Expertisecentrum op het gebied van verwantschapsvragen FIOM is het volledig eens met de oproep. Schalij deed het voorstel op NPO Radio 1, nadat was gebleken dat negen mannen bij de zaaddonorbank meer dan 25 kinderen verwekten en dat van tachtig mensen niet bekend is wie hun biologische vader is.
Volgens de LUMC-bestuurder zijn op verschillende plekken inmiddels "zo veel incidenten" met spermabanken geweest "dat het misschien toch verstandig is om een keer een landelijk onderzoek te doen".
Ook de FIOM zegt dat de gebeurtenissen in Leiden niet het laatste geval vormen waarin het een rommeltje is gebleken, meldt beleidsspecialiste Janneke Maas. "En voor de mensen die het persoonlijk aangaat, is het telkens weer een grote schok."
Ze kan nog niet zeggen hoe en wat er precies moet worden onderzocht. Er zal per kliniek moeten worden nagegaan wat er niet bekend was en is, en waardoor dat is gekomen.
Maas ziet een belangrijke rol voor de Stichting Donorkind, die de belangen van donorkinderen behartigt en over veel kennis en contacten beschikt. Er moeten zo veel mogelijk relevante partijen aan meewerken en FIOM is daartoe zelf ook zeker bereid. "Hier komt veel informatie samen. Zo kunnen kinderen en donoren elkaar via onze DNA-databank opzoeken."
Stichting Donorkind staat dan ook achter de oproep. Het is volgens voorzitter Ties van der Meer belangrijk om "bij iedere kliniek te kijken of de archieven kloppen". "Ik verwacht dat het op veel meer plekken een rommeltje is. Van een paar klinieken weten we dat er helemaal geen dossiers zijn, of dat deze vernietigd zijn. Wat we nu weten is het topje van de ijsberg."
Sinds 2004 worden gegevens van donoren landelijk geregistreerd en maakt een wet het mogelijk dat een donorkind kan achterhalen van wie hij of zij afstamt. Maar volgens Van der Meer zijn ook na 2004 niet alle dossiers en archieven op orde. "En dat zijn heel ernstige zaken."
Het LUMC is een grote zoektocht begonnen naar de moeders die tussen 1977 en 2004 cliënt van het centrum waren. Ook zijn ze op zoek naar de kinderen die na de behandeling zijn geboren. Zij worden opgeroepen zich te melden.
Van der Meer pleit onder meer voor een door de overheid gefinancierde campagne om zo veel mogelijk mensen te motiveren zich te melden. "Bijvoorbeeld door posters of folders bij de huisarts of op plekken waar oudere mensen komen."
Bovendien moet er volgens hem aandacht zijn voor ondersteuning van ouders met een donorkind. "Ze moeten geholpen worden om met hun kinderen in gesprek te gaan. Veel mensen die in het archief van zo'n kliniek staan, weten dat niet. Zij weten niet dat ze een kind van een spermadonor zijn."
De grens is op 25 gesteld om de kans op inteelt zo klein mogelijk te maken. Als twee mensen dezelfde donorvader hebben, hebben ze mogelijk ook dezelfde genetische eigenschappen van hem geërfd. De kans dat ze die doorgeven aan een kind dat ze samen krijgen, is groter dan wanneer de partner niet verwant is.
Een donorvader kan bijvoorbeeld drager zijn van een erfelijke vorm van borstkanker. "Hij weet dat misschien niet, omdat het bij hem niet tot uiting komt. Maar hij kan het wel doorgeven aan een donordochter", vertelt klinisch geneticus Wendy van Zelst-Stams van ziekenhuis Radboudumc in Nijmegen. Ook problemen met het hart, de oren en de ogen kunnen erfelijk zijn.
Source: Nu.nl algemeen