Samenvatting gemaakt met behulp van AI.
Dat stelt de inspectie opnieuw in het rapport Gestalkt. Gezien. Gehoord?. Het onderzoek volgt op eerder onderzoek waaruit bleek dat de politie, het Openbaar Ministerie (OM), Veilig Thuis en reclassering "ernstig tekortschoten bij de aanpak van stalking". Daarin werd onder meer de "versnipperde aanpak" van de stalking van Humeyra (zie kader) besproken.
Om te kijken of de aanpak is verbeterd, deed de inspectie opnieuw onderzoek. "Er zijn enige verbeteringen te noemen. Zo is de politie alerter op stalking en wordt er meer rekening gehouden met de wensen en behoeften van het slachtoffer", meldt de inspectie. Toch laat de aanpak nog te wensen over.
Bekir E. schoot Humeyra op 18 december 2018 van dichtbij dood in de fietsenstalling van het Rotterdam Designcollege. E. stalkte Humeyra gedurende lange tijd, waarbij hij haar onder meer bedreigde. E. is veroordeeld tot twintig jaar cel met tbs en dwangverpleging.
Het begint bij herkenning van stalking. Dat is niet makkelijk, erkent de inspectie. "Vaak gaat het om allerlei gedragingen die niet direct herkenbaar zijn als stalking. Daarbij is goed overleg cruciaal."
Maar als slachtoffers melding maken van stalking krijgen ze een allround medewerker aan de lijn die is opgeleid om huiselijk geweld en/of mishandeling te herkennen en niet specifiek stalking. Regelmatig blijft de verdenking van stalking uit, omdat de verschillende gebeurtenissen niet aan elkaar worden gekoppeld.
Dat was ook het geval bij Humeyra: ze werd onder meer tientallen keren op een dag gebeld en kreeg dreigberichten, maar de ernst van de zaak werd niet ingezien.
Stalking is het stelselmatig, opzettelijk en ongewenst inbreuk maken op de privacy van een ander. Het doel is de ander te dwingen iets te doen of niet te doen, of het aanjagen van angst.
Vervolgens moet de politie een inschatting maken van de risico's voor het slachtoffer en de bescherming die nodig is. Daarvoor wordt een vragenlijst gebruikt, de zogenoemde SASH. Tenminste, dat zou moeten. Maar in de praktijk wordt die lijst lang niet altijd ingevuld, meldt de inspectie.
Daarnaast worden vragen verschillend geïnterpreteerd, onjuist ingevuld en hebben niet alle medewerkers een SASH-training gehad. Bij Humeyra werd deze vragenlijst bijvoorbeeld niet ingevuld, waardoor de risico's en de urgentie niet in kaart zijn gebracht.
Wanneer de SASH-uitkomst een hoge prioriteit aangeeft, gaat Veilig Thuis de veiligheid van het slachtoffer beoordelen. Maar bij een lage of gemiddelde prioriteit is het volgens het rapport niet vanzelfsprekend dat er vervolgacties komen.
Om stalking te verhelpen zijn er meerdere opties. Een daarvan is een stopgesprek tussen de politie en de stalker. Dat wordt veelgebruikt, maar wordt in de praktijk vaak niet goed uitgevoerd. Zo wordt soms een onervaren persoon ingezet of vindt het gesprek telefonisch plaats, terwijl dat fysiek zou moeten zijn.
Ook worden contact- en locatieverboden ingezet. Maar in de praktijk blijkt dat de communicatie daarover vaak onduidelijk is. Zo kon de politie in de zaak van Humeyra niet terugvinden in het systeem of E. een contactverbod had. Ook heeft de inspectie twijfels bij de uitvoerbaarheid van deze verboden. Bovendien worden slachtoffers niet goed op de hoogte gesteld als zo'n verbod is geschonden.
In sommige gevallen is het niet duidelijk wie de regie heeft. Dat bleek ook in de zaak van Humeyra, waarbij de meldingen bij verschillende instanties niet bij elkaar kwamen. "Er was niemand binnen de politie die de eindverantwoordelijkheid had", schreef de inspectie.
Bij het OM, Veilig Thuis en reclassering is de regisseursrol nu goed, maar bij de politie is het nog onhelder. De politie vindt het takenpakket dan ook "verwarrend". "Bovendien moeten die taken vaak worden uitgevoerd naast ander politiewerk. Daardoor bestaat de kans dat de uitvoering van de regisseursrol erbij inschiet", vertelt de politie aan de inspectie. Zij geven daarom voorkeur aan landelijke afspraken.
Ook de communicatie verloopt stukken beter, concludeert het rapport, maar het is nog niet wat het moet zijn. Zo had Humeyra geen vaste contactpersoon, waardoor zij haar verhaal telkens opnieuw moest doen. Daardoor was het moeilijk om op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen.
Inmiddels is een vast aanspreekpunt opgenomen in de aanpak van stalking. Maar opnieuw is dat in de praktijk anders. Slachtoffers hebben lang niet altijd een vaste contactpersoon bij de politie en ook niet bij het OM, concludeert de inspectie. Vaak worden zij doorverwezen naar een informatiepunt voor slachtoffers en pas wanneer er een zittingsdatum in zicht komt, wordt er een vast aanspreekpunt aangesteld. De communicatie met slachtoffers is dan ook niet op orde, stelt het rapport.
Source: Nu.nl algemeen