Mensen zijn zoogdieren, net als beren, egels en eekhoorns. Als zij zich helemaal kunnen volvreten, in slaap vallen en pas wakker worden als de krokussen bloeien, kunnen wij dat dan misschien ook?
Vergeet het maar, zegt slaaptherapeut Mieke van den Akker. Je bent geen beer en je hebt een natuurlijk ritme van waken en slapen. Dat laat het beroemde slaaponderzoek in de Amerikaanse Mammoetgrot wel zien.
Twee Amerikaanse wetenschappers sloten zichzelf zes weken lang zonder licht op in dat grottenstelsel, vertelt Van den Akker. "Ze ontwikkelden in die pikdonkere weken een duidelijk slaap-waakritme."
We blijven ons ritme dus houden, maar het zwakke daglicht van de winter kan de oorzaak zijn van een zogenaamd winterdipje. Heb je die klachten elk jaar, en is het meer dan een dipje, dan kan er sprake zijn van een winterdepressie. Drie op de honderd Nederlanders hebben daar last van.
Als je in deze maanden alleen maar uit het raam staart en bedenkt wat je allemaal niet kunt - zonder jas fietsen, barbecueën, varen, festivals bezoeken, zonnebaden - dan is dat niet bevorderlijk voor je gemoedstoestand, zegt Van den Akker. Zorg dat je buiten komt, en 's ochtends meteen wat daglicht ziet.
"Zo zet je een gezond slaapritme goed in gang en kunnen de slaaphormonen hun werk doen. Slaap heeft absoluut invloed op hoe je je voelt. Als je slaap goed op orde is, kun je ook flexibeler omgaan met de tegenslag van weer een grijze dag vol regen."
Zoek iets waar je helemaal in kan opgaan, en wat je blij maakt: een boek, serie, schilderen, muziek maken, koken. Zo heb je steeds iets om je op te verheugen als je gaat slapen. Totdat het weer lente is, en het daglicht je weer nieuwe energie geeft.
Het kan niet altijd zomer en lente zijn, zegt Marcel Tjepkema. Hij runt Club Groeneveld, een opleidingsorganisatie die, onder andere, professionals bijspijkert over leven met de seizoenen.
"Is het niet raar dat wij als mensen geneigd zijn om het hele jaar maar door te gaan, elk seizoen weer gas willen geven, terwijl het zo duidelijk is dat de natuur ook rust neemt en naar binnen keert?"
De winter kun je zien als de nacht van het jaar, zegt hij. "Het is de slaapperiode en gaat over naar binnen keren, wortelen en weer nieuwe energie opbouwen. Die heb je nodig in de lente."
We zijn geneigd de natuur te beschouwen als iets dat buiten ons bestaat in plaats van dat wij er onderdeel van zijn, zegt hij. "Ik ben ervan overtuigd dat dat een waanidee is: wij ervaren ook de seizoenen met een lente, zomer, herfst en een winter."
Als we in januari een kale boom zien, en de wind door de takken zien razen, dan denken we er vaak niet aan dat diezelfde wind ook door ons raast, zegt Tjepkema. "Wij zijn net zo goed deel van die natuur als die kale boom, die gegroeid en gebloeid heeft en nu rust neemt."
We zien onszelf liever niet als een kale boom, en vermijden over het algemeen de stilte, zegt Tjepkema. "Een belangrijke reden is dat er in de stilte zaken naar boven komen die we nog niet hebben verwerkt; we worden verdrietig, ongemakkelijk. We vinden het moeilijk om om te gaan met kaalheid en verval."
Voor zover Tjepkema weet is dit gedachtegoed, geïnspireerd op het werk van Jaap Voigt, geen keiharde wetenschap. "Toch herkent iedereen dit wel, denk ik. Misschien wel het duidelijkst in december. Tegen het einde van het jaar voelen mensen zich moe, ze hebben veel gedaan en gegeven."
We hebben van nature minder energie. Het licht trekt zich terug en je wordt als het ware gedwongen om je ook terug te trekken en weer nieuwe energie, kracht, op te bouwen, denkt Tjepkema. "En vanuit stilte komt groei."
Maak binnen 1 minuut een gratis account aan en krijg toegang tot extra artikelen.
Gelieve een geldig e-mailadres in te geven.
Source: Nu.nl algemeen