Zo langzamerhand begin ik het gevoel te krijgen dat, als de formatie van een nieuwe regering nog lang duurt, we blijven zitten met de kneusjes van het demissionaire kabinet. Ik krijg het idee dat de regeringsleden die nu nog over zijn waarschijnlijk niet zo heel goed in de markt liggen.
Tielke Engels, Tilburg
Guttegut, klaarblijkelijk hebben topambtenaren het maar zwaar met het inwerken van nieuwe bewindslieden. Nog vorig jaar werd er geklaagd over te veel politieke inmenging in het ambtelijk apparaat. Dan heb je de kans om de nieuwe bewindspersoon goed ‘op te voeden’, is het weer niet goed.
Helemaal opmerkelijk is het dan dat die opvoeding volgens oud-topambtenaar Roel Bekker zou moeten toezien op het voorkomen van ‘politieke uitglijders’ van de nieuwe bewindspersoon. Iets wat nu juist niet de essentie zou moeten zijn in de gewenste nieuwe bestuurscultuur.
Een nieuwe bewindspersoon (interim of niet) moet andere zaken overgebracht krijgen: liefde voor het werkveld, attentie voor het detail en begrip voor de vele ambtenaren die zich dagelijks daarvoor inzetten.
Dammes den Hartog, rijksambtenaar, Willemstad (Curaçao)
Het lijkt wel of we in Nederland steeds bozer worden. In de krant zien we daarvan een weerslag. Woede onder de Groningers omdat de gaskraan twee dagen stand-by stond. Woede in Hoorn omdat Rijkswaterstaat het Markermeer te hoog heeft laten staan. Kijkers zijn boos over programma’s, krantenlezers over artikelen die hen niet aanstaan, Extinction Rebellion over het klimaat, burgers over de politiek en automobilisten over hogere boetes.
Misschien kan de krant wat vaker vriendelijke woorden gebruiken. We zijn het er niet mee eens. Daar hebben wij een andere kijk op. We zijn enigszins teleurgesteld. Verzin het maar. Misschien helpt het de bevolking wat minder boos te laten worden.
Jean Pierre de Vos, Den Haag
Brechtje Paardekooper schrijft dat ‘een rij rechtse regeringen’ verantwoordelijk is voor het Groningse gasdebacle, hardvochtig fraudebeleid en de toeslagenaffaire. Eerder schreef Loes Reijmer dat in de acht kabinetten die Nederland sinds 2002 heeft gehad, de PvdA slechts twee keer een rol heeft gespeeld. VVD en CDA stonden zeven keer op het bordes.
Beiden vertolken een gevoel dat vaker te horen is sinds de laatste verkiezingen: dat boze burgers ‘links’ onterecht de fouten van ‘rechtse’ regeringen verwijten, terwijl links juist machteloos aan de zijlijn staat. Dit beeld van links als Calimero klopt niet. Wie kijkt naar het aantal regeringsjaren sinds 2002, en D66 en de ChristenUnie tot ‘links’ rekent (wat zij in hun sociaal-culturele dan wel sociaal-economische programma zijn), komt tot de conclusie dat linkse partijen maar liefst achttien van de tweeëntwintig jaar hebben meegeregeerd.
PvdA, D66 en ChristenUnie zijn,samen met rechtse partijen, direct verantwoordelijk voor het gasdebacle, de toeslagenaffaire, de woningcrisis, de opvangcrisis, de stijgende vermogensongelijkheid, de stikstofcrisis – en ga zo maar door. GroenLinks was deel van het Kunduzakkoord, waarin ongekende bezuinigingen afgesproken werden.
Wie de oorzaken wil begrijpen van de verkiezingsoverwinning van de PVV, doet er goed aan niet eenzijdig ‘links’ óf ‘rechts’ verwijten te maken. Coalitiepolitiek tussen middenpartijen heeft tot deze uitslag geleid. Introspectie zou dus niet alleen op rechts of links, maar vooral in het midden gepast zijn.
Adriejan van Veen, Arnhem
Bij lezers bestaat terecht veel onbegrip over het redactionele beleid om vrouwelijke vormen te vervangen door manlijke. Taalverarming ten faveure van de gendergelijkheid. Wat ik nog verbazingwekkender vind, is de bijna systematische verwijdering van woorden uit het dagelijks taalgebruik.
Niemand lijkt het te beseffen, maar vrijwel iedereen doet eraan mee, zelfs journalisten van de landelijke media. ‘Nauwelijks’ is ‘amper’ geworden, ‘vaak’ heet nu ‘geregeld’ en ‘alleen’ en ‘slechts’ zijn vervangen door ‘enkel’. Behalve van verengelsen is er nu ook sprake van opkomend vervlaamsen. Het taalkundig kuddegedrag leidt tot een beperking van de woordenschat en een eindeloze herhaling van dezelfde woorden en uitdrukkingen.
Niemand gaat meer ‘aan het werk’, iedereen gaat ‘aan de slag’. Het ‘stappen zetten’ ligt vooral bij politici in de mond bestorven. ‘Prettig’ is afgeschaft, alles is nu fijngemalen. ‘Fijne avond’, ‘fijn weekend’ en ‘fijne vakantie’. Op de sociale media is taalversimpeling troef. De straattaal rukt overal op.
Het zijn allemaal verontrustende voorbeelden van de erosie van onze taal. Niet alleen door gebrekkig onderwijs en het verengelsen gaat onze taal eraan. Ook door de gemakzucht en het elkaar nakakelen.
Bob van den Bos, Den Haag
Prikkelend artikel over ‘onderbevolking’. Met zijn pleidooi het geboortecijfer te verhogen is hoogleraar Bart Fauser (Universiteit Utrecht), en met hem de Europese Commissie, echter het verkeerde probleem aan het oplossen. In deze visie worden mensen gereduceerd tot machines die kinderen gaan produceren zodra je er genoeg geld en middelen in stopt. Het doel: instandhouding van een economie die gebaseerd is op groei.
Als iets de laatste decennia duidelijk is geworden, dan is het dat een groei-gebaseerde economie niet langer houdbaar is. Niet toevallig wijst verslaggever Peter Giesen in hetzelfde artikel andere redenen aan voor het dalende geboortecijfer, zoals pessimisme over de toekomst van de wereld. Dit pessimisme is een rechtstreeks gevolg van de groei-economie, die aarde en klimaat kapotmaakt, en zo bestaanszekerheid ondermijnt. Bovendien komen een dalend geboortecijfer en vergrijzing niet uit de lucht vallen: het zijn trends die zich makkelijk laten becijferen, en waarop dus kan worden voorgesorteerd.
Richt daarom de economie in op demografische ontwikkelingen, en niet andersom. Het doel: instandhouding van de planeet.
Niels Heij, Epe
De laatste tijd moet ik vrij veel communiceren met diverse instanties. Daarbij loop ik geregeld aan tegen het verschijnsel ‘beveiligde omgeving’, Mijn dit en Mijn dat. Meestal lukt het met enig doorzettingsvermogen wel om in mijn persoonlijke omgeving door te dringen. Hoewel ik gezien mijn leeftijd (81) best aardig overweg kan met de computer, moet ik soms ook passen.
Dat overkwam mij deze dagen meerdere malen ook bij mijn huisarts die gebruikmaakt van ZorgMail Secure. Ondanks diverse pogingen lukt het mij niet een simpel labformulier aan het systeem te ontfutselen. Ik heb gevraagd het per gewone mail te sturen, zonder succes. Kan niet, mag niet, of wat zit er achter? Uiteindelijk heb ik maar besloten om het af te halen bij de praktijk.
Ik ben dan nog redelijk computervaardig, maar hoe moet het met al die ouderen, laaggeletterden en migranten die dat niet zijn? Moeten die voor elk wissewasje naar de bibliotheek hobbelen (als er nog een in de buurt is), en dan wel op het tijdstip dat het computersteunpunt bemand is? Ik ben bang dat veel mensen noodzakelijke zorg mislopen.
Volgens mij schiet de overheid haar doel voorbij met al die beveiligde omgevingen in het kader van de privacywetgeving. Veel van wat uitgewisseld wordt in zo’n omgeving heeft helemaal niets geheims. Ik bestel bijvoorbeeld bij de huisarts een tube vaseline. Wat is daar geheim aan? Als een instantie vindt dat informatie beveiligd moet worden, dan is er altijd nog good old ‘Tante Pos’, al dan niet aangetekend. Ook omslachtig, maar in ieder geval veilig en beter dan die hel van beveiligde omgevingen.
Rien Brongers, Eleveld
In krant van 11 januari las ik over de Nederlandse telescopen in Chili die speuren naar botsende zwarte gaten of neutronensterren. Ongetwijfeld voor de kenners en wetenschappers bijzonder interessant. Wat ik als leek op dit gebied in dit soort artikelen vaak mis, is enige uitleg over het nut van dit soort waarnemingen voor de mensheid.
Ad Mulder, Hoogvliet
Charlotte Slente van de Deense Vluchtelingenraad zegt eigenlijk dat het Deense asielmodel wél werkt, maar dat de maatregelen willekeurig en niet solidair zijn. Ze noemt drie concrete maatregelen die mij nu juist logisch en consistent lijken: de tijdelijkheid benadrukken (want lang niet iedereen heeft recht op status) en mensen, als ze dat kunnen betalen, laten bijdragen in de kosten van levensonderhoud (lijkt me niet meer dan normaal). Om hier vervolgens ruchtbaarheid aan te geven, lijkt mij ook niet meer dan logisch. Daarnaast vindt zij het niet solidair naar Europese buurlanden en de buurlanden van de vluchtelingen in de regio, die zich de opvang niet zouden kunnen permitteren.
Ik denk dat solidariteit van Europese landen juist makkelijker te realiseren is als zij één en hetzelfde beleid, al dan niet Deens, voeren en niet steeds naar elkaar wijzen, en zij de opvang in de regio (met overigens steenrijke landen als de oliestaten, die zich dat prima kunnen permitteren) financieren. Zoals het nu gaat, werkt het in ieder geval niet.
Eef Kok, Utrecht
Daan Heerma van Voss heeft een aanmoedigingsprijs gekregen voor beginnende auteurs, terwijl hij volgens de krant al zeven romans en twaalf boeken heeft geschreven. Is de aanmoediging misschien bedoeld om minder te gaan schrijven?
Ben Hoek, Rotterdam
In haar lofzang op de onbekommerde jonge museumbezoeker haalt Anna van Leeuwen een Brits onderzoek aan, waarin redenen worden opgesomd die veel mensen verhinderen om naar een museum te gaan. Ze zijn bang dat het er saai is, dat ze moeten staan en dat ze moeilijke teksten moeten lezen. Nu besef ik waarom ik nooit naar een voetbalwedstrijd ga: je moet er urenlang staan of zitten op één plaats, voor een niet-ingewijde is het knap saai en er wordt nergens wat uitgelegd. En je hebt een goede kans om met verbaal en/of fysiek geweld te maken te krijgen, vandaar de speciale kindveilige gezinsvakken.
Het kopen van een kaartje is geen sinecure, en goedkoop is het ook niet: een voordelige seizoenskaart (ADO) kost 190 euro, een museumjaarkaart waarmee je een jaar lang gratis meer dan 500 musea kunt bezoeken, kost 75 euro. Ik blijf dan toch maar naar dat museum gaan en neem de lawaaiige schoolklassen op de koop toe.
Evert van Ginkel, Leiden
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
Voor snelle wijzigingen en bezorging
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden