Natuurlijk is heel Limburg minstens een beetje trots op Rowwen Hèze, de band die in 1992 bewees dat je Pinkpop plat kunt spelen in het Limburgse dialect. En met Blieve Loepe (‘blijven lopen’) zijn ze ook nog eens verantwoordelijk voor nummer 58 van onze tophonderd Nederlandstalige popliedjes. Maar hoewel de band al decennialang in heel Limburg (en daarbuiten) zalen uitverkoopt, ligt het epicentrum van de Rowwen Hèze-liefde ontegenzeggelijk in Noord-Limburg, rond America, het dorp waar ze vandaan komen. Kijk maar naar het Top 2000-stemgedrag van vorig jaar, de betrouwbaarste muzikale barometer die we tot onze beschikking hebben. In alle Zuid-Limburgse gemeenten stond Bohemian Rhapsody van Queen ‘gewoon’ op nummer 1, maar in het noorden heerste Rowwen Hèze.
Dat verbaast presentator Lex Uiting en schrijver Frans Pollux niet. Ze komen allebei uit Venlo en brengen zelf ook nummers in hun streektaal uit. In hun regio is Rowwen Hèze echt de muzikale adel, zeggen ze allebei. ‘En leadzanger Jack Poels is de koning’, zegt Pollux. ‘Ik weet nog dat mijn vader me vertelde dat er die avond een band op de nationale televisie kwam, die bijna in het Venloos zong. Bijna, want hun Hosterse dialect is een beetje anders dan dat van ons. Door dat televisieoptreden zag ik in dat ik me niet hoef te schamen voor mijn dialect.’ ‘Door Rowwen Hèze werd heel Limburg weer trots op zijn tongval’, zegt Uiting. Die trots wordt extra gevoeld in het noorden. Pollux: ‘Elk dorp heeft een ander dialect, en er bestaat dus een aardig verschil tussen de dialecten van het noorden en het zuiden. Omdat Rowwen Hèze klinkt zoals wij klinken, identificeren wij ons er hier extra mee.’
Bovendien weet Rowwen Hèze met bitterzoete ballades als Blieve Loepe zelfs de stugste boer te raken. Daarmee past de band volgens Uiting en Pollux perfect in de muzikale traditie van Noord-Limburg, waar zelfs over feestmuziek een sausje van melancholie wordt gegoten. ‘Dat zie je aan onze liedjes voor vastelaovend, het Limburgse carnaval’, zegt Pollux. ‘In Zuid-Limburg gaat het vooral over feest en bier, maar in het noorden zijn we veel poëtischer. Op de eerste ochtend van vastelaovend zingen we in Venlo al dat het zo erg is dat het feest binnenkort weer voorbij is.’ Dat heeft onvermijdelijk invloed gehad op de muzikale keuzen van Rowwen Hèze. Vooral de carnavalsliedjes van ‘Venlonaar van de Eeuw’ Frans Boermans (‘Zoek maar eens op’, raadt Pollux aan) moeten Jack Poels geïnspireerd hebben.
In Blieve Loepe bezingt Poels twee soorten mensen. Bij de een gaat alles vanzelf (‘Ze hebbe van alles en altied geluk’), bij de ander zit alles tegen (‘Ze werke te hard hebbe noeit genne cent’). Met wat welwillendheid kun je zeggen dat de Noord-Limburger valt onder de tweede categorie. ‘Want uiteindelijk is het een plek vol hardwerkende mensen op boerenbedrijven’, zegt Uiting. Bovendien is Venlo, anders dan het chique Maastricht, door de hevige bombardementen tijdens de Tweede Wereldoorlog een behoorlijk gehavende stad. Het zou de Noord-Limburgse neiging tot melancholie kunnen verklaren. ‘Het is fijn dat er met Rowwen Hèze een band is die ons gevoel zo goed beschrijft’, vindt Uiting. ‘En uiteindelijk zit er altijd hoop in hun teksten’, zegt Pollux. ‘Je zingt over de eindigheid van het leven, maar wel met een pilsje in je hand.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
Voor snelle wijzigingen en bezorging
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden