Een steeds groter deel van de banen bevindt zich in economische kerngebieden en steden, zoals de Randstad en Eindhoven. Toch gaat die verschuiving niet ten koste van de werkgelegenheid in de rest van Nederland. Bijna overal nam het aantal banen tussen 1996 en 2022 toe, concludeert het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) donderdag in een rapport over de werkgelegenheid in Nederland tussen 1996 en 2022.
Het onderzoek schetst een nieuw beeld over de gevolgen van de toenemende concentratie van banen voor de rest van Nederland. Gevreesd wordt dat die verschuiving ten koste gaat van de werkgelegenheid elders, waarop inwoners besluiten weg te verhuizen en het voorzieningenaanbod voor de achterblijvers verschraalt. Maar die veronderstelling klopt niet, stelt het PBL. Bevolkingskrimp is weliswaar een probleem voor het voorzieningenniveau, maar het is maar de vraag of het tegengaan van de ruimtelijke concentratie van banen helpt bij de aanpak van dat probleem. Wel kan een toenemende ongelijke verdeling van banen volgens het instituut politiek ongewenst zijn, ongeacht of het negatieve gevolgen heeft.
Het bureau nuanceert ook het beeld dat banen zich massaal concentreren in de hele Randstad. Het is vooral Amsterdam dat binnen die regio de grote banenmotor is. In meerdere Randstedelijke gemeenten, waaronder Rotterdam, bevindt zich in 2022 juist een kleiner aandeel van alle banen in Nederland dan in 1996. Tegelijk zijn er gemeenten buiten de Randstad waar dat aandeel juist groeide, en dat zijn volgens het PBL niet alleen stedelijke gebieden.
Amsterdam is ook de gemeente waar de werkgelegenheid in de afgelopen decennia in aantallen het sterkst toenam, met 285.000 banen. In vijftien gemeenten lag het aantal banen in dat jaar wel lager dan in 1996. Het gaat om zowel gemeenten aan de randen van het land (Brunssum, Den Helder, Vlissingen, Weert, Hulst, Geertruidenberg en Eemsdelta) als gemeenten in de Randstad (Leidschendam-Voorburg, Rijswijk, Heemstede, Bloemendaal, Zoeterwoude, Drechterland en Aalsmeer).
Source: NRC