Home

‘Als we niet constant samenwerken, is het gezelliger tussen ons’

Jasper: ‘We zijn een beetje in het acteren en presenteren gerold. Voor de film Karakter was het castingbureau op zoek naar kinderen die Fedja van Huêt als klein jongetje konden spelen – je ziet hem in de film opgroeien. Het bureau is basisscholen afgegaan, op zoek naar jongetjes die op hem leken. Onze ouders dachten: dat gaan ze nooit doen, we waren strontverlegen, maar we wilden allebei auditie doen. Ik denk dat we die rol kregen omdat het arbo-technisch ook wel makkelijk was om twee kinderen dezelfde rol te laten spelen – we waren 6 jaar, dan mag je maar een beperkt aantal uur op de set zijn.’

Marius, spottend: ‘Dat is de basis van ons succes.’

Over de auteur
Gidi Heesakkers is redacteur van de Volkskrant. Ze volgt sinds 2018 stand-up comedy en cabaret, ook schrijft ze regelmatig over populaire cultuur en gewoonten in het dagelijks leven.

Jasper: ‘Later hebben we in de jeugdserie Spangas gespeeld en zijn we onder de naam De Worsten van Babel kookvideo’s gaan maken, met tv-kok Hugo Kennis.’

Jasper: ‘Naar die filmpjes keek niemand, we maakten ze vooral voor ons plezier.’

Marius: ‘Maar op de een of andere manier ging het toch rollen. We werden gevraagd om een voorstelling over eten te maken op theaterfestival De Parade, en programma's voor kookzender 24Kitchen, waarvoor we bijvoorbeeld in een foodtruck naar Spanje reden.’

Jasper: ‘Over kinderen wordt vaak gezegd dat ze niks eten, en dat je meer lust wanneer je ouder wordt, maar het tegenovergestelde is vaak waar. Als je ouder bent, identificeer je je volgens mij meer met wat je wel en niet eet; ‘ik ben iemand die vlees eet, ik moet dat konijnenvoer niet.’

‘We willen de kinderen die meedoen aan Wat maak je menu? ingrediënten laten proeven die spannend lijken, zoals kwal, krekel en meelwormen. Zet je kinderen spaghetti bolognese met meelwormen voor, dan is de gemiddelde reactie: iel, ik wil het proeven!’

Marius: ‘Mijn dochter is 4, maar ze hoeft van mij niet met een kindermes te snijden als ze helpt in de keuken. Ik zeg tegen haar: dit is een heel scherp mes, wil jij de komkommer snijden? Ze vindt het leuk als ik haar die verantwoordelijkheid geef.’

Jasper: ‘Maar ze mist nu wel drie vingers.’

Marius: ‘Ik wil eten vooral leuk maken voor haar. Samen koken, samen aan tafel zitten en vooral niks pushen. Er is bijna niets waarover kinderen in hun leven controle hebben, toch? Bijna alles wordt voor ze bepaald: waar ze naartoe gaan, welke kleren ze aan moeten. Of het iets in zijn mond stopt of niet, dat kan een kind wél zelf bepalen. Ze mag van mij zelf opscheppen. En als zij met haar handen wil eten, is het ook goed. De enige regel aan tafel is dat ze moet proeven voor ze mag zeggen dat het eten niet lekker is.’

Marius: ‘Héle makkelijke eters. Van jongs af aan. Als onze ouders uit eten gingen en wij mochten niet mee, vond ik dat verschrikkelijk en wilde ik er de volgende ochtend alles over weten: wat hebben jullie gegeten, hoe was het?’

Jasper: ‘Het enige wat ik als kind echt niet lekker vond, waren gekookte aardappels. Zo melig. Daar ben ik nooit echt overheen gegroeid.’

Jasper: ‘Over eten. Ik kijk niet één van de praatprogramma’s op tv over voetbal.’

Marius: ‘Die programma’s zijn zo cynisch.’

Jasper: ‘En zo mening-gedreven. In de voetbalpodcast die ik samen met Daan Sutorius maak, Studio Socrates, zitten we meer op de romantiek en de verhalen over spelers. Tuurlijk, er is veel lelijk aan voetbal, de sport is verschrikkelijk vercommercialiseerd, met bijvoorbeeld de Spaanse Supercup die in de Saudische stad Riyad wordt gespeeld. Ik focus graag op de verhalen die voetbal desondanks nog steeds de mooiste sport op aarde maken. Want dat vind ik echt. Ik kan ontroerd raken als ik weet: deze speler speelde drie jaar geleden nog bij de amateurs, is ooit gevlucht, en nu is hij prof.’

Jasper: ‘Ik werk in een café en maak een podcast, af en toe een programma maken vind ik heel leuk. Het hoeft niet per se meer te zijn van mij.’

Marius: ‘Ik vind dat Jasper natuurlijker is voor de camera dan ik. Ik vind het moeilijker om te performen, dat gaat hem makkelijker af. Ik heb altijd een stemmetje in mijn hoofd dat zegt: wat sta je nou leuk te doen?

‘Laatst werd een jongetje uit het team dat de quiz verloor boos en verdrietig. Dat kinderen zich niet anders of beter voordoen dan ze zijn, dwingt ons om ook geen toneelstukje op te voeren.’

Jasper: ‘Marius en Jasper natuurlijk. Er is bijna iedere week nog wel iemand die erover begint: ‘Jij speelde toch in Spangas?’ De kinderen die toen keken, zijn nu begin 20.’

Marius: ‘Toen de serie op tv was, was het echt een gekkenhuis.’

Jasper: ‘In het café zie ik dat mensen het soms even niet kunnen rijmen: ik ken jou van tv, maar jij brengt mij nu bier. Alsof dat héél raar is.’

Marius: ‘Ik moest me er voor mijn gevoel altijd voor verantwoorden dat ik niet samenviel met mijn personage, dat ik niet alleen maar iemand was ‘van tv’. Ik vond het stom van mezelf dat ik niet normaal kon reageren als iemand zei dat hij me herkende van tv.’

Jasper: ‘Mijn personage kwam uit de kast in de serie en dat heeft ook Marius veel negatieve reacties opgeleverd. We werden achterna gezeten, bespuugd, uitgescholden, in elkaar geslagen.’

Marius: ‘Het maakte dat bekend zijn-ding nog ingewikkelder. Je zegt ook niet als iemand je fiets in elkaar staat te trappen: het was Jasper en hij was niet écht gay. En dat diegene dan zegt: o sorry, my bad.’

Jasper: ‘Het heeft mij verbaasd hoe breed gedragen dat anti-homosentiment was. Jong, oud, mannen, vrouwen, alles. En ik kon me er nog van distantiëren; ik ben niet gay. Hoe kwetsbaar en hoe beangstigend moet het voelen als dit echt over jou gaat?’

Marius: ‘We kregen er geen begeleiding bij vanuit de producent of de omroep.’

Jasper: ‘Ik weet ook niet hoe je iemand hier goed op kunt voorbereiden hoor.’

Marius: ‘Na de reünie met de cast uit het eerste seizoen, in 2022, voelde ik voor het eerst een soort trots. Het was misschien niet de beste serie ooit, maar ik heb er veel van geleerd en een hartstikke leuke tijd gehad. Nu kan ik ook beter reageren als iemand over Spangas begint: klopt, daar heb ik in gezeten, wat leuk dat je het hebt gezien.’

Marius: ‘Ik ben benieuwd wat Jasper gaat zeggen!’

Jasper: ‘Ieder voor zich.’

Marius: ‘Toen we stopten met Spangas ging ik in een ijswinkel werken en Jasper in de bediening van een restaurant. Misschien hadden we het even nodig om zo’n soort baantje te doen…’

Jasper: ‘Kijk jij nou ook neer op obers?’

Marius: ‘Ik bedoel dat we een dienstbaar beroep kozen om die bekendheid uit te balanceren. Ik had nul ambitie om door te gaan met acteren.’

Jasper: ‘De periode na de middelbare school is een natuurlijk moment om als tweeling wat minder een duo te worden. Wij gingen toen juist samen in Spangas spelen.’

Marius: ‘Daarna hebben we allebei grafische vormgeving gestudeerd aan de kunstacademie. Ik in Den Haag, Jasper in Amsterdam.’

Jasper: ‘Niet afgemaakt.’

Marius: ‘Daar zag je toch dat er een verschil is in doorzettingsvermogen.’

Jasper: ‘Als we niet constant samenwerken, is het gezelliger tussen ons.’

Marius: ‘Van de ene kant is het fijn en vertrouwd om samen te werken, van de andere kant maakt het ons ‘voor de buitenwereld’ extra een duo. Voor onszelf blijft het een eeuwige worsteling: wie zijn we los van elkaar? Dat we een tweeling zijn, is natuurlijk een van de redenen waarom we af en toe gevraagd worden voor tv-dingen.’

Jasper: ‘Het is ook waarom jij ons nu interviewt.’

Marius: ‘Andere mensen plaatsen ons voortdurend bij elkaar, ook al doen we dingen apart. Dan kom je ergens binnen, is het van: waar is je broer? Eh, ja, weet ik veel?

‘Ik zou het wel leuk vinden om een programma te maken over wat identiteit betekent voor een tweeling, of een meerling. Hoe werkt dat bijvoorbeeld voor een drieling, of bij een tweeling die bij de geboorte gescheiden is, of voor een tweeling van wie er eentje bekend is en de ander niet? Voor Frank en Ronald de Boer?’

Jasper: ‘Ik hoop niet dat Frank de Boer coach wordt van Ajax.’ Korte stilte. ‘Ik hoop ook niet dat Ronald de Boer de coach wordt.’

Marius: ‘Quinten en Jurriën Timber vind ik een geweldig voorbeeld van een voetbaltweeling. Allebei uit de Ajax-jeugd, de een speelt nu bij Feyenoord, de ander bij Arsenal. De een werd opgeroepen voor Oranje, de ander niet. Dan is de vraag al snel: ‘Waarom jij niet?’. Die competitie voel je hoe dan ook, als tweeling.

‘Zij gaan daar zó goed mee om. Ik herinner me een interview waarin Quinten en Jurriën uitlegden dat je altijd moet zeggen dat de ander beter is dan jijzelf. Op die manier geef je anderen niet de gelegenheid om te blijven prikken. Je moet samen sterk blijven staan en elkaar beschermen, dat heb ik van hen geleerd.’

Wat maak je Menu? is iedere zondag om 17:30 uur te zien bij de NTR op NPO 3.

29 mei 1989 Geboren in Amsterdam
1997 Delen de rol van Jacob in Karakter
2007-2011 Flip en Tobias van Hamel in Spangas
2014-2018 Maken onder de noemer De worsten van Babel samen met Hugo Kennis een kookblog, video’s, programma’s voor 24Kitchen en een theatervoorstelling op theaterfestival De Parade
2020-heden Quiz Wat maak je menu? (NTR)

Jasper Gottlieb is barman en mede-eigenaar van café De Druif in Amsterdam. Marius Gottlieb werkt bij een reclamebureau. Ze wonen in Amsterdam.

Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.

Voor snelle wijzigingen en bezorging

U bent niet ingelogd

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden

Source: Volkskrant

Previous

Next