Trainer Regillio Simons (50) is aangesteld om Volendam in de eredivisie te houden. Zijn geloof geeft hem daarbij rust. ‘De weelde van de voetbalwereld is een klus waar je mee om moet gaan.’
Alle gedoe van eind vorig jaar bij FC Volendam, over de zingende en vertrekkende voorzitter Jan Smit en het afscheid van Team Jonk (trainers en technische leiding), gleed langs hem heen. Regillio Simons, voorheen assistent-trainer van Jong Volendam: ‘Ik ben hier niet gekomen voor politieke spelletjes, maar als trainer. Mijn mening in deze zaak houd ik voor mezelf en is ook niet belangrijk in dit verhaal. We moeten voetballen en punten sprokkelen.’
En voetbal, het spelletje tenminste, blijft altijd hetzelfde. ‘Alleen zijn er nu grotere belangen. Ik denk dat ik daar goed mee om kan gaan. Ik heb deze wereld ook meegemaakt toen ik nog niet Regillio 3.0 was.’
Simons, van Surinaamse komaf en vader van topvoetballer Xavi, is een aparte man. Al doet hij bijna niets met Instagram, een spreuk uit het Taoïsme van filosoof Lao Tzu siert zijn pagina. ‘De natuur heeft geen haast en toch komt alles voor elkaar.’ Als trainer gebruikt hij slogans die tot nadenken stemmen, en die vaak beter werken dan een lange uitleg. ‘In Suriname zeggen ze bijvoorbeeld dat je niet moet vechten tegen dingen die vanzelf gaan, tegen moeder natuur. De aarde is toch sterker. Evolutie vindt altijd zijn weg.’
Over de auteur
Willem Vissers is ruim 25 jaar voetbalverslaggever voor de Volkskrant. Hij versloeg acht WK’s. In 2022 is hij uitgeroepen tot sportjournalist van het jaar.
Even later herinnert hij zich nog zo’n uitspraak, uit het Engels: ‘Destruction leads to the very end, but it also breeds creation. Als een bos afbrandt, denk je: wat een ramp. Maar de grond wordt weer vruchtbaar. Er zal weer groei plaatsvinden. Daarin vind ik berusting en kracht. Ook in het voetbal. Er is altijd weer een gebeurtenis waardoor iets nieuws begint. Het gaat een periode heel slecht, maar dan komt er een nieuw begin en gaat het lopen.’ Bij zijn aanstelling donderde het in Volendam. ‘We gaan een weg vinden, zoals de natuur een weg vindt. Mijn filosofie rust op drie pijlers: gedrag, mentaliteit en verantwoordelijkheid.’
Simons was een intuïtieve, aanvallend ingestelde voetballer met een mooie loopbaan die langs onder meer Fortuna, NAC en Willem II leidde. In seizoen 1998-1999 was hij op zijn best, met onder meer twee doelpunten voor Fortuna in de Arena (1-3) tegen Ajax en liefst vier thuis tegen PSV (6-4). ‘Het team was een mix van talent en ervaring, met een goede staf. Bert van Marwijk als trainer, Henk Duut als assistent. Ze brachten intensiteit en inhoud.’
Hij leerde veel van Van Marwijk. ‘Ook onbewust, want ik ben pas veel later trainer geworden. Je ziet veel dingen pas echt als je trainer wordt. Dan begrijp je plots: oh, dát bedoelde mijn trainer. Dan is alles helder. Bijvoorbeeld de manier van druk zetten. Als speler doe je dat gewoon, dan is het een automatisme.’
Misschien had hij meer uit zijn loopbaan kunnen halen, als hij eerder coaches als Van Marwijk of Henk ten Cate was tegengekomen. ‘Het vak evolueert snel. Het spel is sneller dan vroeger en eist meer van spelers. Er zijn zoveel meer details, er is zoveel meer analyse. Een prof pleegt ook roofbouw op zijn lichaam en dat wordt alleen heftiger, hoewel er ook meer balans is. Vroeger was er roofbouw, omdat er geen evenwicht was. Met voeding werd niets gedaan. Je at spaghetti en kip, want dat was goed en dan verbrandde je veel. Tegenwoordig leiden we voetballers op door te waarschuwen voor diabetes, van al die spaghetti. Nu eten we veel groenten, of eiwitten. Er is minder roofbouw, maar het is wel zwaarder.’
‘Nu red je het niet meer als je geen krachttraining doet. De druk is hetzelfde, hoewel er nu veel meer media-aandacht is. Denk aan sociale media: iedereen kan op een chat zijn ongezouten mening geven. Daar heb ik overigens geen moeite mee. Ik ben vrij rustig en laat me niet snel op de kast jagen. En mijn geloof geeft me steun.’
Simons is evangelisch christen. ‘De laatste jaren ben ik praktiserend. Ik kwam op het punt dat ik meer de weg naar de Heer wilde zoeken.’ Simons bezoekt de kerk in Landsmeer en praat over de bidstond en de zondagdiensten. Maar hij bidt niet voor een zege op zijn oude club Fortuna, zondag tegenstander in de eredivisie.
‘Je bidt niet voor jezelf. Zoals het een goede broeder betaamt, moet je bidden voor alles wat er speelt, voor de gebrokenheid van de wereld. Dat geeft me rust en helderheid. Ik kan daardoor beter met zaken omgaan en probeer mensen met een interne strijd te helpen. Bij mij zijn veel puzzelstukjes op zijn plek gevallen, door anders naar de wereld en naar situaties te kijken. Mijn doel in het leven is gelukkig worden, en mijn band met de Heer onderhouden. Als die band goed is, heeft de Heer een richting voor mij.’
Het geloof geeft hem innerlijke rust in een onrustige wereld met veel decorum. Als voetballer was het leven soms zwaar. ‘Als jongeling zette je de eerste stappen in het profleven, terwijl je bij wijze van spreken net uit moeders schoot kwam. Je houdt van die sport en moet die opeens professioneel benaderen. Niemand heeft verteld hoe dat moet, terwijl de trainer iets verwacht. Hoe ga je daarmee om als dat niet lukt? Dan krijg je de clichématige antwoorden: je moet harder trainen, meer dit, meer dat. Hoe verwerk je dat, als opgroeiende speler? Als je het samenvat: de weelde van de voetbalwereld is een klus waar je mee moet omgaan. Als ik eerder praktiserend was geweest in het geloof, was ik rustiger omgegaan met de eisen.’
En nu is dit wereldje tienmaal groter in vergelijking met zijn tijd. Meer weelde, nog jongere spelers uit alle windstreken. Zijn spits, de net begonnen Lequincio Zeefuik, staat opeens in de belangstelling van FC Twente en AZ. ‘Iedereen is verschillend. Met iedere speler in de selectie moet je anders omgaan. Je voelt maatschappelijke verantwoordelijkheid, door ze in te lichten en te ontwikkelen om als individu om te gaan met de wereld van het voetbal.’
Zijn jongste zoon Xavi, toptalent van RB Leipzig en Oranje, ‘beleeft dit allemaal, vermenigvuldigd met tien. Maar bij hem hebben we zo’n goede, stevige basis kunnen neerzetten, in persoonlijkheid en in voetbaltechnisch opzicht, dat hij daarop kan bouwen. Hij heeft geleerd zich te fixeren op het voetbal. Dat heeft tijd gekost.’ Vanaf zijn achtste, negende speelde Xavi bij Barcelona en leerde hij met druk omgaan, en met de uitzonderlijke positie door zijn talent, met zijn opvallende uiterlijk, zeker qua haardos. De familie woonde al in Spanje en verhuisde naar Barcelona toen Xavi daar ging voetballen. ‘Ik kijk met trots naar mijn kinderen, als vader.’ Hij bezoekt nog steeds wedstrijden van Xavi, als de agenda dat toelaat. Maar Volendam eist veel aandacht.
Met zijn collega en assistent Michael Dingsdag bewaakt hij de grote lijn qua voetbal en qua persoonlijke ontwikkeling van al die jongens, van ver weg of uit het dorp. ‘Dat is de uitdaging. Niets is meer onmogelijk in het voetbal.’
Zelf was hij na zijn carrière als prof nog geen twee dagen zaakwaarnemer, zat hij in vastgoed én volgde hij meerdere studies. ‘Maar dit is mijn bestemming, mijn natuurlijke habitat.’ Punten halen, daar draait het om. Elk duel voor de nummer 17 in de eredivisie is cruciaal om degradatie te ontlopen. ‘Ik stress niet, maar ik ben er zeer bewust mee bezig. We werken naar een speelwijze toe die niet alleen defensief is, want we willen ook attractief voetballen.
‘Het collectief moet renderen, terwijl je individuen ontwikkelt. Iedere speler is zijn eigen bvo (betaald voetbal organisatie, red.) en dient vooral zijn eigen belang. Daarvoor moet je respect hebben en tegelijk bij ze binnenkomen, omdat ze elkaar nodig hebben. Dat is niet eens zo moeilijk, maar het vergt wel veel werk. We benaderen het als collectief, en binnen het collectief kijken we naar het individu. Elk wieltje dat aangepast is op een ander wieltje, is even belangrijk. Als alle wieltjes passen, gaat de klok lopen. Als je er één wieltje uithaalt, loopt het spaak en moet er een nieuw wieltje in, dat je eerst moet aanpassen om weer precies te laten passen op datzelfde plekje.’
1973, geboren op 28 juni in Amsterdam
1993: prof bij Telstar, Fortuna Sittard, NAC, Willem II, Kyoto Sanga (Jap), ADO Den Haag en Top Oss.
2005: trainer bij amateurclubs en veelal woonachtig in het buitenland.
2013: jeugdtrainer bij Ajax, en onder meer hoofd-opleiding ASV De Dijk.
2023: assistent-trainer Jong Volendam.
21 december 2023: hoofdtrainer FC Volendam.
Simons heeft drie kinderen, onder wie profvoetballer Xavi.
Source: Volkskrant