Bommen op een klein, dichtbevolkt gebied. Miljoenen onschuldige burgers die onder vuur liggen. Een wereld die wegkijkt.
Klinkt bekend?
Voor de verandering gaat het hier niet over Gaza, maar over de Syrische provincie Idlib die sinds maanden gebombardeerd wordt door zowel president Bashar al-Assad als het Russische leger. Het gevolg: minstens tweehonderd doden, en nog eens 120 duizend mensen die op de vlucht zijn geslagen.
Westerse media (deze krant incluis) pikken het nieuws nauwelijks nog op, tot grote frustratie van de mensen ter plaatse. ‘Wij zijn geen cijfers, we verdienen aandacht’, schreef de Syrische journalist Fared al-Mahlool vorige maand op X, nadat een familielid bij een bombardement was omgekomen. Zijn noodkreet werd honderden keren gedeeld.
Tegelijk wil geen van zijn landgenoten iets afdoen aan het drama in Gaza. Op hetzelfde platform deelde een graffitiartiest in Idlib een eerbetoon dat hij geschilderd had voor Al Jazeera-journalist Wael al-Dahdouh, de man die vrijwel zijn hele familie verloor bij Israëlische bombardementen en die niettemin stug doorgaat met zijn werk.
Over de auteur
Jenne Jan Holtland is correspondent Midden-Oosten voor de Volkskrant. Hij woont in Beiroet, en is auteur van het boek De koerier van Maputo (2021).
In een analyse voor Al Majalla schreef commentator Haid Haid dat Assads strategie klip en klaar is: gebruikmaken van de mondiale focus op Gaza door in stilte Idlib te bombarderen. En daar houdt het cynisme niet op. Assad en diens ministers spreken schande van de Israëlische luchtaanvallen op ziekenhuizen en onschuldige burgers in Gaza.
Damascus pleit voor een onderzoek naar het gebruik van wit fosfor, een mogelijke oorlogsmisdaad, terwijl het regime zelf óók wit fosfor inzette boven Idlib – het meest recent nog op 6 januari, aldus het in Londen gevestigde Syrisch Observatorium voor de Mensenrechten.
En ‘Idlib’ is niet het enige dat zich in stilte voltrekt. Ook andere nieuwsfeiten raken ondergesneeuwd. Een maand voor Kerst vaardigde een Franse rechtbank een arrestatiebevel uit tegen Assad, plus twee van zijn hoge generaals, het resultaat van een zorgvuldig voorbereide aangifte – drie jaar geleden – door Syrische mensenrechtenorganisaties.
De inzet van verboden gifgas tegen zijn eigen bevolking (2013) vormde het hart van de zaak. ‘Historisch’, jubelde de Syrische journalist Nidal Maalouf op webplatform Fanack. ‘Assads pad in de geschiedenis wordt bepaald door misdaden. Dat vraagt om een exit door de poort van verantwoording en bestraffing.’
Anderen zijn sceptischer. Assads bondgenoot Poetin kreeg eerder al eens een arrestatiebevel aan de broek, maar dat heeft voor zijn handelen weinig uitgemaakt. Wel passen dictators er doorgaans hun reisschema op aan. Assad was uitgenodigd om aanwezig te zijn bij de VN-klimaatconferentie (COP) in Dubai, maar zag daar op het laatste moment vanaf, vermoedelijk omdat de Verenigde Arabische Emiraten een uitleveringsverdrag hebben met – inderdaad – Frankrijk.
Met een omweg heeft het arrestatiebevel dus toch een effect. Assad was hard op weg in genade te worden aangenomen door zijn collega’s in de Arabische wereld, en mocht vorig jaar weer aanschuiven bij het regionale overlegorgaan, de Arabische Liga. Eén van de indieners van de aangifte, jurist Tareq Hokan, zei tegenover Syria Direct te hopen dat het Franse arrestatiebevel een spaak in het wiel van die ‘normalisatie’ zal steken. Immers: de Emiraten zijn niet de enigen in de regio die een uitleveringsverdrag hebben met Parijs. Assads bewegingsvrijheid wordt kleiner.
Maar dat is niet waar het in de kern om gaat, aldus mede-indiener Mazen Darwish tegenover Al Jazeera. Het gaat erom dat de stemmen van de overlevenden van de gifgasaanvallen gehoord worden, en dat de bewijzen voor zich spreken, mocht er in het land ooit een andere wind gaan waaien. De rol van Frankrijk is belangrijk, vindt hij, maar het zijn de Syriërs zelf die als enigen het verschil kunnen maken.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
Voor snelle wijzigingen en bezorging
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden