heeft betekend.
‘Ik wist waar ik wilde schieten, maar de keeper stopte de bal. Morgen gaan we weer keihard aan het werk’, zegt Giménez na zijn tweede gemiste strafschop (RKC-uit) op een vraag van ESPN. ‘Het was niet mijn dag en het is sneu voor het publiek.’ Trainer Slot: ‘Hij is fris, hij werkt hard, maar hij schiet ze er even niet in.’
Over spitsen gesproken. Aan de andere kant is Manfred Ugalde opeens vertrokken, de aanvalsleider die net was doorgebroken bij FC Twente. Verkocht aan Spartak Moskou, dat niet valt onder de boycot van Russische bedrijven, voor een bedrag dat kan oplopen tot vijftien miljoen euro.
Twente praatte in op de spits, maar de Costa Ricaan wilde gaan voor de financiële klapper van zijn leven en Twente was dan ook weer niet zo principieel om het bedrag af te slaan. Trainer Joseph Oosting: ‘Hij wilde. Ik kan hem moeilijk vastbinden.’
FC Twente wil deze week nog Myron Boadu aantrekken, de voormalige spits van AZ die bij Monaco in de vergetelheid raakte. Oosting moest dus even puzzelen, want Ricky van Wolfswinkel en Sem Steijn waren ziek geweest.
Daan Rots, normaliter rechtsbuiten, is spits in de Kuip en hij scoort bijna, als bedrijvige aanvaller in het centrum. Michel Vlap denkt zelfs een doelpunt te maken, maar in de uitbraak met Joshua Brenet is hij zo onhandig om voor in plaats van achter de bal te blijven. Buitenspel dus. ‘Met zijn kwaliteit en denkvermogen moet hij achter de bal blijven’, aldus Oosting.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
Voor snelle wijzigingen en bezorging
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden