De demonstratie oogt energiek, vrolijk zelfs. Een jong en divers publiek, creatief beschilderde protestborden, Palestijnse muziek afgewisseld met luid gezongen leuzen. Maar de levendigheid op het plein voor het Haagse Vredespaleis staat in schril contrast met de wanhoop die naar voren komt uit gesprekken.
‘De hele wereld ziet wat er in Gaza gebeurt, en niemand doet iets’, zegt Zana Noeri, een 34-jarige biomedicus die vrijdagmiddag samen met een vriendin naar de demonstratie is gekomen. ‘Ik geloof eerlijk gezegd ook niet dat deze rechters het verschil gaan maken.’ Noeri schudt haar hoofd. ‘En al zou het hof oproepen tot een staakt-het-vuren, dan trekt Israël zich daar toch niks van aan.’
Over de auteur
Marjolein van de Water is verslaggever van de Volkskrant en schrijft over asiel, migratie, religie en de multiculturele samenleving. Eerder was ze correspondent in Latijns-Amerika en chef van de buitenlandredactie.
Noeri staat vrijdagmiddag met enkele honderden andere demonstranten te wachten tot de zitting van het Internationaal Gerechtshof begint. Er komt een tussenvonnis, in de zaak die Zuid-Afrika tegen Israël heeft aangespannen. De vraag vandaag is of het hof een onderzoek zal openen naar genocide door Israël in Gaza. En, belangrijker nog voor de demonstranten, of de rechter Israël nu al maatregelen oplegt. Zuid-Afrika heeft gevraagd om een staakt-het-vuren.
‘Netanyahu you will see, Palestine will be free’, klinkt het op het plein. Rami Ashour (40) loopt kriskras door de menigte posters uit te delen. ‘Jouw stilte is een bezetting’, staat er met druipend rode letters op. ‘Jouw belastinggeld is genocide.’ Ashour is afkomstig uit Gaza, maar woont sinds 19 jaar in Nederland. ‘Mijn familie zit daar nog’, zegt hij, en laat op zijn telefoon een foto zien van zijn broer die in Gaza op een ambulance werkt. ‘Deze zitting is mijn laatste hoop.’
De meeste demonstranten willen niet met hun naam in de krant, maar delen wel graag hun verontwaardiging over de beelden die uit Gaza komen. Beelden van verdwaasde kinderen met bebloede lichamen vol stof. Van kinderen die huilend vragen waar hun ouders zijn. Van magere mannen die verbeten graven in het puin, van kapotgeschoten ziekenhuizen, van honger en doorweekte tentenkampen.
Ze zijn woedend omdat de wereld niet ingrijpt. Woedend ook op de Nederlandse regering, die wapenonderdelen blijft leveren aan Israël en geen steun uit wil spreken voor een staakt-het-vuren. ‘De inwoners van Gaza hebben ook dromen’, aldus Noeri. ‘Het zijn mensen. Ze willen iets van het leven maken, net als wij.’
Honderd meter verderop staan demonstranten te zwaaien met Israëlische en Nederlandse vlaggen. ‘Hamas is de enige die schuld heeft aan het lijden van de mensen in Gaza’, zegt de 60-jarige Myri, een onderwijzer die niet met haar achternaam in de krant wil. Myri heeft geen goed woord over voor ‘de Arabieren en hun antisemitische vrienden’ aan de overkant. ‘Laat Hamas eerst maar alle gijzelaars vrijlaten, daarna praten we verder.’
Als de zitting begint, daalt een gespannen stilte neer aan pro-Palestijnse zijde. Alle ogen richten zich op het grote scherm waarop de live-uitzending van Al Jazeera wordt gestreamd. De wind snijdt, gezichten duiken weg in zwart-witte kaffiya’s.
Als blijkt dat het hof onderzoek gaat doen naar genocide gaat een luid gejuich op. ‘Het hof is bezorgd over de doden en het lijden in Gaza’, gaat de rechter direct verder. Ze herhaalt de woorden van Verenigde Naties-baas António Guterres, over de diep getraumatiseerde kinderen in Gaza, het gebrek aan water, de klok die richting hongersnood tikt, de epidemieën die op uitbreken staan.
Opwinding gonst over het plein. Zou de rechter Israël dan toch een staakt-het vuren opleggen? Maar de kortstondige hoop maakt na het vonnis direct weer plaats voor boosheid. Israël moet er alles aan doen om genocide te voorkomen en humanitaire hulp toelaten, besluit het Hof. De rechter roept Israël echter niet op de militaire activiteiten te staken.
Noeri maakt een wegwerpgebaar naar het scherm. ‘Hier hebben de Palestijnen helemaal niets aan.’ Heel even is het stil, dan roept iemand: ‘Free free Palestine.’ Direct zingt de hele meute weer mee, schijnbaar onvermoeibaar, zoals ze nu al maanden doen: ‘Ceasefire now, ceasefire now.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
Voor snelle wijzigingen en bezorging
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden