Het voorbeeld dat Rens Bod geeft van een minder bekende zingevingsvorm, punan, bij het Semai-volk (O&D, 5 /1) heb ik eerder voorbij zien komen. Geïmporteerde sporten zoals tennis worden door de Semai gespeeld zonder de score bij te houden waarbij het de uitdaging is de bal zo te slaan dat deze gemakkelijk geretourneerd kan worden. Ergens in de jaren tachtig introduceerde Wim de Bie in de zendtijd van het Simplisties Verbond, het spel ‘pretpong’. Tafeltennis waarbij het er inderdaad om ging de speler aan de andere kant van de tafel het retourneren zo makkelijk mogelijk te maken.
Of Bie deze vorm van vermaak had afgekeken van de Semai weet ik niet. Wel dat gaandeweg het potje de ballen van Koot steeds ietsje venijniger werden en zijn gezichtsuitdrukking navenant. Pretpong eindigde in een forse ruzie. Deze vorm van zingeving heeft het hier te lande dan ook niet gehaald.
Tijs Rolle, Leusden
In het artikel van Maartje Bakker over de zus van de president van Argentinië wordt een opvallend statement gemaakt. De zus wordt El Jefe genoemd, ‘de baas’. Daarover wordt dan geschreven dat dit past in de radicaal-rechtse mode om vrouwelijke vormen uit het taalgebruik te schrappen. Opvallend: de Volkskrant, de NOS en andere Nederlandse media weren sinds enkele jaren ook het vrouwelijke uit de taal. De woorden actrice, schrijfster, cabaretière, medewerkster, eigenares en nog veel meer verdwijnen uit onze taal. Volkskrant, NOS en andere media: breng het vrouwelijke weer terug in onze taal, zodat ik mij kan identificeren met mijn seksegenoten en woorden die aanduiden dat het een vrouw betreft, geen verdwijnwoorden worden.
Jeanette Blaauw, Kolhorn
In veel huizen van gelovig Nederland hing vroeger een schilderij met daarop enkel een groot oog. Met daarboven de tekst uit Prediker: ‘God ziet alles’. Heel slim van onze gelovige (groot)ouders. Uit psychologisch onderzoek blijkt namelijk dat simpel de afbeelding van een spiedend oog er al voor zorgt dat mensen minder zondigen. Dus Jumbo, ga in kringloopwinkels op zoek naar de één-oog schilderijen van vroeger en hang deze boven de zelfscankassa’s. Vervang eventueel het woord ‘God’ door ‘Jumbo’. Onzin natuurlijk, deze waarschuwing. Maar als de klant je wil bedriegen, dan betaal je hem zo met gelijke munt terug.
Huub Buijssen, Tilburg
Het interview ‘Krimpen om te overleven’ met Ulrike Herrmann raakte me. Ik denk net als zij dat er binnen niet al te lange tijd klimaatrampen zullen komen, die ons wel zullen dwingen om van leefstijl te veranderen. Wat volgens mij belangrijk is om aan te vullen is waaróm destijds het Verenigd Koninkrijk bereid was over te schakelen naar een oorlogseconomie: misschien wel alleen door het charismatisch leiderschap van Winston Churchill.
Hij vertelde met echtheid en bewogenheid een verhaal over vrijheid en de noodzaak offers te brengen. Hij raakte mensen, en mij ook nog steeds, in hun ziel. Dat verbond de bevolking en motiveerde hen hen om hun steentje bij te dragen in de strijd tegen de nazi’s. En om de gebrachte offers te dragen. Wij missen een Churchill. Aan wat Gretha Thunberg positief voor het klimaat teweeg heeft gebracht en, in het negatieve geval, aan Trump en Wilders, kunnen we aflezen wat een charismatische persoonlijkheid voor elkaar kan krijgen.
Bram Bregman, Tricht
Ik ben geen ‘rijke stinkerd in een gesubsidieerde Tesla’, maar een bewust autoloze gepensioneerde met een modaal inkomen, én een groot fan van treinreizen in de stiltecoupé. Om in de eersteklas stiltecoupé gevrijwaard te blijven van het continue gefluister (‘Mag dat ook niet’?) in de tweedeklas stiltecoupé, van harde muziek ondanks oortjes, van zakelijk bellen met een volume dat het belang ervan lijkt te moeten onderstrepen, en van het met veel lawaai eten en drinken. Het allerlekkerst is de Agatha Christie- achtige eersteklas stiltecoupé-met-deurtjes, waarvan de kussens op rood fluweel lijken en de rust een bijna therapeutische werking heeft.
Mariska Jansen, Harlingen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
Voor snelle wijzigingen en bezorging
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2024 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden