Revoluties beginnen wel vaker bij een piepklein groepje dromers. Ook als die dromers in Heusden wonen, Jos Leenders heten en varkensboer zijn van beroep.
Leenders, zo stond donderdag in de Volkskrant, woont in een gebied waar in het hoogseizoen veel arbeidsmigranten werken. Omdat die migranten ergens moeten slapen, zou er op het terrein van een voormalig varkensbedrijf, toevallig gelegen naast de akker van Leenders zelf, een hotel voor maximaal 94 van hen verrijzen.
Dat vonden de bewoners van Heusden maar niets en dus tekenden ze bezwaar aan. Toen dat niet hielp, schakelden ze een versnelling hoger en lieten ze hun onvrede blijken tijdens een gemeentelijke ‘omgevingsdialoog’, maar toen zelfs dat mislukte, was daar opeens boer Leenders.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Leenders, naast boer ook zestien jaar CDA-gemeenteraadslid in Asten en dus op de hoogte van het zogenoemde Activiteitenbesluit, wist namelijk dat er tussen een activiteit die stankoverlast kan veroorzaken en ‘een geurgevoelig object’ minstens 50 meter moet zitten.
En omdat er tussen het nieuw te bouwen hotel en zijn eigen akker slechts 19 meter afstand zat, twijfelde Leenders geen seconde en dumpte hij een stinkende bult met slootmaaisel en aardappelloof op de uiterste grens van zijn terrein. De bouw van het Polenhotel werd daarmee in één klap illegaal. Schaakmat.
Om de komst van buitenlands gespuis te dwarsbomen, bleek het dus helemaal niet nodig om gebouwen op te kopen, zoals bewoners in Twello en Vught deden. Ook het beschieten van een aanstaand asielhotel met een luchtbuks, zoals in Albergen gebeurde, was achteraf onnodig. Nee, een simpele composthoop waaruit een niet te verdrijven geur opstijgt en klaar is Kees.
Een ‘boerenslimme’ actie, zo omschreef boer Leenders het zelf tegen de onvolprezen verslaggever Peter de Graaf. Zelf zou ik graag een stapje verder gaan en van een ware revolutie spreken. Een mogelijk kantelpunt in de vaderlandse geschiedenis zelfs.
Na dit eclatante succes kan het namelijk niet anders of we gaan de composthoop inzetten voor nog veel meer problemen. Genoeg van een premier? Composthoop naast het Catshuis. Te hoge huizenprijzen in Zutphen? Composthoop naast iedere nieuw te openen koffiebar waar ze havermelk serveren en geen yup verlaat nog de Randstad.
Voorts jagen we, door middel van een aantal tactisch geplaatste composthopen op de Zuidas, alle brievenbusfirma’s het land uit om vervolgens een fikse hoop organisch afval op de A12 te storten, zodat die nooit meer bezet kan worden.
De extra stikstof die vrijkomt uit al die bulten is vervelend, maar tijdens de behandeling van het nieuwe landbouwakkoord leggen we gewoon een composthoop voor de fractie van GroenLinks, zodat niemand tegen kan stemmen. En als Navo-admiralen weer eens waarschuwen over Rusland, versterken we onze grenzen gewoon met mest zodat we niet alleen van ons overschot af zijn, maar ook nog eens van al dat gezeik.
Ik verzeker u: het wordt een heerlijke wereld zonder dedain en pedanterie, zonder overbevolking (en uiteraard zonder NPO, want ook op het Mediapark heerst straks de stank), met op tv enkel nog politici die het evangelie van normaal doen prediken. Wie zeurt er nog over de Spreidingswet, laat staan de Grondwet, als we het Activiteitenbesluit van boer Leenders volgen?
Het zal niet lang duren eer een nazaat van Hendrik Marsman zal dichten dat hij denkend aan Holland brede composthopen verspreid over oneindig laagland ziet liggen. Nederland, trots land van baggeraars en composthopen. Het wordt er geweldig.
Source: Volkskrant