Met de Amerikaanse en Britse luchtaanvallen vrijdagochtend op militaire doelen van de Houthi-regering in Jemen, gaat de oorlog in Gaza een nieuwe fase in. Gevreesd moet worden voor verdere escalatie, zeker als Hezbollah en Iran – als overige deelnemers aan de ‘as van verzet’ tegen Israël – hun terughoudendheid laten varen.
De eerste reacties zijn omineus. In een reactie spraken de Houthi’s van een ‘barbaarse aanval’ op hun grondgebied die niet onbestraft kan blijven. Ook beloven ze net zo lang door te gaan met hun aanvallen op schepen in de Rode Zee totdat Israël stopt met de bombardementen op Gaza.
Hezbollah noemde de aanval een bewijs dat de Verenigde Staten met hun steun voor de ‘tragedie en slachtpartij’ door Israël in Gaza aan de verkeerde kant van de geschiedenis staan. Ook het gematigde Jordanië wees naar Israël met zijn ‘agressie’ als aanstichter voor de opgelopen spanning in de regio.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
De steun voor de Amerikaanse en Britse luchtaanvallen in Jemen lijkt dus beperkt tot vooral westerse bondgenoten die economische belangen laat prevaleren boven een diplomatieke oplossing voor de oorlog in Gaza, die inmiddels aan ruim 23 duizend Palestijnen het leven heeft gekost. De reactie van demissionair premier Rutte sprak boekdelen; de passie waarmee hij vrijdag het recht op vrije doorvaart bepleitte, werd node gemist als het lot van de Palestijnse bevolking ter sprake kwam.
Door de oplopende spanning rond de Rode Zee dringt zich opnieuw de vraag op hoelang de onvoorwaardelijke Amerikaanse steun voor Israël nog kan voortduren. Is Israël niet inmiddels zelf ook een dader in plaats van louter slachtoffer van de barbaarse terreurdaad van Hamas op 7 oktober? Voor de Arabische wereld en ver daarbuiten is het allang duidelijk dat de Israëlische reactie in Gaza buitenproportioneel is.
Het Internationaal Gerechtshof buigt zich inmiddels zelfs over de vraag of Israël zich schuldig maakt aan genocide. De eventuele behandeling van deze aanklacht, deze week ingediend door Zuid-Afrika, kan jaren duren, maar zou in theorie op korte termijn kunnen leiden tot een staakt-het-vuren en humanitaire hulp aan de Gazanen.
De hoop op een gevechtspauze en een nieuwe onderhandelingsronde tussen Hamas en Israël wordt breed gedeeld, maar de Amerikanen hebben de sleutel in handen. Dat werd deze week duidelijk na de zoveelste diplomatieke krachttoer in de regio van Antony Blinken. De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken ving vrijwel overal bot in zijn pogingen om over de toekomst van Gaza na de oorlog te praten. Eerst moeten de VS Israël tot rede en matiging van geweld dwingen, vonden zijn gesprekspartners.
De kans dat Israël op andere gedachten valt te brengen, lijkt echter nihil. Na bijna honderd dagen oorlog staan het trauma, de wens de gijzelaars vrij te krijgen en het ‘gevaar’ Hamas ‘uit te roeien’ – al betekent dat Gaza met de grond gelijkmaken – nog fier overeind. Met het buitensporige geweld dat voortkomt uit deze blinde woede, wint Hamas als verzetsbeweging nu alleen maar meer steun in de Arabische wereld. Aan deze geweldsspiraal kunnen alleen de VS nog een einde maken.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
Voor snelle wijzigingen en bezorging
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden