De hoeveelheid reclame dezer dagen voor vliegreizen illustreert ons volslagen gebrek aan bereidheid de klimaatproblematiek op te lossen.
Ik geloof niet in het door voorlichting succesvol terugdringen van onze reislust. We zullen het daarom moeten hebben van generieke maatregelen die wel effect hebben, maar die niet als een persoonlijk offer voelen.
Zo’n generieke maatregel is het terugdringen van de reispropaganda, zoals we ook reclame voor alcohol en roken hebben beperkt. Het maakt op mij een idiote indruk dat ik op de radio wordt warm gemaakt om zo ver mogelijk te vliegen. Waarom geen verboden, waarom geen foto’s van ellendige overstromingen in plaats van palmenstranden?
Zullen we hier eens mee beginnen? Het doet echt geen pijn.
Marcel de Zwaan, Amsterdam
Als we ergens aan kapotgaan is het niet aan Artificial Intelligence, maar aan Artificial Stupidity. Zoals in Engeland, waar een softwarefout 736 postkantoorfiliaalhouders in diepe ellende heeft gestort.
De Nederlandse variant van een dergelijk schandaal was de Toeslagenaffaire, waarbij een weinig intelligent AI-algoritme bepaalde wie de klos werd: in totaal werden zo’n 26 duizend mensen ten onrechte van fraude verdacht en/of slachtoffer van harde fraudeaanpak.
Laten we vooral waken voor Artificial Stupidity.
Rosalie van Woerkom, Vogelenzang
De paradox dat aan elke beroepsgroep een piemel wordt gehangen, terwijl de queercommunity tegemoet wordt gekomen met de grammaticale gedrochten ‘hen’ en ‘hun’, irriteert mij als NT2-docente ook mateloos.
Als lezeres word ik regelmatig op het verkeerde been gezet door lachwekkende zinsneden als ‘zijn echtgenoot Peggy’. Kom op redactie, bedenk dan echt genderneutrale alternatieven. Voor vroedvrouwen en verpleegsters is dat, wellicht niet helemaal toevallig, ook gelukt.
Marian van Ieperen, Eindhoven
Er zijn weinig beroepen waarin het je in dank wordt afgenomen als je van het ene op het andere moment vertrekt. Kennelijk geldt dat niet voor ministers: die wekken de indruk de boel erbij neer te kunnen gooien zonder dat dat onoverkomelijke problemen oplevert.
In 1989 deed het omgekeerde zich voor in het toenmalige Tsjechoslowakije, waar na de Fluwelen Revolutie het communistische bewind werd vervangen door een nieuwe regering onder leiding van de Vaclav Havel, een bekend en geliefd schrijver, die vanwege zijn uitgesproken kritiek op het communistische regime meerdere keren in de gevangenis was beland.
Het was in het communistische Tsjechoslowakije gebruikelijk om tegenstanders uit intellectuele kringen uit hun beroepen te zetten en te veroordelen tot praktisch geschoold werk. Zo kon het gebeuren dat één van de medestrijders van Havel, Jiri Dienstbier, die in de nieuwe regering de positie van minister van Buitenlandse Zaken had gekregen, niet direct kon aantreden, omdat een heel flatgebouw zonder warmte zou komen te zitten als hij zijn werk als ketelstoker per direct zou neerleggen.
Zo zie je maar weer: als het er echt op aankomt, zijn de mensen met een praktisch beroep toch het onmisbaarst.
Hester Minnema, Haarlem
Van B. hield ik veel en zij van mij, maar na een jaar bleek dat zij toch echt wel kinderen wilde en ik toch echt niet. Ze verliet me, en zeven jaar later had ze vier kinderen bij een andere man.
Volkskrant-lezer Olga Patijn hoort in haar omgeving veelal ‘dat mannen de kinderwens van hun partner een aantal jaar uitstellen’. Dat mannen dat willen, begrijp ik wel. Dat vrouwen dat accepteren, begrijp ik niet. Misschien zou het deze vrouwen helpen zich te realiseren dat dit soort egoïstische mannen vaak ongeschikte vaders zijn.
Doe als B. bij mij deed: verlaat je partner voor een man die echt graag kinderen met je wil.
Jan Rob Dijkstra, Winsum
Wat herkenbaar, de column van Tobi Lakmaker over therapeuten.
Hilarisch ook. Het deed mij denken aan de keer dat ik de therapeut van de therapeut leek te zijn geworden (meteen gestopt na deze ontdekking) of toen een psychiater mij als dreigement ging toeroepen dat de aandoening van mijn moeder erfelijk was, wat niet het geval is.
Als het heil van buiten moet komen, ben je aan de goden overgeleverd. Als je geluk hebt, tref je de juiste, want die zijn er ook.
Arina Arink, Venlo
‘In veel landen dreigt onderbevolking’, zo meldde hoogleraar Bart Fauser in deze krant. Gaat heen en vermenigvuldigt u, nu niet religieus maar economisch aangestuurd. De bevolking vergrijst immers, de verzorgingsstaat staat onder druk, de concurrentiekracht wordt aangetast en daarom moet de toegang tot vruchtbaarheidsbehandelingen worden verbeterd.
Gelukkig worden de meeste Europese burgers niet verleid door overheidstoeslagen voor ouders. Zij merken dondersgoed hoe de wereld ervoor staat en waar ze hun nakomelingen aan zouden blootstellen.
En passant ‘mansplaint’ Fauser nog even zijn vrouwelijke studenten geneeskunde. Die zouden nog nooit hebben nagedacht over een fenomeen als geboortecijfer. Ze waren doodstil na zijn college.
De werkelijke oplossing ligt natuurlijk niet in bevolkingsgroei, maar in herverdeling van bevolking, oftewel migratie. Fauser haast zich te melden dat hij niet tegen migratie is, maar ja: ‘Migratie zorgt voor politieke en sociale frictie.’ Eens, maar die ontstaat vooral door politici die migratie dramatisch slecht organiseren en vervolgens onder de bevolking succesvol de angst aanwakkeren dat die haar verworvenheden zal verliezen aan de nieuwkomers.
Overduidelijk is dat we onze verworvenheden (zorg, woningbouw, tuinbouw, schoonmaak et cetera) juist zullen verliezen zónder de migranten die het werk doen. Bij aankomst in behapbare aantallen over het land gespreid gaan deze nieuwe, belastingbetalende burgers na solide werk- en leertrajecten de westerse manier van leven redden.
Luc Pont, Middelburg
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
Voor snelle wijzigingen en bezorging
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden