Ze is even terug uit New York en kijkt peinzend uit over het water bij een cafétje in Houten. Hier is danseres Maggy van den Heuvel (27) opgegroeid, en hier zette ze haar eerste stappen in de danswereld, bij een lokale dansschool. Via die school bemachtigde ze als 8-jarige de rol van kleine Nala in de musical The Lion King. Later volgde ze de vierjarige dansopleiding Lucia Marthas, en op haar 22ste verliet Van den Heuvel Nederland, om een internationale danscarrière na te jagen bij het gerenommeerde dansgezelschap Ailey II in New York.
Deze maand treedt het gezelschap voor het eerst op in Nederlandse theaters, tijdens de 19de editie van het Holland Dance Festival. Van den Heuvel is de eerste Nederlandse die erin meedanst.
Naast het prestigieuze Alvin Ailey American Dance Theater, de nalatenschap van de gerenommeerde choreograaf Alvin Ailey (1931-1989), werd in 1974 Ailey II opgericht, een plek voor een jongere generatie professionele dansers. De groep brengt een unieke mix van ballet, modern, jazz en West-Afrikaanse dans naar het podium.
Over de auteur
Charissa Promes schrijft voor de Volkskrant over dans en theater. Ze is gespecialiseerd in hiphopdans en sociale dans.
Naast die bijzondere mix van dansstijlen, is de twaalfkoppige groep op nog een punt onderscheidend: met uitzondering van één danser zijn alle leden van kleur. In de Verenigde Staten is dat geen uitzondering, maar in veel andere landen, inclusief Nederland, is het uniek. Bovendien zie je modern of klassiek geschoolde professionele dansers met een niet-westerse achtergrond zelden op grote podia, op een enkeling na, zoals ballerina Michaela DePrince. Zij heeft inmiddels Nederland weer verruild voor de VS.
‘Ik weet nog dat ik Ailey II voor het eerst op YouTube zag’, zegt Van den Heuvel. ‘Ik zag dansers die er precies zo uitzagen als ik, met dezelfde bouw en kracht, maar ze bewogen toch heel vloeiend. Vanaf toen ging al mijn aandacht uit naar de Ailey School.’ Deze school, verbonden aan de Ailey-gezelschappen, neemt jaarlijks honderden internationale leerlingen aan, voor zomercursussen tot vierjarige bachelorprogramma’s. Met een intensief dansrooster bereidt de school jonge talenten voor op het professionele dansleven. Van hen wordt elk jaar een handjevol uitgenodigd om auditie te doen voor Ailey II.
Eenmaal in New York kreeg de Surinaams-Nederlandse Van den Heuvel de kans te poseren in een reclame voor Nike. Stond ze opeens op een billboard op Times Square. Ze danste mee met een show van superster Teyana Taylor. Toen haar New Yorkse kamertje tijdens de lockdown in 2020 te klein werd, zocht ze de ruimte op het dak van haar flatgebouw. Ze leerde zichzelf de choreografieën uit bekende muziekclips aan, zoals die van Janet Jacksons Rhythm Nation, en maakte daar veelbekeken video’s van. Jackson herself deelde Van den Heuvels filmpje op haar eigen Instagramaccount. Die video is nu ruim 230 duizend keer bekeken.
Tijdens haar laatste jaar op de Ailey School kwam haar grote kans. ‘Uit het niets werd ik gebeld door de directeur of ik wilde dansen voor Ailey II. Ik zei: wanneer beginnen we? Het harde werk op school was blijkbaar opgevallen. Maar dat vergde wel offers.’ Door de gesloten grenzen tijdens de pandemie miste Van den Heuvel verjaardagen, geboortes en de steun van familie en vrienden in Nederland. ‘Je leert op jezelf bouwen, maar als ik geen zin heb om te koken, kan ik niet even een bakje bami halen bij mijn moeder.’
Alvin Ailey mag in de dans nu een wereldberoemde naam zijn, zelf groeide hij op onder zware omstandigheden. In het kleine stadje Rogers, Texas, groeide hij op tijdens een van de grootste economische crises van de vorige eeuw. Als kind van een tienermoeder verhuisde hij vaak en kreeg te maken met racisme, armoede en homofobie. Zijn balletten maakte hij aan de hand van deze ‘blood memories’, zoals hij ze zelf noemde.
‘Mensen herkennen zichzelf vooral in zijn stuk Revelations’, vertelt Van den Heuvel. Deze choreografie van Ailey zal ook te zien zijn tijdens Holland Dance Festival. ‘Toeschouwers herkennen daarin de zwarte vreugde en de zwarte pijn. Als ik Revelations dans, ervaar ik een haast spiritueel gevoel. De muziek heeft iets kerkelijks, en in de dans worden er spirituele rituelen uitgevoerd. Die kun je als danser niet overbrengen zonder dat je zelf naar een soort bovenaards gevoel gaat. Als je je openstelt voor die spiritualiteit, dan werkt dat zowel voor het publiek als de dansers heilzaam.’
In 1989 stierf Ailey aan de gevolgen van aids. Hij vroeg zijn arts om zijn ziekte te verzwijgen. Ailey was niet openlijk homoseksueel en wilde zijn moeder beschermen tegen de vooroordelen die hiv en aids met zich meebrengen. Ook na zijn dood geniet Ailey nog veel aanzien en worden zijn choreografieën respectvol geconserveerd. Van den Heuvel: ‘Aan de andere kant kijken we ook naar hoe we zijn stukken beter kunnen maken; meer passend bij deze tijd. Dansers kunnen door moderne technieken en nieuwe informatie nu meer met hun lichaam en dat is te zien bij de nieuwe generaties.’
Ailey II op Holland Dance Festival, op diverse locaties in Rotterdam, 23/1 t/m 28/1.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
Voor snelle wijzigingen en bezorging
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden