Home

Op Noorderslag winnen duistere geluiden weer terrein, rapper Joost is dan ook een passende Popprijswinnaar

Het blokkenschema van Noorderslag, het festival voor Nederlands talent, maakte dit jaar nog wat nieuwsgieriger dan de vorige edities. De acts die zaterdag speelden in het Groningse cultuurcentrum Oosterpoort verschilden nog meer dan anders in genre, geluid en grootte. Er stonden artiesten die al een paar jaar met het stempel ‘talent’ rondlopen (Froukje, Sophie Straat), artiesten die nu op het schild gehesen worden als nieuw talent (Elmer, Claude), maar vooral ook een heleboel echt nieuwe namen.

Dat is mede te danken aan het nieuwe podium Nieuw Nederlands Peil, waar acts maar een kwartier speeltijd hebben. Ideaal voor bands die nog niet genoeg muziek hebben voor de gebruikelijke drie kwartier, maar toch al zichzelf willen laten zien aan de muziekindustrie-bobo’s en muziekliefhebbers die op het festival afkomen.

Over de auteur
Els de Grefte is popredacteur voor de Volkskrant. Ze schrijft over popmuziek en cultuur in brede zin.

Het extra podium bewijst al bij de eerste band zijn waarde. De Amsterdamse gitaarband Hiqpy heeft nog geen muziek uitgebracht, maar weet al veel publiek te trekken. Het kleine podium in de hal van de Oosterpoort is niet gebouwd op zo veel publiek, toeschouwers drommen rondom de plantenbakken. Frontvrouw Abir Hamam geeft met haar koele zelfvertrouwen een chic randje aan het gruizige grungegeluid en behoedt daarmee de band van het dertien-in-een dozijngevaar dat bij indierock snel op de loer ligt.

Een paar uur later is het nóg drukker bij datzelfde podium, want iedereen wil de sympathiek sprankelende studentensensatie Roxy Dekker zien. Haar hits Anne-Fleur Vakantie en Satisfyer nemen studentencultuur op de hak en waren afgelopen zomer onontkoombare hits voor iedereen onder de 30, al dan niet ironisch. Het is makkelijk Roxy Dekker af te doen als platte grap, maar wie op haar 19de al zo’n neus heeft voor hits en zo comfortabel op het podium staat, is meer dan een hype.

Aan de andere kant van het ingewikkeldheidsspectrum staat Rolrolrol, een samenwerking tussen elektronischejazzproducer Jameszoo en toetsenist Niels Broos. Als Rolrolrol maken ze samen spannende synthesizerjazz met speelse funk- én grimmige breakcore-elementen. Het werkt zelfs met daglicht onder een ongezellig systeemplafond.

Waar de afgelopen festivalzomer nog enigszins in het teken stond van een vrolijke viering van de herwonnen vrijheid na de coronajaren, lijken duistere geluiden nu weer terrein te winnen. In de Bovenzaal brengt synthpopband Droom Dit het prachtig dreigende Zwijg de rest, met een wanhoop die gelukkig dwars door de scheve geluidsmix te horen is.

Ook spookachtig: de combinatie van de hoge, zoete stem van de Rotterdamse Charlot met de sinistere synthesizers en diepe bassen van haar band. De discrepantie tussen de vocalen en muziek heeft een unheimisch effect. In de lage en donkere Marathonzaal flitsen de lampen er rood en blauw bij, alsof je in het holst van de nacht op een plaats delict bent beland. Kippevel.

De half-Spaanse Julia Sabaté maakt in de foyer indruk met explosieve en rauwe elektropop. Haar Spaanse teksten klinken onheilspellend en bezwerend, de luisteraar wordt meegetrokken in een duister moeras waarin zelfs een reggeatonbeat tot iets donkers wordt vervormd.

Helemaal uit met de feestpret is het gelukkig niet. De Brits-Nederlandse zangeres Anna-Rose Clayton zingt in dezelfde foyer slimme clubhits die leunen op Y2K-invloeden. Soms is er zelfs een vleugje Nelly Furtado te horen in de soepele melodieën.

Het is dan ook passend dat aan het einde van de avond juist rapper Joost Klein ervandoor gaat met de Popprijs: hij weet als geen ander zwaarte met feest te combineren. Alleen hij kan een paar minuten na het bespreken van de spoken in zijn hoofd een zaal met nette mensen zijn grofste teksten laten meeschreeuwen.

De Popprijs, een prestigieuze prijs voor de artiest die het afgelopen jaar de belangrijkste bijdrage aan de pop heeft geleverd, ging naar de Friese rapper Joost. Volgens de jury weet hij de tijdsgeest zowel muzikaal als inhoudelijk te vangen met zijn combinatie van happy hardcore met kwetsbare teksten over mentale gezondheid. Joost had het afgelopen jaar een grote hit met Friesenjung en gaat Nederland vertegenwoordigen op het Eurovisie Songfestival.

Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.

Voor snelle wijzigingen en bezorging

U bent niet ingelogd

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden

Source: Volkskrant

Previous

Next