Home

‘Het was niets minder dan landen: eindelijk kwam ik terecht waar ik hoorde te zijn’

‘De eerste keer dat ik via een datingapp contact met haar maakte, was het meteen raak. Het was afgelopen zomer, ik was net anderhalf jaar single en had een wild maar onbevredigend voorjaar achter de rug met veel murw makende, losse contacten. Mijn hart ging tekeer, met haar werd de zomer ineens veel lichter. Omdat we allebei kinderen hebben met wie we om beurten op vakantie gingen, ik naar Zweden en daarna zij naar Frankrijk, hebben we zeker een maand geappt voor we elkaar ontmoetten. Wanneer ik ’s ochtends voor de tent in Zweden een vuurtje stookte, stuurde ik mijn eerste berichtje en dat ging zo de hele dag zo door.

De liefde van nu is een rubriek in Volkskrant Magazine over seks en relaties. Luister ook naar de gelijknamige podcast.

‘Er zat een natuurlijke, moeiteloze stroming in onze gesprekken, het was alsof we vanaf het eerste moment op één lijn zaten wat betreft zo’n beetje alles. Het was veel meer dan herkenning alleen, en niets minder dan landen: eindelijk, na een leven vol omzwervingen, daar terechtkomen waar ik hoorde te zijn, en dat allemaal dankzij haar. Onze kennismaking bood mij een nieuw, weids, welkom perspectief en het was alsof niet alleen de liefde maar alles makkelijker werd. Warmte en genegenheid stroomden gul van Zweden naar Nederland en weer door naar Frankrijk en raakten onderweg alles aan wat ze tegenkwamen. Ik werd weer vrolijk, grappig, blij. We lazen simultaan hetzelfde boek van Harry Mulisch, we schreven elkaar over onze mislukte relaties, en toen het eenmaal tijd was om af te spreken, was ik kalm en zelfverzekerd, want ik kende haar toch al?

‘Slank en smal zat ze voor me in een sushirestaurant in Amsterdam. Ze had blonde krullen en een grijns die me rillingen bezorgden. Praten deden we alleen voor de gezelligheid, het aftasten was in de maand ervoor al voldoende gebeurd. Ergens op een gracht hebben we gezoend, ook daaraan ging geen flirten vooraf, want hoe nieuw en goddelijk de ervaring ook was, het was alsof het besluit daartoe voor ons werd genomen, nog voor we dat zelf konden doen. Eenmaal thuis stuurde ze me een nummer van Grant, Hell yes, I’m betting on you. En toen ze ook nog eens liet blijken meteen de dinsdag erop weer te willen afspreken, was ik compleet in de gloria.

‘Ik kocht een wit damasten tafellaken met een rood biesje, bijpassende servetten en champagne, nodigde haar uit voor een picknick aan de rivier bij mijn huis en toen ze het koud kreeg gaf ik haar mijn trui. Ze zat in het onderwijs en kluste bij als museumgids, maar tijdens de privérondleiding zag ik alleen maar haar, haar oplichtende krullen dansten voor mij uit door die grijze mensenmassa. Drie keer is scheepsrecht, jubelde ik in stilte. Twee lange relaties had ik achter de rug, uit beide waren kinderen geboren, nu had ik de vrouw gevonden met wie ik de rest van mijn leven samen zou zijn. Na de eerste keer seks fluisterde ze zacht in mijn oor: ik ben stapelverliefd op jou. In haar fluisterstem meende ik ontroering te horen.

‘Een keer, op weg naar mijn huis, allebei in onze eigen auto, moesten we wachten voor de open brug. Snel stapte ik uit mijn auto en rende 50 meter terug om haar door het raam een kusje te geven. We zagen elkaar zo vaak mogelijk en zij veranderde het kinderschema met haar ex zodat onze kinderloze weekenden samenvielen. Ze was niet alleen prachtig, maar ook een vrouw die niet bang was voor commitment. Eerdere trauma’s had ze overwonnen, vertelde ze. Toen ze begin twintig was, was ze verkracht door haar baas, een vreselijke ervaring waar veel therapie voor nodig was om eroverheen te komen, maar het was haar gelukt. Zij was 45, ik zes jaar ouder. Samen begonnen we opnieuw.

‘Tijdens een gezellig weekend met vrienden van mij sloeg ze zomaar acht baco’s achterover en snoof ze een gram coke naar binnen, en ook al hadden we samen weleens eerder een pilletje geslikt, schrok ik daar wel een beetje van. De keer erop zei ik zo terloops mogelijk: ik vond dat die coke je nogal strak maakte. Daarop was ze even stil, toen pakte ze haar spullen, stapte in de auto en vertrok. Ik stond perplex. Mijn brein blokkeerde volledig. Verslaafd aan dat fijne gevoel dat ze me gaf, kon ik niet denken: die vrouw is gek. Ik wist maar één ding: ik wilde haar zo snel mogelijk terug.

‘Ja, ik kende haar angsten, ze was bang voor onweer, spinnen, enge mannen. Een keer na een drankje op een terras raakte ze in paniek toen ik even achteropraakte, ze was bang om alleen in het donker te zijn. Maar ik was er zeker van dat dit alles zou vervagen, zachter zou worden, afgevlakt, door onze gedeelde liefde. Ik deed alles voor haar, las ineens artikelen over reïncarnatie, was attenter dan ik in lange tijd was geweest en zag mezelf niet langer als de tweemaal gefaalde echtgenoot, maar als de man die met de derde vrouw al zijn fouten goed zou maken. Verliefdheid heeft misschien veel minder met de ander te maken dan vaak wordt gedacht. Verliefdheid is misschien niet meer dan projectie. In haar ogen zag ik een mooiere versie van mezelf, ik kreeg mijn zelfliefde weer terug. Dus toen ze na drie dagen stilte weer contact opnam, was ik alleen maar opgelucht en vermeed ik ongemakkelijke vragen.

‘Maar niet lang daarna belde ze. Haar stem klonk kil en mechanisch alsof ze even snel een kutklusje moest doen. Vrijdagochtend was het, 10 uur. Ze voelde het niet meer, zei ze. Ze maakte het uit. Een verklaring had ze niet. Toen hing ze op. In de dagen erop appte ik haar, maar ze blokkeerde me, ik stuurde sms’jes en keek iedere ochtend tevergeefs in mijn brievenbus. Ik kon maar niet begrijpen wat er was gebeurd. Toch bindingsangst? Toch dat trauma? Kun je een verkrachting op je 22ste eigenlijk wel verwerken zonder iedere man te haten? Niet elk besluit heeft een duidelijke reden en kennelijk kan een vrouw je drie maanden heel leuk vinden en daarna niet meer. Wreed is het wel. Iemand die een ander een been eraf rijdt komt in de gevangenis, maar de vrouw die mijn hart verbrijzelde liep een dag later alweer stralend met een ander op het Amsterdam Dance Event.’

Op verzoek van de geïnterviewde is de naam Ruurd gefingeerd. Wil je meer van deze verhalen horen? Luister dan ook naar onze podcast De liefde van nu.

Van eenmalige avonturen tot langlopende relaties: Corine Koole is voor deze rubriek en de gelijknamige podcast op zoek naar verhalen over álle soorten liefde en bijzondere ervaringen die (ook bij jongere lezers) tot nieuwe inzichten hebben geleid.

Meedoen? Mail een korte ­toelichting naar: deliefdevannu@volkskrant.nl.

Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.

Voor snelle wijzigingen en bezorging

U bent niet ingelogd

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden

Source: Volkskrant

Previous

Next