Home

Voor het tevredenstellen van een doorsnee westerse consument is een hele wereld nodig

Over de grondrechten zullen ze wel klaar zijn, want dat hoefde volgens Geert Wilders niet lang te duren. Bovendien heeft hij beloofd ‘voorlopig’ niet te zullen ijveren voor een verbod op moskeeën, de Koran of dubbele nationaliteiten voor bewindslieden, én beleven we de achtste week waarin Wilders niemand heeft uitgescholden, dus zullen ze bij de informatie vermoedelijk zijn aangeland bij hun lievelingsonderwerp: immigratie.

Rondom ‘de instroom’ kun je een kathedraal van symboolwetgeving bouwen, compleet met quota, virtuele of echte hekken, deportaties, ge- en verboden, verplicht Nederlands spreken in collegezalen en strenge selectie van arbeidsmigranten. Je kunt doen alsof dan alles is opgelost, maar de onderliggende vraag is daarmee nog niet beantwoord: willen we meer of minder welvaart, consumptie, ouderenzorg?

Vermoedelijk is het antwoord: meer. Het demissionaire kabinet heeft er steun voor het Amerikaans-Britse wraakbombardement op Jemen voor over om de vaarroute door de Rode Zee naar het Suezkanaal, slagader van de wereldhandel, open te houden. Opdat de dorst naar computerchips, auto’s, blikvoedsel en de made in China-meuk waar hier hele winkelstraten mee vol liggen kan worden gelest. Op die boten liggen spullen waar de beschaving van afhangt; toen de Ever Given was vastgelopen in het Suezkanaal, trok de wc-papiersector als eerste aan de bel.

Méér betekent ook: meer mensen. Want iemand moet hier de bejaarden verzorgen, de koffie serveren, de varkens slachten, de containers met Chinese meuk uitpakken, de winkels bemannen waarin die meuk wordt verkocht, de bus besturen, de kinderharten opereren, de kunstgebitten maken, het glasvezelinternet aanleggen, de huizen bouwen, en de entertainment verzorgen in een land dat zich te pletter amuseert. Ze zeggen weleens dat er een dorp voor nodig is om een kind groot te brengen, maar voor het tevredenstellen van een westerse consument is een hele wereld nodig.

Mede daardoor blijft de bevolking hier gestaag doorgroeien, voornamelijk met mensen die van elders komen. Want sinds de meeste vrouwen in het Westen min of meer zelf mogen beslissen wat er in hun buik gebeurt – de wellicht grootste verworvenheid in zo’n 300 duizend jaar mensheid – worden er niet veel baby’s meer geboren. Soms stelt een grappenmaker voor dat om te draaien: meer baby’s van eigen kweek en minder mensen van elders. Deze week liet emeritus hoogleraar voorplantingsgeneeskunde Bart Fauser een variant hierop horen: hij adviseert ‘een breed offensief’ in te zetten om in westerse landen het geboortecijfer op te krikken. Met laagdrempelige vruchtbaarheidsbehandelingen en met uitleg dat uitstel van moederschap tot afstel leidt; dat laatste wreef hij zijn vrouwelijke studenten ook in.

Ik wilde hier iets schrijven over gepensioneerde mannen die over baarmoederpolitiek beginnen, maar Volkskrant-lezer Laura Eggermont vatte het vrijdag al prima samen in een ingezonden brief: ‘Alleen een man kan een zaal vol vrouwelijke geneeskundestudenten betuttelen dat ze jong kinderen moeten krijgen en vervolgens uit de ‘pijnlijke stilte’ die volgt, de conclusie durven trekken dat ‘ze er nog nooit over nagedacht hebben’.’

De politici die aan de formatietafel zitten kijken wel link uit om over geboortestimulering te beginnen. Toen Elon Musk zich op X druk maakte over dalende geboortecijfers en het ‘uitsterven’ van de bevolking, en meer migratie bepleitte, reageerde Wilders met de gebruikelijke filippica tegen migranten als cultureel gevaar. Over eigenbabykweek hield hij zich wijselijk op de vlakte. Ook de Staatscommissie Demografische Ontwikkelingen 2050, die komende maandag een rapport presenteert over wat het betekent als we in 2050 in Nederland met z’n 20 miljoenen zijn, gaat ‘geen vierkindpolitiek adviseren’, zei de commissievoorzitter eerder in NRC.

Dan betekent de keus voor ‘minder instroom’ ook: de keus voor minder zorg, minder meuk, minder dienstverlening, minder alles. In een openluchtbejaardentehuis dat wars is van wanorde, risico en avontuur.

Source: Volkskrant

Previous

Next