In de drukke winkelstraat hield een jonge vrouw plotseling haar pas in. Ze veegde in haar oog, het bekende gebaar om te controleren of de contactlens misschien aan haar wimper was blijven hangen, spreidde toen haar armen en wapperde gealarmeerd met haar handen. Een teken dat door voorbijgangers op de een of andere manier meteen werd begrepen: stop met lopen, help zoeken.
Meestal is een winkelende kudde één brok onverschilligheid, maar het tegenovergestelde komt ook voor. Dan zijgt een groepje jongens ineens bereidwillig door de knieën om het op een tasten te zetten, terwijl anderen het winkelpubliek naar de randen van de straat beginnen te dirigeren, als waren zij de rijkspolitie. Oponthoud wordt evenement, daadkracht verspreidt zich als elektriciteit onder de behulpzamen. Geef ons dit varkentje, wij zullen het wassen!
Een ideaal moment om wat dwaze hoop over de mensheid aan te ontlenen. ‘Hebbes’ is een mooi woord.
Source: Volkskrant