Milieudefensie daagt de ING, ‘Nederlands invloedrijkste bankier van de klimaatcrisis’, voor de rechter. Als financier en geldpartner van bedrijven en instanties die, direct of indirect, de klimaatcrisis in stand houden en milieubescherming in de weg staan.
Ons land telt ruim 10 miljoen particuliere en zakelijke ING-rekeninghouders. Tot nu toe blijven die laatsten in de publiciteit behoorlijk buiten schot. Wie veel vliegt of in een smerige auto rijdt, kan eerder rekenen op kritisch commentaar dan betalers met een oranje bankpasje. Is dat terecht? Wordt het geen tijd dat deze rekeninghouders op een andere bank overstappen, zoals Triodos of ASN die wél doelbewust een beter milieubeleid voeren?
Een beter milieu begint bij jezelf, ook door de ING vaarwel te zeggen.
Thea Pieterse, Leiden
Het is weer oorlog op verschillende plekken op aarde. Generaals roepen op ons te bewapenen. Er zijn zelfs overlevingspakketten te koop.
Misschien goed om het gedicht De euvele wereld van Simon Carmiggelt weer eens te citeren.
‘Capab’le mannen, die zo flink ons lot beheren,
weest soepel, steekt de aardkost niet in brand.
Kom, laat mijn zoontje hoepelen en versjes leren
en rustig groeien tot een brave man in Nederland.’
Coen de Jonge, Peize
In het artikel over jongeren die steeds later aan seks beginnen, wordt gespeculeerd over de oorzaken. Een voor de hand liggende reden wordt amper genoemd, al ligt die in de kop ‘Er is gewoon minder ruimte voor aanklooien’ besloten: ten gevolge van de woningnood en hoge huurprijzen blijven jongeren langer thuis wonen.
Hoe modern en ruimdenkend ouders ook zijn, het is gemakkelijker experimenteren op je kamer in het studentenhuis dan in je ouderlijk huis, waar in de slaapkamer ernaast je ouders liggen te slapen.
Marlies Jansen, Oegstgeest
‘We hebben dringend behoefte aan een andere taal’, staat boven Christine Ottens column. Geïnteresseerd sloeg ik aan het lezen. Maar al gauw werd duidelijk: dit is het niet. De andere taal, bedoel ik. Wat een onnodig ingewikkelde zinsbouw. Zoveel ‘tussenhaakjes’. Alsof je in je korte broek door brandnetels wordt gejaagd.
In de voorlaatste alinea lees je: ‘Goddank hebben we literatuur.’ Had deze verzuchting bovenin het stuk gestaan, dan was ik al gelijk gekapt met lezen. Veel jeuk was me bespaard gebleven.
In tijden van landjepik én verstandjepik, is er dringend behoefte aan taal die ‘gewoon’ zegt waar het op staat. In plaats van pathetische, met armen zwaaiende PvdA’ers als Ronald Plasterk. In zijn Telegraaf-column van 4 juni 2020 pochte hij: ‘Ik heb gymnasium gedaan, zes jaar Latijn om daarmee deelgenoot te worden van de hoogste cultuur.’
Literatuur is onzin. Soms fraaie onzin. Niettemin onzin.
Egbert Bömers, Apeldoorn
Jet Brokke vraagt om voortaan niet meer te spreken van ‘dementerende vader’, maar van ’vader met dementie’. Zij geeft als reden dat je bij een persoon met kanker ook niet spreekt over een ‘kankerende persoon’. Brokke heeft gelijk dat we dat niet doen, maar dat komt omdat ‘kankeren‘ iets heel anders betekent dan aan kanker lijden.
Iemand die kanker heeft kan, zeker in Den Haag, alle reden hebben om te kankeren, maar dat betekent niet dat daarmee sprake is van een pleonasme. Misschien vindt Jet Brokke nu wel dat ik over haar brief zit te zeuren of te zaniken en dus aan het griepen ben. Dat zou mij tot een griepende man maken. Toch ben ik zo gezond als een vis. Griepen doe je, dat ben je niet. Hetzelfde geldt voor kankeren.
IJnze Burger, Zoetermeer
Cinefiel Kevin Toma van de Volkskrant noemde het in zijn inleiding de beste Italiaanse film ooit. Het volstrekt onbekende Voci Nel Tempo (1996) van de 90-jarige Franco Piavoli. Na een kwart eeuw voor het eerst te zien in Nederland door toedoen van programmeur Immanuel Verhoeven van Filmhuis de Spiegel in Heerlen. Het lukte hem na lang aandringen contact te krijgen met de excentrieke regisseur.
Deze kruising tussen documentaire en speelfilm is een monumentaal eerbetoon aan zijn geboortestreek Lombardije. Een haast zintuiglijke ervaring en een ode aan het leven en de natuur. En dat allemaal op het grote scherm van het Royal theater, een klassieke bioscoop uit de gouden jaren van de Mijnstreek. Bezoekers waren na afloop tot tranen geroerd. Deze film zou in heel Nederland vertoond moeten worden.
Armand Leenaers, Heerlen
Allereerst: als Grundfrust een Engels woord was geweest had niemand zich druk gemaakt om een Nederlandse vertaling. Laten we dus het prachtige woord Grundfrust vooral handhaven. Wat is de voornaamste oorzaak van Grundfrust? Angst. De angst voor gebrek aan controle over je leven; de angst te verliezen wat je hebt of dat je nooit krijgt wat je zou willen hebben. De angst dat De Anderen jouw positie in de maatschappij bedreigen. De angst dat jouw overtuigingen, normen en waarden in twijfel worden getrokken. Angst leidt tot onzekerheid, onbehagen, frustratie en woede. Angst leidt tot Grundfrust.
Hoe daarop te reageren als pers en samenleving? Wees eerlijk, maak keuzes en biedt perspectief. De politiek moet zich minder richten op het veiligstellen van Kamerzetels, maar meer op fundamentele problemen van klimaatverandering, migratie, geopolitiek, de uitdagingen van AI, et cetera. Hierbij hoort het betrekken van mensen bij beslissingen en het schetsen van perspectief aan de burgers.
De pers is er voor het schetsen van een veelkleurig geluid van een waaier van mensen uit de samenleving. Maak hierbij keuzes zonder in de val van relativisme te trappen.
De mening van de overgrote meerderheid van klimaatwetenschappers over klimaatverandering weegt zwaarder dan die van een enkele scepticus.
Martin Bos, Nijmegen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
Voor snelle wijzigingen en bezorging
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden