Halverwege de jaren negentig gaf Arie van der Valk de touwtjes al uit handen, zoals vader Martien van der Valk de dagelijkse leiding in de jaren tachtig overliet aan Arie en Gerrit. Martien senior gaf het startschot voor het concern toen hij in 1939 het dranklokaal De Gouden Leeuw in Voorschoten ombouwde tot een hotel.
Zijn zoons Arie en Gerrit bouwden de twintig zaken die hun vader opzette – restaurants, maar vooral motels – uit tot een keten die nu honderd vestigingen telt, waarvan een deel in Duitsland, België, Frankrijk, Spanje, de Verenigde Staten en op de Nederlandse Antillen.
Broer Gerrit overleed in 2009 op 80-jarige leeftijd na een hersenbloeding. Aan hem wordt een citaat over de betrekkelijkheid van succes toegeschreven: ‘Als ik eenmaal in die zwarte wagen lig te gapen, zoeken ze het allemaal maar uit.’
Arie was het financiële brein van het Van der Valk-concern, Gerrit trad op de voorgrond als topman. Het was dan ook Gerrit die meestal het nieuws haalde. Dat gebeurde onder meer in 1982, toen zijn vrouw Toos werd ontvoerd. Zij kwam vrij nadat de familie 12 miljoen gulden losgeld (bijna 5,5 miljoen euro) had betaald.
In 1994 haalde Gerrit opnieuw de krantenkolommen, toen de politie de horecabaas van het strand van Curaçao plukte op verdenking van belastingontduiking. Arie, ook op de Antillen, werd drie dagen later gevangengezet, nadat hij zich vrijwillig had gemeld bij de autoriteiten.
Justitie zag in Arie de grootste boosdoener. Hem werd vooral fraude bij de aangifte van loon- en omzetbelasting ten laste gelegd, voor vier verschillende vestigingen van Van der Valk. Hij zou over een periode van drie jaar (van 1991 tot en met 1993) onder meer verzamelloonstaten en dagelijkse totaaloverzichten van de kassa-aanslagen hebben laten vervalsen, meldde de Volkskrant in 1995.
De broers hadden niks op met de belastingen, blijkt uit een boek dat twee Volkskrant-journalisten schreven over het bedrijf. Op een vraag van rijksaccountant Heijkoop waarom hij allerlei papieren en documenten niet beter had bewaard, luidde het antwoord van Arie: ‘We hebben tot heden niets bewaard, en jullie verbinden er toch geen consequenties aan.’
Er volgde een jarenlange, bittere strijd van de broers met de belastingdienst. Toen Gerrit de Fiod voor alles wat mooi en lelijk is begon uit te maken – hij vergeleek de fiscale opsporingsdienst onder meer met de Gestapo – nam de concernleiding afstand van zijn uitspraken. Er werd voor ruim 200 miljoen gulden geschikt. Vanaf 1996 kwamen de teugels in handen van de volgende generatie.
Arie en Gerrit kwamen uit een gezin van elf kinderen. Arie trouwde in 1955 met zijn vrouw Truus, met wie hij tien kinderen had. Hun zoon Lukas overleed vorig jaar op 60-jarige leeftijd. De holding werd na het vertrek van Arie en Gerrit opgesplitst in negen ‘staken’, die grotendeels in handen zijn van hun nageslacht. Elke staak heeft een aantal hotels en restaurants in eigendom, is juridisch onafhankelijk en mag zelfstandig opereren.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
Voor snelle wijzigingen en bezorging
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden