Het zijn onzekere tijden voor Marc Overmars, de man die als voetballer de vleugels onveilig maakte en dat daarna met een hele voetbalclub deed. Mogelijk wereldwijd zonder werk, omdat de FIFA heeft besloten zijn Nederlandse schorsing te volgen, die hij kreeg voor ongewenst gedrag naar vrouwen in zijn tijd als directeur voetbalzaken bij Ajax. Hij was net zo lekker bezig zichzelf te laten zien bij Royal Antwerp – voor zover bekend wel iets minder van zichzelf dan in Amsterdam – en straks zit-ie waarschijnlijk opeens weer thuis.
Maar met genoeg harten onder zijn riem. Allereerst van Jack van Gelder en Bram Moszkowicz, die zelf op hun manier een verleden hebben met twijfelachtig gedrag, en sportjurist Marjan Olfers. Aan de ene kant Van Gelder en Olfers, die vinden dat de FIFA met twee maten meet vanwege de eigen reputatie – een terechte constatering, maar in de context een schoolvoorbeeld van whataboutism. Aan de andere kant Moszkowicz, die vond dat de hartaanval die Overmars in de periode na zijn ontslag bij Ajax had gekregen, toch ook zou moeten meewegen in de strafmaat – een opmerking zo bizar, dat die me er bijna van overtuigde dat ik ook best advocaat had kunnen zijn.
De meest tekenende steun kwam van de harde supporterskern van Ajax, die Overmars op Instagram verzekerde dat ze achter hem staan. O, wat verlangen ze daar terug naar de succesjaren onder Marc, de geweldige aankopen, de Champions League, de mislukte buikschuivers in een te strak wit overhemd. Liever nog wat jaren een onveilige werksfeer voor vrouwen dan een of andere veel te dure Kroaat die niet goed blijkt te kunnen voetballen. Dat is dan de boodschap: ongewenst gedrag door een man is slecht, maar wat minder slecht en vooral wat minder lang slecht als die man goed in zijn werk was.
Alsof hij per kampioenschap vier dickpics naar vrouwen krediet heeft gekregen. Er was helemaal niemand bij Ajax op de bres gesprongen voor Overmars’ vervanger Sven Mislintat als die eenzelfde vergrijp had gepleegd. Niemand die Maurits Hendriks per Instapost gesteund had. Nee, door hun falen staat Overmars er alleen nog maar beter op, en dan lijkt een straf opeens een stuk zwaarder. Functioneel mededogen. Waarmee je uitstraalt dat je principes, voor zover die er zijn, flexibel zijn.
Want is hij genoeg gestraft, zoals dan wordt gezegd? De man die een hoge functie amper twee maanden na zijn ontslag verruilde voor een andere hoge functie? Nee, de fanatieke Ajacieden voelen zich vooral gestraft. „Je bent een van ons”, stond er ook nog in hun post op Instagram. Dat zegt toch vooral wat over hen.
Source: NRC