Elk nadeel heeft z’n voordeel en het voordeel van het oprukken van het rechts-populisme in de politiek, is dat de taal steeds helderder wordt. Het komt voor dat je een politicus iets hoort zeggen, het komt je onlogisch voor, de twijfel en verwarring slaan toe, maar gelegenheid om opheldering te vragen is er zelden, want er is altijd weer een nieuwe zin die aandacht vraagt. Totdat de rechts-populist dezelfde kwestie adresseert en er geen verwarring meer is.
Neem de combinatie Spreidingswet en ‘aanzuigende werking’. Beide gaan over asielzoekers.
De eerste over de verdeling in geografische zin over het land van mensen die er al zijn en die zich nu in Ter Apel bevinden omdat het dorp nu eenmaal een aanmeldcentrum cadeau kreeg toen de spelletjesfabriek en de munitiefabriek van de Navo er de deuren sloten, maar waar het inmiddels zo vol is dat mensen soms in een stoel of in het gras te slapen worden gelegd – met de wet die dit beter probeert te regelen zal een meerderheid in de Eerste Kamer komende week instemmen.
De tweede over de veronderstelling dat een Afghaan op de vlucht naar Nederland toe wordt gezogen, omdat hij ergens heeft opgevangen dat de vrije rechtsstaat en democratie er zo hoogontwikkeld zijn en dat z’n dochtertje er ongehinderd naar school mag en dat ze er één gratis koekje bij de thee geven.
Je zou in al je argeloosheid kunnen denken dat het een (voorkomen dat Artsen zonder Grenzen andermaal moet uitrukken naar Ter Apel omdat de humane en morele ondergrenzen in dit land helemaal geen ondergrenzen blijken te zijn), losstaat van het ander (er zijn nu eenmaal mensen die ook weleens willen wonen in een veilig en vrij land) maar dat is buiten de spreidingstegenstanders gerekend. Daar zijn er veel van, van PVV tot NSC en de Yesilgöz-getrouwen in de VVD, maar óók de VVD-fractie in de Eerste Kamer die voor de Spreidingswet zal stemmen, heeft naar eigen zeggen ‘zorgen over aanzuigende werking’. En als je vroeg: maar hoezó aanzuiging, er worden geen nieuwe mensen verdeeld, alleen mensen die er al zijn, hoe werkt dat dan? Dan kwamen er nieuwe raadselachtige zinnen die om aandacht vroegen, terwijl de verwarring bleef.
De helderheid kwam dit keer van Annabel Nanninga, Eerste Kamerlid voor JA21, een afscheidingsbeweging van Forum voor Democratie die zich graag presenteert als fatsoenlijk alternatief voor de boreale drek en de maaltijdboxenbusiness van Baudet. Tijdens het debat in de Eerste Kamer over de Spreidingswet legde Nanninga het uit op een manier die ik eindelijk snapte: ‘Het is natuurlijk wel zo dat de Spreidingswet zal leiden tot een veel comfortabeler opvang, wat uiteindelijk, onder aan de streep, een aanzuigend effect heeft. Een niveau van comfort dat veel hoger is dan – ik zeg maar wat – het doorgangskamp in Libië.’
‘Wilt u nu zeggen’, vroeg haar opponent, ‘dat wij ons moeten gaan richten naar het voorzieningenniveau in opvangkampen in Libië of Somalië?’ Zelf dacht hij dat dit ‘natuurlijk niet’ de bedoeling kan zijn, en het zichzelf als netjes beschouwende deel van de taaiste tegenstanders zal het inderdaad nooit zo formuleren, dat klusje laten ze aan JA21 over, maar het is wel degelijk de bedoeling. Het is hierbij goed om te onthouden dat een aanzienlijk deel van de taaiste tegenstanders nog altijd aan de formatietafel zit.
Zo werd het in één keer helder waarover we praten als we praten over de aanzuigende werking van het verdelen van asielzoekenden over heel veel locaties in het hele land die te klein zijn om omwonenden overlast te bezorgen, en waar voor iedereen een droge slaapplek is. Riskant hoog comfortniveau.
De komende maanden schrijft columnist en podcastpresentator Sheila Sitalsing over het politieke speelveld in Den Haag.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Source: Volkskrant