Het probleem van stagediscriminatie is mijns inziens snel en makkelijk op te lossen door de verantwoordelijkheid voor een stageplek neer te leggen waar die hoort, namelijk bij de school. Stage, werkervaring opdoen voor de opleiding die je volgt, is lestijd. De school heeft die uitbesteed aan bedrijven om die lestijd in te vullen maar de school blijft verantwoordelijk voor die lestijd, in welke vorm dan ook. De school hoort contracten met relevante bedrijven te sluiten en de school kiest de leerlingen uit die daarnaartoe gaan. Het getuigt van gemakzucht om het vinden van een stageplek over te laten aan de leerlingen.
Het argument ‘ze moeten leren om te solliciteren’ is van latere zorg, geef ze eerst een goede stageplek om het vak te leren, de rest komt vanzelf.
Liesbeth van Iwaarden-Brouwer, Middelburg
In de krant van zaterdag zegt Marcel Janssen, rector van een school voor voortgezet onderwijs: ‘Leerlingen moeten zelf leren omgaan met hun telefoon’, en schaart zich hiermee achter het advies van de leerlingenraad. Een onbegrijpelijk besluit, gezien alle informatie die over telefoongebruik bekend is.
Simone de Kruijk, eveneens verbonden aan een school voor voortgezet onderwijs, heeft met de schoolleiding besloten dat telefoons nergens in de school meer zijn toegestaan. Dat lijkt me, voor onder andere de overdracht van de lesstof en de leefsfeer in de school, een wijs besluit. Janssen is misschien nu nog de toffe peer, maar als deze tieners straks volwassen zijn kijken ze heel anders aan tegen dit besluit.
René Donker, Maarssen
In zijn column sluit Arie Elshout af met: ‘Zodanig dat me de angst bekruipt dat het wachten is op het moment dat Europa de Joden weer zal verraden. Ook dit verhaal wil maar niet eindigen.’
Wat ook maar niet wil eindigen is het verhaal van het verraad aan de Palestijnen. Het woord ‘Palestijnen’ wordt niet genoemd door Arie Elshout. Hij stopt bij ‘het grote aantal burgerdoden in Gaza’ en de gruweldaden van Hamas.
Wat ook maar niet wil eindigen is het verraad dat op dit moment plaatsvindt. Het verraad in het ontkennen van de enorme kloof tussen het aantal slachtoffers aan Palestijnse kant, en het aantal slachtoffers aan Israëlische kant.
Het verraad in de vorm van het Nederlandse stemgedrag bij de Verenigde Naties bij moties over staakt-het-vuren. Laten we het evenwicht tussen het ondergane leed en het toegebrachte leed niet uit het oog verliezen.
Jan van Diepen, Bussum
Ik wist dat de situatie schrijnend is in de meeste fabrieken die onze kleding produceren, toch schrik ik van de column van Teun van de Keuken. Het is nog erger dan ik dacht, en ook het feit dat de kledingproductie is verdubbeld sinds 2000 vind ik schokkend. Als consument kun je bij aankoop kijken of het kledingstuk een keurmerk voor eerlijke kleding heeft.
Daarnaast kan ik the clothing loop aanraden. Een netwerk van mensen in je omgeving die kleding uitwisselen. Vrijwel elke week komt er wel een tas boordevol goede kleding, je haalt eruit wat je leuk vindt en stopt erin waar je op uitgekeken bent. Ik hoef vrijwel geen kleding meer te kopen en heb toch regelmatig wat anders aan. Sluit je aan of start je eigen groep, het is ideaal en duurzaam.
Linda Bezemer, Amsterdam
Sander Schimmelpenninck stelt in zijn column van afgelopen maandag dat de open grenzen niet het probleem zijn bij de vuurwerkellende en wat daar allemaal meekomt. Het gaat volgens hem om ‘inheems vandalisme’.
Het zijn waarschijnlijk inderdaad geen vluchtelingen met een oorlogstrauma die ons in de Nieuwjaarsnacht trakteren op zwaar geschut. Maar de open grenzen vergemakkelijken wel de import van dat spul.
Line Wiener, Amsterdam
De door de VS gelanceerde maanlander Peregrine, afgeleid van het Latijnse woord voor ‘vreemdeling’, is voorzien van menselijke resten van Star Trek-medewerkers. De landing op de maan dreigt te mislukken. Zou op de maan ook een beleid worden gevoerd tot wering van buitenlanders die een permanente verblijfsstatus beogen?
Hans van de Wijdeven, Uden
Ik neem aan dat Joks Janssens dagelijkse gebed hetzelfde als dat van de dijkgraaf is: ‘Geef ons heden ons dagelijks brood, en af en toe een watersnood.’ Net zoals dat van de gemiddelde waterbouwer, planoloog en vele anderen die met waterbeheersing in Nederland bezig zijn.
Andries Krijgsman, Demen
Het interview met Harvard-socioloog Michèle Lamont in de Volkskrant over de kloof tussen verschillende bevolkingsgroepen trof me, omdat ik zelf toen ik in Utrecht woonde ook vooral omging met mensen die op mezelf leken.
Acht jaar geleden verhuisde ik samen met mijn vrouw en twee kinderen naar Lemelerveld. Op de eerste dag dat wij onze kinderen naar de basisschool in het dorp brachten, zagen we opeens een dwarsdoorsnede van de bevolking.
Hier behalve een man in pak, ook een boer op klompen, een moeder die werkt in de supermarkt et cetera. En ook op zaterdag langs het voetbalveld is het een mix door alle lagen van de bevolking heen. Verfrissend: je hoort verhalen over ander werk, hobby’s en politieke meningen, veel voorbeelden van sociale initiatieven. Geen ingewikkelde plannen, maar dingen die gewoon op- en aangepakt worden door veelal praktisch opgeleide mensen – over wie Lamont het ook heeft – omdat ze vinden dat het nodig is voor het dorp, met als recentste voorbeeld het opzetten van een hospice. Ze zijn van onschatbare waarde voor onze gemeenschap.
Het heeft mijn ogen geopend. Voor mensen die alleen maar in dezelfde bubbel leven zou ik een jaartje verandering van woonomgeving aanbevelen. Verfrissend, in plaats van een sabbatical.
Luigi Mascini, Lemelerveld
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
Voor snelle wijzigingen en bezorging
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden