De sierlijke, enigszins klaaglijke zang uit de traditionele Spaanse liedkunst doet het ook geweldig in de pop: denk aan de fenomenale Rosalía en bijvoorbeeld aan Aitana Ocaña Morales.
Júlia Colom uit Mallorca zet haar stem in naast rustige elektronica en folkgitaren, en geeft haar breekbare liedjes een fijn indiegevoel. Haar teksten zijn wonderlijk mooi en het gebruik van oude, Mallorcaanse dialecten geeft haar muziek een nog mysterieuzer (en tijdlozer) tintje.
Colom schrijft eigen werk of geeft antieke Mallorcaanse liederen een tweede leven, door ze in een popzonnetje te zetten. Of door ze gewoon bloedmooi te zingen, zonder al te drastisch en overdreven modern te morrelen aan de beproefde liedstructuren. In haar nummer Olivera hoor je honderden jaren aan muziekgeschiedenis. En zie je de majestueuze landschappen en het azuurblauwe water langs de stranden van de Spaanse Balearen. En dat straks gewoon in Groningen. RvG
Vrijdag, Grand Theatre
De gebroeders Pol trokken bij een concert in Bitterzoet in Amsterdam, begin januari, een bijzondere gast het podium op. Aan de toetsen verscheen ineens Logan Sky, bandlid van de baanbrekende Britse band Visage, een van de grondleggers van de synthpop en new wave.
Het was een veelbetekenend gastoptreden: Pol maakt new wave die innig is verbonden met het muziekverleden, en dan vooral met de heerlijk mistroostige jaren tachtig. Ook in hun verschijningsvorm brengen ze een ode aan die mooiste muziektijd, die ook de mode de goede kant op duwde.
De liedjes van Pol leunen zwaar op het retro-synthgeluid van grootheden Depeche Mode en Japan, en natuurlijk op de pulserende drums van de proto-dance. Bij hun vorig jaar verschenen, titelloze ep kunnen we zwelgen in nostalgie, maar bij knap opgebouwde liedjes als Sentimental Figures toch ook even die dansvloer op rennen. Luister vast even, bijvoorbeeld naar de enerverende synthpoptrack Boys Are, waar ook de welbekende Koen van de Wardt van de band Klangstof de hand in heeft gehad. RvG
Zaterdag, Oosterpoort
We luisteren te weinig naar goede Duitse pop, vindt de ondertekenaar van deze tip. Terwijl er toch mooie dingen gebeuren, buiten de metal (Rammstein) en de levensliederen (Helene Fischer).
Manuel Bittorf, alias Betterov, bouwt al jaren met zorg aan een degelijke poploopbaan. Al tijdens zijn werkzaamheden als wasmachinebouwer schreef hij liedjes. Hij ging de fabriek uit en een muziekschool in en heeft nu al drie jaar bescheiden succes in de Duitse hitlijsten met fijne, indie-achtige gitaarpop en vooral uitstekende teksten.
We schreven al eerder over het liedje Viertel vor Irgendwas, waarin zich weer die verdomde jaren tachtig naar de voorgrond dringen. Tijd om nu zijn minstens zo mooie Angst onder de aandacht te brengen en dan vooral de aangrijpende tekst in dat openhartige lied, over opgroeien in een rottijd: ‘Die Angst sitzt mir im Nacken, verdirbt mir meine Laune. Die Angst packt ihre Koffer, und geht mit mir nach Hause.’ RvG
Donderdag, Forum
Altijd goed om in Groningen even te kijken naar wat het Verenigd Koninkrijk heeft afgevaardigd. Want uit dat land komen vaak de grote ontdekkingen, de bands of artiesten die het nog ver gaan schoppen – denk aan Dua Lipa, Calvin Harris, Royal Blood en Sam Smith. Het aanbod wordt de laatste jaren wat minder en de Brexit maakt het voor veel beginnende bands moeilijker om af te reizen, maar toch gloort er weer hoop, in 2024.
Cucamaras bijvoorbeeld is zo’n fijne, scherpe postpunkband waarvan er het afgelopen decennium nogal wat voorbijkwamen, maar waarvan we niet snel genoeg krijgen. Een festival als Eurosonic kan bovendien niet echt zonder de bozige declamaties en de tegen elkaar in zagende gitaren van de goede oude postpunk.
De vorig jaar verschenen ep Buck Rogers Time staat vol pakkende refreinen en weloverwogen teksten, en Cucamaras doet soms een beetje denken aan de vroege Arctic Monkeys. Ook dat is een aanbeveling. RvG
Huize Maas, donderdag
Achter de naam CMAT schuilt geen nieuwe postpunksensatie of een aanstormende metal-attractie. De letters zijn gewoon de initialen van Ciara Mary-Alice Thompson, een Ierse zangeres van 27 die haar volledige naam te lang vond voor een artiest. En dat ze artiest zou worden, stond voor haar vast, sinds ze een jaar of 14 was. ‘Ik wist altijd al dat ik een popster zou worden, alleen geloofde niemand me’, zei ze onlangs in een interview. Het duurde misschien even en er bleek een ontmoeting met een van haar helden, zangeres Charli XCX, voor nodig om haar op het juiste spoor te brengen, maar CMAT is hard op weg haar belofte in te lossen.
Haar in oktober verschenen tweede album Crazymad, For Me staat vol knappe, eigenzinnige popliedjes die Thompson brengt met de voor haar kenmerkende country-snik. Ze zingt over mislukte relaties met een flair die we kennen van Adele en Taylor Swift en doet dat met een popgevoel dat in een liedje als Stay For Something herinneringen oproept aan Fleetwood Mac. CMAT gaat beslist een grote worden. GK
Stadsschouwburg, woensdag
ESNS is pas echt begonnen als je in Vera even je oren hebt laten uitblazen door een veelbelovende herrieband. Woensdagavond gaat het Noord-Ierse Chalk daar mogelijk voor zorgen, want het kersverse trio uit Belfast bracht in november met The Gate hun beste, meest overdonderende nummer tot nu toe uit.
De post-punkparanoia die veel Britse nieuwe bands de laatste jaren kenmerkte, leek een beetje op z’n retour, maar Chalk is dat voorlopig nog ontgaan. Recent zelden nog iemand zo angstaanjagend horen schreeuwen als zanger Ross Cullen. En dan de beats, die schuren zoals we dat sinds de hoogtijdagen van Alec Empire niet meer hebben gehoord. Inspiratie kwam van Aphex Twin, wat extra nieuwsgierig maakt. Het kan live natuurlijk hopeloos misgaan, maar Chalk begint pas. Kom maar op! GK
Vera, woensdag
Een van de bands die na het Rotterdamse festival Left of the Dial eind vorig jaar het meest is bijgebleven, heet Melin Melyn. Het zijn zes olijkerds uit Wales, soms eerder Melig Melyn, maar dan weer een parelend liedje als I Paint Dogs uit de mouw schudt.
Het is een Ian Dury-achtig vaudevillenummer, gezongen op een ingehouden manier, die in de jaren zestig dankzij Syd Barrett en Kevin Ayers normaal was in Britse rock. Maar anno 2024 klinkt zanger Gruff Glyn toch als een buitenbeentje.
Dat is mooi, want Wales heeft met bijvoorbeeld Gruff Rhys en zijn Super Furry Animals een naam hoog te houden als het om eigenwijze licht psychedelische indiepop gaat. Hopelijk wordt het al lang beloofde debuutalbum zo goed als I Paint Dogs belooft en lost Melin Melyn alle beloften in. Hun livepresentatie is alvast uitnodigend. GK
WeNutButter, woensdag
De Noord-Ierse zanger Conchúr White is gezegend met een beheerst, wat omfloerst, aan Elliott Smith refererend stemgeluid dat vorig jaar ook Simon Raymonde opviel. De baas van Bella Union bood hem een platencontract aan. De liedjes die al van Whites volgende week te verschijnen debuutalbum Swirling Violets zijn uitgebracht klinken alvast prachtig.
De akoestisch gearrangeerde nummers gaan van pastoraal naar orkestraal, zoals we dat kennen van bands als Midlake en Fleet Foxes. En laten dit precies twee namen zijn die Raymonde destijds ook naar zijn label haalde.
Dat gaat donderdagnacht een bijzonder optreden worden, al was het maar vanwege de locatie, de Lutherse Kerk. Ook mooi: het optreden van White vindt plaats tien minuten na middernacht, het moment dat op Spotify en andere streamingdiensten zijn eerste album verschijnt.
Dus komt allen uit de kroegen, concertzalen en andere festivalpodia en onderga met de veelbelovende Conchúr White in stille concentratie de nachtelijke inwijding van zijn album Swirling Violets. GK
Lutherse Kerk, donderdag
Over de auteurs
Robert van Gijssel is sinds 2012 muziekredacteur bij de Volkskrant, met speciale interesse voor elektronische muziek en dance en de hardere muziekgenres. Gijsbert Kamer schrijft voor de Volkskrant over popmuziek en en jazz.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
Voor snelle wijzigingen en bezorging
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden