Feyenoord won thuis met fortuin van PSV, na twee eerdere nederlagen tegen de Eindhovenaren in de Kuip dit seizoen, en mag zich favoriet noemen voor het veroveren van de beker. In de kwartfinales is AZ tegenstander (opnieuw thuis), en verder zitten alleen nog ‘kleinere’ clubs in het schema, in de wetenschap dat ook de finale in de Kuip is.
Feyenoord en PSV toonden opnieuw hoe klein de onderlinge verschillen zijn, al heeft PSV vooral in aanvallend opzicht meer en betere opties, zeker op de vleugels. PSV voetbalde net als zondag in Utrecht echter vrij matig, deze keer in de eerste helft, en wist de opgelopen schade ondanks een veel betere tweede helft niet te repareren. Geen doelpunt maken, dat was dit seizoen in Nederland nog niet gebeurd.
PSV heeft na maanden euforie aanleiding om zich lichte zorgen te maken. Het gelijkspel tegen Utrecht beëindigde de reeks van zeventien zeges in de competitie. Anderzijds is er natuurlijk geen reden tot panische reacties. De voorsprong in de competitie bedraagt tien punten, met zestien duels te gaan, het eerste zaterdag thuis tegen Almere City.
Quinten Timber, wel vaker uitblinker bij Feyenoord, maakte de enige goal. Het mooie aan die 1-0, na een half uur, was dat de magie van de zang in het stadion samenviel met de rituele dans van voetbal op het veld. De zang in de Kuip is soms prachtig, zeker op het moment dat bijna 50 duizend kelen gelijktijdig hetzelfde lied aanheffen. Niet precies gelijk overigens, want de ene kant begint met de kraker waarin de zin ‘Wij gaan winnen’ prominent voorkomt, en de andere kant haakt in, als een volleerd, meerstemmig koor.
Zo rolde het lied over de tribunes, en het bleef een paar minuten van mond tot mond gaan, omdat Feyenoord na een half uur een paar prachtige aanvallen op elkaar liet volgen. Opeens was de roest van de combinaties gepoetst en vloeiden de aanvallen, met de goal van Timber als gevolg, een doelpunt van Q&Q; het tikje van Quilindschy Hartman, het wegdraaien van Quinten Timber en diens secure schot in de hoek. Een treffer als symbiose van volk en veldwerk.
Tot dan was het afwachten en aftasten geweest, het spel van de twee professoren onder de trainers in de eredivisie, Arne Slot en Peter Bosz. Ze willen ongeveer hetzelfde; aanvallen, het publiek vermaken, de bal bezitten. In de voorgaande twee duels in de Kuip, voor de Johan Cruijff Schaal en in de competitie, was gebleken dat door hun tactische brouwsels intense wedstrijden ontstaan, met veel foute passes door de elkaar opgelegde druk en de kleine ruimtes, met soms ook voorzichtigheid, omdat achter de defensies veel ruimte ligt.
Slot verraste met het opstellen van de noeste rechtsback Bart Nieuwkoop als rechtsbuiten. Die bracht kracht en vastberadenheid, en moest de aanvallende intenties van PSV-linksachter Sergino Dest temperen. Het zei ook iets over het verschil tussen de beste teams van Nederland.
Waar PSV de weelde van talloze voortreffelijke alternatieven als buitenspeler heeft, met Hirving Lozano, Johan Bakayoko, Noa Lang, Yorbe Vertessen en eventueel Malik Tillman, is het bij Feyenoord schipperen. Yankuba Minteh keert deze week terug van de Afrika Cup. Alireza Jahanbakhsh is nog bij de kampioenschappen van Azië, Igor Paixao is minder op dreef dan vorig seizoen. Javairo Dilrosun heeft zijn momenten en Luka Ivanusec laat minder zien dan zijn reputatie doet vermoeden.
De tactiek van Feyenoord werkte aardig, zeker na de goal, in die fase waarin Feyenoord beter was. PSV kwam op achterstand, hetgeen zelden gebeurt dit seizoen, en als het dan eens zover was, zoals tegen Ajax in de competitie of Sevilla in de Champions League, wist de ploeg de stand te keren. Slechts één keer eerder was verloren, bij Arsenal, met de ondubbelzinnige cijfers van 4-0.
Bosz wisselde al twee man in de rust, onder wie André Ramalho, waarna middenvelder Jerdy Schouten als vaker in topduels centraal achterin ging voetballen. Mauro Junior en Patrick van Aanholt gaven het middenveld nieuwe dynamiek. PSV trok ten aanval en kreeg kansen, maar trof telkens een uitgestoken been, of zag doelman Justin Bijlow redden. Feyenoord loerde op die ene kans om de wedstrijd te beslissen. Zo keerde doelman Joël Drommel knap na een inzet van Gernot Trauner na een hoekschop.
Bosz, om de weelde aan te geven, verving Hirving Lozano door Noa Lang, die na een van zijn eerste dribbels onderuit ging door een tackle van Mats Wieffer, die lichtjes de bal raakte. Scheidsrechter Dennis Higler gaf de gele kaart aan Lang en dus geen strafschop, hetgeen best een omstreden beslissing was. Even later keurde hij de treffer van Guus Til terecht af, vanwege buitenspel.
Nee, het was niet de avond van PSV. Peter Bosz kreeg nog geel. Dat zei genoeg.
.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
Voor snelle wijzigingen en bezorging
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden