Nieuwe trend in omroepland, en inmiddels ook daarbuiten: luidkeels verkondigen dat je stopt of overweegt te stoppen met het vermaarde socialemediaplatform X. KRO-NCRV was de eerste, in reactie op de racistische drek die rapper alias omroepbaas Akwasi deze week over zich heen kreeg vanwege zijn deelname aan de De slimste mens.
‘Wij staan als KRO-NCRV voor een samenleving waarin we in harmonie samenleven, een verbonden samenleving’, aldus omroepvoorzitter Peter Kuipers in een schriftelijke verklaring. ‘Een socialmediakanaal dat aan zijn gebruikers alle ruimte lijkt te geven voor polarisatie en racisme past daar niet meer bij.’ Waarna hij de hoop uitsprak dat ‘andere omroepen en mediabedrijven ook de stap zetten om X niet meer te gebruiken’.
Over de auteur
Elma Drayer is schrijver en columnist van de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Vermoedelijk is mijn kijk op de mensheid wat minder zonnig dan die van de luitjes aan de ’s-Gravelandseweg, want zelf was ik geloof ik verbaasder geweest als Akwasi’s optreden géén racistisch commentaar had opgeroepen. Het kleurenblinde paradijs is nu eenmaal nog lang niet daar – als het er in dit ondermaanse al ooit van komt.
KRO-NCRV had het bericht nog niet de wereld in gestuurd of ook bij de NOS (‘X is natuurlijk geen fijn platform meer’), het AD (‘Van de ooit zo fijne plek om nieuws en opinies te delen en te volgen, is weinig meer over’) en Nu.nl bleken ze te tobben over hun aanwezigheid op het platform. In één moeite door voorspelde RTL Nieuws alvast het einde van X.
Volgens een communicatiewetenschapper van de Universiteit van Amsterdam was het ‘steeds meer een nicheplatform’ aan het worden. ‘Voor de gewone gebruiker werkt X niet meer zoals X ooit bedoeld was. Het wordt steeds moeilijker om met diverse ideeën in aanraking te komen. En dat wordt alleen maar erger.’
Nu heb ik eerlijk gezegd geen idee hoe X ooit bedoeld was, maar ik ben dan ook nimmer een grootgebruiker geweest. Kwestie van leeftijd en luiheid, vrees ik. Ik begon er pas aan toen het ambtshalve niet anders kon en dan nóg met lange tanden. Dat het platform tegenwoordig in handen is van een rare snuiter die het als zijn speelgoedtreintje beschouwt, helpt daarbij niet. Toch, de sombere gevoelens over polarisatie en al het andere lelijks dat X zou oproepen deel ik allerminst.
Zo ergert menigeen zich aan de anonieme vuilspuiterij die er gedurig rondwaart. Waarom eigenlijk? Nieuw is het fenomeen allerminst. Alleen vond dit soort zotteklap voorheen een uitweg via brieven zonder afzender of vage telefoontjes. Negeren was destijds de beste remedie, en dat is het nog steeds. (Ik heb het niet over regelrechte bedreigingen, die je per definitie serieus moet nemen.) Lafheid mag je naar mijn smaak nooit belonen.
Anderen ergeren zich daarnaast aan gebruikers die niet anoniem, maar met open vizier voortdurend en ongevraagd aandacht proberen te trekken. Ook dat verschijnsel lijkt me niet nieuw. Vrij naar Gerard Reve: er zijn nu eenmaal mensen die denken dat ze echt bestaan.
Tref je passende hygiënische maatregelen, is mijn ervaring, dan kan het platform bij tijd en wijle best nuttig zijn – althans, als bron van nieuws dat je anders misschien zou zijn ontgaan. Ook best nuttig: bedenken dat zo’n socialmediakanaal als X weliswaar sprekend lijkt op het echte leven maar het niet is. En dat je wat daar gebeurt vooral niet moet verwarren met wat er in werkelijkheid gebeurt.
Onnozel voorbeeld: jaren geleden was er een dagenlange internetstoring bij ING. Als ik me goed herinner waren zo’n 5 miljoen rekeninghouders daarvan de dupe. Onmiddellijk repten journalisten van ‘een paniekgolf’ en van ‘een explosie van klantenwoede’ die ‘ongekende proporties’ aannam waardoor de imagoschade voor ING ‘onherstelbaar’ zou zijn. Die conclusie bleken ze uitsluitend en alleen te baseren op het gemopper dat ze voorbij zagen komen op wat toen nog Twitter heette. Onvermeld bleef dat alles bij elkaar opgeteld nog niet 1 procent van de rekeninghouders een berichtje wijdde aan het ongemak.
Een topic kan nog zo trending zijn, dat zegt weinig over hoe het leeft in de wereld waarin u en ik rondlopen. De hemel zij dank, zeg ik er haastig bij.
Source: Volkskrant columns