Jasper H. van Dijk en Matthijs Korevaar maken zich zorgen over het averechtse effect van overheidsmaatregelen op de huurmarkt, met name in het middensegment. Hun advies is bouwen, bouwen, bouwen.
Ik denk dat ze gelijk hebben. Maar wat ik mis, is wíé er dan moet bouwen. Als je dat aan ‘de markt’ overlaat, zal het lang duren. In dat geval is immers alleen een beperking van de huurprijzen te verwachten als het aanbod de vraag overstijgt. Dat wordt dan op z’n vroegst ergens tussen 2035 en 2040.
Hun oplossing heeft wél kans op snel resultaat als woningcorporaties ook bij het bouwen van huurwoningen voor het middensegment een hoofdrol toebedeeld krijgen. Anders dan bij beleggers is maximaal rendement op geïnvesteerd vermogen immers geen primair doel voor hen.
Leendert Jonker, Sassenheim
Geboren in 1967 ken ik, en wellicht Eric van der Burg van 1965 ook, de uitdrukking ‘Joep, doei en de mazzel’ uit de hit In de disco van de Rotterdamse formatie Noodweer uit 1983. Ook radio-dj Ferry Maat gebruikte de kreet regelmatig in zijn Soul Show. Of er nog muziek in de Spreidingswet zit, dat moeten we afwachten.
Marcel Verspeek, Rotterdam
Wat boer Jos Leenders boerenslimheid noemt, het neerleggen van de composthoop om zo te voorkomen dat er een plek voor asielzoekers kan worden gebouwd, is niets meer of minder dan letterlijk schijt hebben aan de onbekende ander.
Matthijs Wind, Haarlem
Regeringscommissaris Arre Zuurmond spreekt alsof verdergaande automatisering en digitalisering de oplossing is voor alle complexe problemen van onze samenleving. Ik heb zelden zo’n simplistische benadering gezien in combinatie met zoveel arrogantie.
Het voorbeeld dat hij geeft, maakt dit meteen duidelijk. Het beoordelen of een kind uit huis geplaatst is ten gevolge van de stress die het gezin ervoer door de toeslagenschulden is wat de kwestie zo lastig maakt, niet het samenbrengen van geautomatiseerde systemen. Hetzelfde geldt voor de vraag of iemand in aanmerking komt voor een energietoeslag vanwege onvoldoende eigen middelen. De inhoudelijke beoordeling is complex en belastend voor die betrokkene. Reden om te kiezen voor uniforme regelingen met vaste bedragen.
Ik pleit voor meer verantwoordelijkheid en discretionaire bevoegdheid bij uitvoerders om maatwerk en betrokkenheid bij burgers mogelijk te maken. Het verder digitaliseren en ‘platformiseren’ leidt tot een systeem waarin burgers zijn overgeleverd aan het platform. De ‘gladde gevallen’ zullen daar misschien gemakkelijk hun weg vinden, maar de meesten van ons niet. En o wee, als er iets misgaat: wie is er dan nog bereikbaar, aanspreekbaar en bevoegd?
Nicole Baenen, Maastricht
Taylor Swift werd uitgeroepen door Life Magazine tot persoon van het jaar 2023, maar met haar privéjet stootte ze ruim 8.000 ton CO2 uit. Ze is niet de enige in showbizzland die vaak het vliegtuig pakt. Alsof we niet midden in een klimaatcrisis zitten.
PSV-voetballer Joey Veerman vertelde onlangs dat de afstand tot Nederland geen probleem is bij het kiezen van een nieuwe club. Zijn pasgeboren zoontje kon ook al vliegen. Ook voor sportbonden lijkt duurzaamheid bijzaak. Het volgende WK voetbal vindt plaats over een grote oppervlakte, te weten Canada, de VS en Mexico.
Waarom kan in werelden waarin zo veel geld verdiend wordt niet bewust worden omgegaan met onze aarde? Organiseer het voetbal in één land, reis per trein, boot of bus, doe minder concerten, concentreer ze.
Bas Goedvolk, Amsterdam
Woensdag was ik uit eten met een vriend. Hij vertelde mij hoe moeilijk het voor hem als geboren Limburger was te wennen als student in Utrecht. Hij voelde zich daardoor zo ongelukkig dat hij bij een psycholoog terecht kwam. Die zei hem: ‘Je hebt helemaal geen probleem, ga sporten. Ga op rugby.’ Welke opvoeder, coach of psycholoog durft zoiets nog te zeggen?
De volgende ochtend las ik in de krant: ‘Met psychologiseren lossen we niets op. Mentale stress bij jongeren schreeuwt om opvoeders die hun rol weer serieus nemen.’
Marja Baseler, Utrecht
Misschien kan de nieuwe Kamervoorzitter naast zijn overigens prijzenswaardige gedichten ook wat brokjes staatsrecht serveren bij de dagstart. Dan kan hij partijgenoot Marjolein Faber de scheiding der machten van Montesquieu uitleggen. En was deze dame ook zo fel toen heel Nederland werd geblokkeerd door de boeren?
Ton Jan van Osnabrugge, Heemstede
De KNAW bepleitte recent de positie van het Fries in academia te versterken, inclusief een bacheloropleiding. Terecht, hulde. De letterenfaculteiten hebben er door het universitaire bekostigingssysteem het geld niet voor.
Er zijn drie officieel erkende regionale talen in Nederland: Fries, Limburgs en Nedersaksisch. Wat doet het rapport met de laatste twee? Het geeft wat argumenten waarom het Fries een status aparte zou hebben, maar gezien recente discussies voelt de KNAW-commissie blijkbaar aan dat het wijzer is om de andere twee buitenspel te zetten: ‘De commissie heeft er echter voor gekozen deze discussie niet te voeren en de positie van andere regionale talen buiten beschouwing te laten.’ Zo komen Nedersaksisch en Limburgs met lege handen te staan.
De commissie zegt uit te gaan van de ‘huidige juridische en politieke context’ als een gegeven kader, maar doet dat met een eigen interpretatie, en wel als volgt. Nedersaksisch en Limburgs zijn niet erkend onder deel III van het Europees handvest voor regionale talen, zoals het Fries, alleen onder deel II. Deel II vraagt bevordering van onderwijs/studie, deel III zegt dat onderwijs aangeboden moet worden. Dat discrimineert blijkbaar voldoende.
Maar ook het Nedersaksisch en Limburgs zijn volwaardige en officieel erkende regionale talen. We verwerpen het onderscheid dat de KNAW maakt en roepen eenieder op om gelijke behandeling voor te staan. Graag bacheloropleidingen ook voor Nedersaksisch en Limburgs dus, en graag bescherming van beide in de Grondwet. Ook nu weer blijkt hoe nodig dat is.
Henk Bloemhoff, Oosterwolde
Roeland van Hout, Nijmegen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
Voor snelle wijzigingen en bezorging
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden